Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Για μια Ευρώπη στα μέτρα μας



Συνειδητά ή ασυνείδητα, ηθελημένα ή αθέλητα, σκόπιμα ή επιπόλαια αύριο ψηφίσουμε και για την Ευρώπη, πιθανόν μόνο γι’ αυτήν.

Αύριο που όλα τα μάτια της οικουμένης θ’ είναι στραμμένα για μια ακόμα φορά –τι κατόρθωμά μας κι αυτό– σ’ εμάς και τη χώρα μας, εμείς θα δώσουμε τις δικές μας απαντήσεις, ο καθένας ξεχωριστά σαν ψηφοφόρος κι όλοι μαζί ως εκλογικό σώμα.

Η αλήθεια είναι ότι έχουμε ν’ απαντήσουμε σε πολλές ερωτήσεις και διλήμματα, αλλά του καθενός μας η αλήθεια είναι τόσο διαφορετική απ’ του άλλου, που δημιουργούν μια θαυμάσια εθνική χασμωδία αντιτιθέμενων αντιλήψεων κι αλληλοσυγκρουόμενων απόψεων.

Αν και δηλώνουμε έτοιμοι και με αποφασιστικότητα να συμβάλουμε με όλες μας τις δυνάμεις στο σχηματισμό βιώσιμης κι αποτελεσματικής κυβέρνησης από την προσεχή Δευτέρα κιόλας, φτάσαμε στις κάλπες και δεν έχουμε ξεκαθαρίσει ακόμα αν η κυβέρνηση αυτή θα μας εκπροσωπεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στο Νοτιοαμερικανικό Σύνδεσμο ή στην… Κομινφόρμ.

Καθένας μας φτάνει στις κάλπες έχοντας στο μυαλό του μια συγκεχυμένη εικόνα για την Ευρώπη. Ο καθένας τη φαντάζετε και την προσδιορίζει με χίλιους δυο τρόπους ανάλογα με τις αντιλήψεις, τις εμπειρίες και τις γνώσεις του. Ως τουρίστας, ως εργαζόμενος, ως Έλληνας, ως ευρωπαίος.

Το γεγονός, ότι θεσμικά έχουμε «δεθεί» σ’ αυτό το άρμα δίχως να έχουμε πάρει εμείς, ως λαός, θέση, ίσως να είναι μια καλή δικαιολογία αυτής της συγκεχυμένης εικόνας για όσους θέλουν να κρύβονται πίσω από τις λέξεις και να ξεγλυστρούν με ψευτοδιλήμματα.

Τόσο η ένταξή μας στην ΕΟΚ αρχικά και την Ευρωπαϊκή Ένωση αργότερα, αλλά και στην ΟΝΕ πλήρως από το 2002, πραγματοποιήθηκαν εξ ονόματός μας από την εθνική αντιπροσωπεία κι εμείς ως λαός δεν χρειάστηκε μέχρι τώρα να πάρουμε άμεσα θέση. Οι θέσεις των κομμάτων που αντιτίθενται στη συμμετοχή μας σ’ αυτούς τους θεσμούς ήταν γνωστές από χρόνια –με συνεπέστερο σ’ αυτό το θέμα το ΚΚΕ– κι η προφανής πλειοψηφία των υπολοίπων δεν άφηναν κανένα περιθώριο αμφισβήτησης.

Ξαφνικά με το μνημόνιο και τις δανειακές συμβάσεις η Ευρώπη από «τροφοδότης λογαριασμός» για την εθνική μας οικονομία έγινε βραχνάς και βάρος ασήκωτο. Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις έγιναν από εταίροι και σύμμαχοι τοκογλύφοι και εκμεταλλευτές.

Όσον καιρό έρεαν τα κοινοτικά κονδύλια κι οι επιδοτήσεις είμαστε ευρωπαίοι με τα μπούνια και με τη βούλα, μόλις μπήκαν αυστηροί κανόνες χρηματοδότησης και τα βρήκαμε κομμάτι δύσκολα, πετάξαμε και τις βούλες και τις βουλές κι είμαστε έτοιμοι να τα βροντήξουμε και κάτω και να ψάξουμε γι’ άλλα κορόιδα κατά Ρωσία και Κίνα μεριά για νέα δανεικά.

