Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από 2008

ΑΚΥΒΕΡΝΗΤΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ...

Στρατηγικός στόχος των πολιτικών κομμάτων –σύμφωνα τουλάχιστον με τη θεωρία της Πολιτικής Επιστήμης– είναι η κατάληψη της εξουσίας. Στη χώρα μας αυτή η θεμελιώδης αρχή πετιέται από τα κόμματα της Αριστεράς στο καλάθι των αχρήστων.

Ταυτόχρονα, οι επί δεκαετίες αγωνιστές της απλής –και άδολης– αναλογικής, δηλώνουν με κάθε ευκαιρία και σε όλους τους τόνους ότι δεν πρόκειται να συνεργαστούν με κανένα άλλο κόμμα (το ΚΚΕ) ή με το ΠΑΣΟΚ (ο Συνασπισμός).

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν από καιρό μια σταθερή πτώση του δικομματισμού κι ενίσχυση των μικρότερων –λεγομένων– κομμάτων και το ερώτημα που μπαίνει είναι ένα, το εξής απλό: Αν στις επόμενες εκλογές δεν υπάρξει αυτοδυναμία, ποιος θα κυβερνήσει αυτόν τον τόπο;
Παιδαριώδες μοιάζει, αλλά αν βάλουμε κάτω αυτά που καθημερινά βλέπουν το φως της δημοσιότητας –ως δηλώσεις αρχηγών και παραγόντων των κομμάτων– μπορεί και να τρελαθούμε…

Ο ΓιώργοςΑλογοσκούφης τολμά να μιλήσει για ενδεχόμενο συνεργασίας της Νέας Δημοκρατίας με το ΠΑΣΟΚ και πέφτουν πάνω του οι γ…

ΕΘΝΙΚΗ ΞΕΦΤΙΛΑ

Δεν μπορεί η κοινωνία μας να αντέξει αυτή την ξεφτίλα με το ντοπάρισμα των αθλητών της άρσης βαρών. Και δεν μπορεί, όχι γιατί ήταν κάτι που δεν το φανταζόταν ή –λίγο-πολύ– δεν ήταν κοινό μυστικό, αλλά γιατί με το σκάσιμο κι αυτής της «φούσκας»θριματίζονται τα γυάλινα ποδάρια της αθλητικής μας περηφάνιας και σωριάζεται σαν χάρτινος πύργος όλο το μεγαλείο κι η αίγλη που είχαμε –με τόσες θυσίες– κατακτήσει ως λαός το 2004.
Είχαμε επενδύσει στον αθλητισμό. Την τελευταία εικοσαετία σταθερά οι κυβερνήσεις πρόβαλαν τις επιτυχίες των αθλητών μας και κέρδιζαν πόντους στην προβολή και τη δημοφιλία, παίρνοντας κάτι από τη λάμψη των μεταλλίων. Φάνηκε όμως, μετά την αποκάλυψη κι αυτού του σκανδάλου, πόσο εφήμερη κι επιπόλαια ήταν. Το κρούσμα του Κεντέρη και της Θάνου, μια ανάσα πριν από τους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας, ήταν το προανάκρουσμα, το καμπανάκι. Κανείς από τους κυβερνητικούς παράγοντες όμως δεν το άκουσε. Πέφτοντας η αυλαία των αγώνων το 2004 όλα κι όλοι γύρισαν στους κανονικούς τους…

ΠΑ.ΣΟ.Κ.: ΠΡΟΤΑΣΗ ΔΥΣΠΙΣΤΙΑΣ= ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΛΛΑΓΗΣ

Η πρόταση δυσπιστίας που υπέβαλε χτες το ΠΑΣΟΚ αποδεικνύεται ως μια από τις πλέον επιτυχημένες πολιτικές επιλογές του. Ο Γιώργος Παπανδρέου θα πρέπει δικαίως να αισθάνεται ικανοποιημένος, εφόσον, λίγες μόνο μέρες μετά το Συνέδριο και ακόμη λιγότερες από την εκλογή των νέων οργάνων του Κινήματος, βλέπει την πολιτική πρωτοβουλία του να δημιουργεί όχι μόνο πολιτικό γεγονός πρώτου μεγέθους, αλλά και κλίμα αισιοδοξίας στις τάξεις του ΠΑΣΟΚ. Δεν έχει σημασία, αν επί της ουσίας η συγκεκριμένη πρόταση –όπως άλλωστε συμβαίνει πάντα σε ανάλογες περιπτώσεις από τη Μεταπολίτευση μέχρι σήμερα– δεν προκαλέσει και την καταψήφιση της Κυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή και την πτώση της Νέας Δημοκρατίας από την εξουσία. Σημασία έχει, ότι το ΠΑΣΟΚ και ειδικότερα ο Γιώργος Παπανδρέου, απαντά με τον καλύτερο –και θεσμικά προβλεπόμενο– τρόπο τόσο στις εσωκομματικές «μουρμούρες», ότι αποτελεί «ουρά του ΣΥΡΙΖΑ», αλλά και «στριμώχνει» ακόμα περισσότερο την κυβέρνηση στην πορεία για την ψήφιση του ασφαλιστικού νομ…

