Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η ΓΡΑΜΜΗ 19 ΤΟΥ ΤΡΟΛΕΪ "ΜΟΥΣΕΙΟ - ΧΑΛΑΝΔΡΙ"




Το Χαλάνδρι εξυπηρετείται από τον ΗΛΠΑΠ με δύο γραμμές τρόλεϊ, τη γραμμή 18 «Μουσείο – Χαλάνδρι (Εθνικής Αντιστάσεως)» και τη γραμμή 19 «Μουσείο - Σταθμός μετρό Χαλάνδρι (Σίδερα)», που αποτελεί εδώ και μερικούς μήνες προέκταση της γραμμής 19 «Μουσείο – Χαλάνδρι (Σίδερα)» που ήδη λειτουργούσε. Το δρομολόγιο της γραμμής 19 όμως από την αφετηρία στο σταθμό του μετρό και ακολουθώντας τη διαδρομή Λεωφόρος Δουκίσσης Πλακεντίας, πλατεία Κένεντι (Φλύας) Παλαιολόγου και δεξιά την οδό Ανδρέα Παπανδρέου, διέρχεται και πάλι μέσω του κέντρου του Χαλανδρίου, με αποτέλεσμα να καθυστερεί υπερβολικά. Ιδιαίτερα τις ώρες κυκλοφοριακής αιχμής τα δρομολόγια έχουν διάρκεια πάνω από μιάμιση ώρα.

Για τους διερχόμενους από την περιοχή οδηγούς είναι γνωστά τα μποτιλιαρίσματα που δημιουργούνται καθημερινά τις ώρες αιχμής στον κόμβο της πλατείας Κένεντι, στη διασταύρωση Παλαιολόγου (Παπανικολή) και Εθνικής Αντιστάσεως, στην έξοδο της Ανδρέα Παπανδρέου προς την πλατεία Χαλανδρίου, στη συμβολή της Βασιλέως Γεωργίου με την Κολοκοτρώνη, αλλά και στον κόμβο της Κηφισίας στα Σίδερα Χαλανδρίου.

Είναι απορίας άξιο πώς ο Δήμος Χαλανδρίου κι οι υπηρεσίες του επέτρεψαν να επιβαρύνεται με τη διέλευση ενός ακόμα μέσου συγκοινωνίας το ήδη ασφυκτικά επιβαρυμένο εμπορικό κέντρο του Χαλανδρίου. Οι οδοί Ανδρέα Παπανδρέου και 25ης Μαρτίου είναι οι δύο οδικοί άξονες εισόδου και εξόδου αντίστοιχα στο κέντρο του Χαλανδρίου, ποια άραγε ανάγκη υπήρχε, ώστε κι αυτή η γραμμή του τρόλεϊ να στρίβει όπως κατέρχεται τον οδικό άξονα της Παλαιολόγου και να μπαίνει μέσα στο κέντρο διαγράφοντας ολόκληρο κύκλο μέσω της οδού Κολοκοτρώνη;

Για του λόγου το αληθές, το πρωινό δρομολόγιο των 8.00’ από σταθμό μετρό Χαλάνδρι (16-2-2009), έφτασε στο Μουσείο στις 9.20’, ενώ ήταν ακόμα μποτιλιαρισμένο στα Σίδερα Χαλανδρίου μέχρι τις 8.40’. Δηλαδή, όση ώρα χρειάστηκε για μια διαδρομή 5-6 χιλιομέτρων (Μετρό – Σίδερα σε 40’ λεπτά) άλλη τόση χρειάστηκε για τη διαδρομή μέσω Αμπελοκήπων – Αλεξάνδρας μέχρι το Μουσείο στο κέντρο της Αθήνας!

Επειδή το Χαλάνδρι είναι από τα προάστια που δέχονται μεγάλο φόρτο αυτοκινήτων, δίχως δυστυχώς να έχουν μεγάλα περιθώρια εναλλακτικών λύσεων, πρέπει οπωσδήποτε οι υπεύθυνοι του Ο.Α.Σ.Α. –γιατί αν περιμένουμε απ’ τον Δήμο Χαλανδρίου μάλλον ματαιοπονούμε– να επανεξετάσουν την τροποποίηση του δρομολογίου, ώστε να γίνει συντομότερο κι επομένως περισσότερο εξυπηρετικό για το κοινό. Αυτή την περίοδο μάλιστα που το μετρό δεν λειτουργεί, είναι αναγκαίο το τρόλεϊ –εφόσον πλέον υπάρχει– να προσφέρει μια κατά το δυνατόν αξιόπιστη εναλλακτική λύση.

Κατά τη γνώμη μας, η πλέον απλή λύση είναι η γραμμή 19 να μην διέρχεται μέσω του κέντρου Χαλανδρίου και αυτό μπορεί πολύ εύκολα να επιτευχθεί, αν τροποποιηθεί το δρομολόγιο προς Αθήνα και τα τρόλεϊ να κατεβαίνουν ευθεία την οδό Παλαιολόγου μέχρι τα Σίδερα Χαλανδρίου. Κατά τον ίδιο τρόπο και στην άνοδο από Λεωφόρο Κηφισίας, να ανεβαίνουν ευθεία την οδό Παπανικολή.

Πιστεύουμε, ότι οι αρμόδιοι θα δείξουν την αναγκαία ευαισθησία για την αποτελεσματικότερη εξυπηρέτηση των πολιτών, λαμβάνοντας μάλιστα υπόψη, ότι με την προτεινόμενη τροποποίηση κάθε άλλο παρά προβλήματα δημιουργούν στο ήδη υπερφορτωμένο από μέσα μαζικής μεταφοράς κέντρο του Χαλανδρίου. Αντίθετα, με τον τρόπο αυτό συμβάλουν ουσιαστικά στην αποσυμφόρησή του.