Ακροαριστεροί και ακροδεξιοί σ’ έναν απίστευτα ομόθυμο συντονισμό βρήκαν να προσάψουν στους ευρωπαίους όλα τα κακά της μοίρας μας. Σε πρίμο σεγκόντο και με άλλα «σοβαρά» κόμματα, που έκαναν δυο χρόνια τώρα τις κωλοτούμπες εθνικό σπορ και συνέβαλλαν τα μέγιστα για τη δημιουργία της σύγχυσης κι όλου αυτού του αντιευρωπαϊκού κλίματος.

Κλίμα το οποίο επιδεινώθηκε την προεκλογική περίοδο, αφού υπήρξε τόση διαστρέβλωση κι αποπροσανατολισμός συστηματικά και επίμονα ως προς το ευρωπαϊκό κεκτημένο, τη μελλοντική θέση της χώρας έναντι της Ευρώπης και τη νομισματική της σταθερότητα στο πλαίσιο του ευρώ, που έκανε ακόμα πιο δυσδιάκριτη και φοβική την ήδη θολή εικόνα που είχε καθένας μας για την Ευρώπη και τους θεσμούς της.

Να στείλουμε, λοιπόν, αύριο τον λογαριασμό πίσω σ’ αυτούς τους λαούς που μας κρατάνε δύο χρόνια τώρα όρθιους σαν κράτος και σαν χώρα. Να τους τρίψουμε στα μούτρα και μνημόνια και συμβάσεις και συνθήκες. Γιατί εμείς είμαστε Έλληνες –φουλ ανεξάρτητοι– και του Έλληνα ο τράχηλος ούτε μνημόνια υποφέρει, ούτε κανόνες, ούτε διατάξεις.

Να ψηφίσουμε εναντίον της Ευρώπης αύριο, για να γελάω μ’ όλους όσους μετά το πρώτο exit poll, θα τρέχουν αλαφιασμένοι στα ΑΤΜ, για να σηκώσουν τα ευρουδάκια τους.

Όσοι βέβαια δεν τα έχουν κρυμμένα σε στρώματα και κατσαρόλες ή δεν έχουν φροντίσει από καιρό να τα φυγαδέψουν στις «καλές» ευρωπαϊκές τράπεζες, αποδεικνύοντας έμπρακτα όχι μόνο την αντίσταση που κάνουν ενάντια στο «αιμοβόρο» τραπεζικό μας σύστημα, αλλά και την απεριόριστη αγάπη που τρέφουν για την πατρίδα τους.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η ΓΡΑΜΜΗ 19 ΤΟΥ ΤΡΟΛΕΪ "ΜΟΥΣΕΙΟ - ΧΑΛΑΝΔΡΙ"

Το Χαλάνδρι εξυπηρετείται από τον ΗΛΠΑΠ με δύο γραμμές τρόλεϊ, τη γραμμή 18 «Μουσείο – Χαλάνδρι (Εθνικής Αντιστάσεως)» και τη γραμμή 19 «Μουσείο - Σταθμός μετρό Χαλάνδρι (Σίδερα)», που αποτελεί εδώ και μερικούς μήνες προέκταση της γραμμής 19 «Μουσείο – Χαλάνδρι (Σίδερα)» που ήδη λειτουργούσε. Το δρομολόγιο της γραμμής 19 όμως από την αφετηρία στο σταθμό του μετρό και ακολουθώντας τη διαδρομή Λεωφόρος Δουκίσσης Πλακεντίας, πλατεία Κένεντι (Φλύας) Παλαιολόγου και δεξιά την οδό Ανδρέα Παπανδρέου, διέρχεται και πάλι μέσω του κέντρου του Χαλανδρίου, με αποτέλεσμα να καθυστερεί υπερβολικά. Ιδιαίτερα τις ώρες κυκλοφοριακής αιχμής τα δρομολόγια έχουν διάρκεια πάνω από μιάμιση ώρα.
Για τους διερχόμενους από την περιοχή οδηγούς είναι γνωστά τα μποτιλιαρίσματα που δημιουργούνται καθημερινά τις ώρες αιχμής στον κόμβο της πλατείας Κένεντι, στη διασταύρωση Παλαιολόγου (Παπανικολή) και Εθνικής Αντιστάσεως, στην έξοδο της Ανδρέα Παπανδρέου προς την πλατεία Χαλανδρίου, στη συμβολή της Βασιλέως Γεωργίου…