ΠΑ.ΣΟ.Κ.: ΓΙΑΤΙ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ;

Δεν συμφωνώ με την πρόταση διεξαγωγής δημοψηφίσματος για το ασφαλιστικό. Δεν θεωρώ σωστή την επιλογή του ΠΑ.ΣΟ.Κ. να προσχωρήσει στην άποψη αυτή. Δεν συμμερίζομαι την αγωνία των «συντρόφων» του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. για τη δύσκολη θέση που –κατά τα λεγόμενά τους και τη γνώμη τους– θα βρεθεί ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Δεν συναγωνίζομαι –προς Θεού– τον Καραμανλή στα ΔΕΝ του ασφαλιστικού. Οι λόγοι της διαφωνίας μου με τη «θεατροποίηση» –τελικά– του αγώνα για την ματαίωση της ψευδεπίγραφης ασφαλιστικής μεταρρύθμισης της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας είναι αμιγώς πολιτικοί. Δεν στέκομαι στο γράμμα του άρθρου 44 του Συντάγματος. Δεν εξετάζω πώς ρυθμίζεται το θέμα από τον Κανονισμό της Βουλής κι ούτε εξετάζω αν έχει εκδοθεί ο προβλεπόμενος Νόμος που να εξειδικεύει τη Συνταγματική διάταξη. Δεν μ’ ενδιαφέρει τι πράττουν η Γ.Σ.Ε.Ε. κι η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. ως τριτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. με νοιάζει τι κάνει, και το ΠΑ.ΣΟ.Κ. –στην προκειμένη περίπτωση– διέπραξε ένα ακόμα λάθος τακτικής. Συγκεκρ…

ΤΟΠΟ ΣΤΑ... ΝΙΑΤΑ

Η διαδικασία –κατά γενική ομολογία– πήγε πολύ καλά. Η εισήγηση του Νίκου Σαλαγιάννη άψογη –οι συναισθηματικές του πινελιές έβγαζαν κάτι από την ξεχασμένη ψυχή μας– κι οι τοποθετήσεις πολλές, τεκμηριωμένες, ενωτικές και με ουσία. Λογικό, να κυριαρχεί ο προβληματισμός κι εναγώνια η αναζήτηση λύσεων. Στο πάνελ οι ίδιοι εδώ και χρόνια. Τσαλακωμένοι λίγο από τις Δημοτικές εκλογές του 2006, τσιτωμένοι λίγο από τις εσωκομματικές εκλογές του Νοεμβρίου, αλλά τώρα όλοι εκεί. Οι ίδιοι. Οι ίδιες φυσιογνωμίες. Οι ίδιες εκφράσεις. Οι ίδιοι ομιλητές. Οι ίδιες ατάκες. Μετά από τις εκλογές της 11ης Νοεμβρίου, δόθηκε η ευκαιρία να ξανασυναντηθώ με τον Αλέκο, το Γιάννη, τη Λίτσα κι άλλους φίλους, που οι διαδικασίες αυτές μας έχουν φέρει κοντά. Οι ίδιοι. Ρίχνοντας μια ματιά στην αίθουσα με ευκολία διέκρινες κι άλλες γνωστές φυσιογνωμίες. Τοπική, εκλογές, συνέδρια, συγκεντρώσεις, κινητοποιήσεις –πολύ αραιά εδώ και χρόνια– οι ίδιοι άνθρωποι. Κάποιος στην τοποθέτησή του μίλησε για την ανάγκη ανανέωσης. Κάποιος…

ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΠΑ.ΣΟ.Κ.: ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΜΕ ΤΗΝ… ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ

Σαν σήμερα… Τέσσερα χρόνια έχουν περάσει σχεδόν από την ήττα του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του Μαρτίου του 2004 και την απώλεια της εξουσίας. Τέσσερα χρόνια που τα κυριότερα χαρακτηριστικά τους ήταν έκτοτε για το κόμμα εκλογικές ήττες, εσωστρέφεια, παλινωδίες, προσωπικές αντιπαραθέσεις κι απώλειες. Τέσσερα χρόνια, που η αναζήτηση πολιτικού στίγματος και ξεκάθαρης πολιτικής ταυτότητας οδήγησαν σε κωμικοτραγικούς πολιτικούς ακροβατισμούς -βλέπε αποχώρηση από τη διαδικασία αναθεώρησης- ή αδιέξοδους πολιτικά ακροβολισμούς -βλέπε απαίτηση για πρόωρη διεξαγωγή εκλογών. Μέχρι το κατώφλι της διάσπασης φτάσαμε (ή μήπως το διαβήκαμε και δεν το έχουμε καταλάβει ακόμα;) Σήμερα είμαστε μπροστά σ’ ένα ακόμα Συνέδριο. Μπροστά σε μια νέα συλλογική διαδικασία, αναζητώντας τον καθορισμό νέου πολιτικού στίγματος και την επιλογή νέας προγραμματικής έκφρασης. Σήμερα καλούμαστε να οριοθετήσουμε νέους άξονες πολιτικών πρωτοβουλιών και να σταθμίσουμε πόσο αντέχουμε να υπερβούμε τα κατεστημένα. (Άραγε έχει αξιολογήσει…