Διαγράφεται το "μνημόνιο".

Ναι, αυτό που έχει μείνει στο κοινωνικό υποσυνείδητο σαν τη λέξη «μνημόνιο» είναι επαχθείς περικοπές και δραματικές μειώσεις εισοδημάτων. Ίσως κάποια κυβέρνηση στο εγγύς –γιατί όχι;– μέλλον να προτείνει και την οριστική διαγραφή της απ’ το ελληνικό λεξιλόγιο μ’ ένα νόμο και μ’ ένα μόνο άρθρο.
Ποιος αποκλείει, έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα στη χώρα, ενδεχόμενη αποτυχία στη διαγραφή του χρέους, να διασκεδαστεί με τη διαγραφή αντ’ αυτού της λέξης «μνημόνιο». Ούτως ή άλλως ζούμε στις μέρες που κι οι ίδιες οι λέξεις έχουν χάσει το νόημα, τη σημασία ή κι αυτήν ακόμα την αξία τους.
Εξάλλου, από καιρό στη μούγκα και χωρίς πολλές φανφάρες και τυμπανοκρουσίες έχει διαγραφεί μονοκοντυλιά η λέξη «μεταρρύθμιση», της οποίας η τύχη όχι μόνο αγνοείται, αλλά κι είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο, ότι δεν πρόκειται ν’ ακουστεί το επόμενο διάστημα από πρωθυπουργικά χείλη ούτε σαν αστείο.
Μετά το «μνημόνιο», η «μεταρρύθμιση» είναι ίσως η περισσότερο ταλαιπωρημένη και –προπαντός– παρεξηγημένη λέξη. Καραμέλ…

Άρρωστοι.

«Έχουμε, τουλάχιστον, την υγειά μας», η συνηθέστερη στις μέρες μας επωδός κλείνοντας μια συνομιλία. Έχουμε την υγειά μας, αμ δε· παρηγοριά στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του, εφόσον ούτε την υγειά μας, όπως νομίζουμε, έχουμε.
Σε ποια υγεία αναφερόμαστε; Ότι, δηλαδή, περπατάμε και στεκόμαστε όρθιοι; Ότι δεν έχουμε ίωση ή κάποια ανίατη ασθένεια; Ότι μπορούμε και τρώμε και μιλάμε; Σε τι ακριβώς, γιατί στις μέρες που ζούμε μόνο όποιος έχει ολική αναισθησία ή ανήκει στον κυβερνητικό μηχανισμό μπορεί να αισθάνεται καλά, όλοι οι υπόλοιποι, ακόμα κι αν δεν καταφεύγουν προς το παρόν στα ψυχοφάρμακα, βρισκόμαστε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, σε συνθήκες παρατεταμένης ανασφάλειας και βαθιάς κατάθλιψης.
Δεν είμαστε καλά, δεν είμαστε καθόλου καλά, όχι γιατί μέρα τη μέρα φτωχαίνουμε και πάμε, όχι γιατί εξοικειωθήκαμε με το ψέμα, ούτε γιατί πιστέψαμε αφελώς ότι «όλοι το ίδιο είναι», δεν είμαστε καλά γιατί συνηθίζουμε λίγο-λίγο τη μιζέρια, ανεχόμαστε σιγά-σιγά αυταρχικές επιλογές, δεχόμαστε μέρα με…