Σχόλια

  1. Έχεις δίκιο. Οι παρατηρήσεις σου με βρίσκουν σύμφωνο, επειδή κι εγώ στο Χαλάνδρι κατοικώ [Ζαν Μωρεάς]. Βέβαια εγώ έχω εναλλακτικές λύσεις γιατί "βολεύομαι" και με τα συγκοινωνιακά μέσα της Κηφισίας. Ωστόσο, τα κυκλοφοριακά προβλήματα του Χαλανδρίου, δεν βλέπω να λύνονται. Δεν υπάρχει υπεύθυνος, δεν φαίνεται κάποιου να ιδρώνει το αυτί, δεν νοιάζεται κανένας - πολύ περισσότερο ο σημερινός άχρηστος δήμαρχος Χαλανδρίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αγαπητέ Νίκο, γνωρίζεις ασφαλώς το χρόνιο κυκλοφοριακό πρόβλημα του Χαλανδρίου. Το δυστύχημα είναι ότι με τις κυκλοφοριακές παρεμβάσεις της δημαρχίας Ζαφειρόπουλου, η κατάσταση έχει επιδεινωθεί ακόμα και σε περιοχές όπως π.χ. η Τούφα κι η Μεταμόρφωση που μέχρι πριν λίγο καιρό δεν είχαν πρόβλημα. Κι ασφαλώς δεν ευθύνεται μόνο η Αττική Οδός ή οι σταθμοί του μετρό για την επιδείνωση της κατάστασης, αλλά η εφαρμογή των "μελετών" του Δήμου. Η απορία μου είναι ποιος φορέας τελικά είναι εκείνος που αξιολογεί -και πότε- τέτοιου είδους και σπουδαιότητας ρυθμίσεις, που επηρεάζουν και καθορίζουν αποφασιστικά τη ζωή των κατοίκων. Το ΥΠΕΧΩΔΕ; Το Υπ. Μεταφορών; Η Περιφέρεια; Η Νομαρχία;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. άστα άστα, τραγικά πράγματα, και το χειρότερο αυτό είναι, να είσαι μποτιλιαρισμένος στο ίδιο σημείο για τόση ώρα.

    το ίδιο ισχύει και για την πλατεία κολωνακίου, τραγικά πράγματα.

    Και φυσικά κανείς δεν ασχολείται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αυτοι που σχεδιασαν αλλα κ τηρησαν (εφαρμοσαν )το δρομολογιο αυτο ειναι ασχετοι με την οποια πραγματικοτητα.Τι δουλεια εχει το τρολευ να διασχιζει ολο το Χαλανδρι?Ντροπηηηη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Καλοπροαίρετα

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Διαγράφεται το "μνημόνιο".

Ναι, αυτό που έχει μείνει στο κοινωνικό υποσυνείδητο σαν τη λέξη «μνημόνιο» είναι επαχθείς περικοπές και δραματικές μειώσεις εισοδημάτων. Ίσως κάποια κυβέρνηση στο εγγύς –γιατί όχι;– μέλλον να προτείνει και την οριστική διαγραφή της απ’ το ελληνικό λεξιλόγιο μ’ ένα νόμο και μ’ ένα μόνο άρθρο.
Ποιος αποκλείει, έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα στη χώρα, ενδεχόμενη αποτυχία στη διαγραφή του χρέους, να διασκεδαστεί με τη διαγραφή αντ’ αυτού της λέξης «μνημόνιο». Ούτως ή άλλως ζούμε στις μέρες που κι οι ίδιες οι λέξεις έχουν χάσει το νόημα, τη σημασία ή κι αυτήν ακόμα την αξία τους.
Εξάλλου, από καιρό στη μούγκα και χωρίς πολλές φανφάρες και τυμπανοκρουσίες έχει διαγραφεί μονοκοντυλιά η λέξη «μεταρρύθμιση», της οποίας η τύχη όχι μόνο αγνοείται, αλλά κι είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο, ότι δεν πρόκειται ν’ ακουστεί το επόμενο διάστημα από πρωθυπουργικά χείλη ούτε σαν αστείο.
Μετά το «μνημόνιο», η «μεταρρύθμιση» είναι ίσως η περισσότερο ταλαιπωρημένη και –προπαντός– παρεξηγημένη λέξη. Καραμέλ…

Άρρωστοι.

«Έχουμε, τουλάχιστον, την υγειά μας», η συνηθέστερη στις μέρες μας επωδός κλείνοντας μια συνομιλία. Έχουμε την υγειά μας, αμ δε· παρηγοριά στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του, εφόσον ούτε την υγειά μας, όπως νομίζουμε, έχουμε.
Σε ποια υγεία αναφερόμαστε; Ότι, δηλαδή, περπατάμε και στεκόμαστε όρθιοι; Ότι δεν έχουμε ίωση ή κάποια ανίατη ασθένεια; Ότι μπορούμε και τρώμε και μιλάμε; Σε τι ακριβώς, γιατί στις μέρες που ζούμε μόνο όποιος έχει ολική αναισθησία ή ανήκει στον κυβερνητικό μηχανισμό μπορεί να αισθάνεται καλά, όλοι οι υπόλοιποι, ακόμα κι αν δεν καταφεύγουν προς το παρόν στα ψυχοφάρμακα, βρισκόμαστε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, σε συνθήκες παρατεταμένης ανασφάλειας και βαθιάς κατάθλιψης.
Δεν είμαστε καλά, δεν είμαστε καθόλου καλά, όχι γιατί μέρα τη μέρα φτωχαίνουμε και πάμε, όχι γιατί εξοικειωθήκαμε με το ψέμα, ούτε γιατί πιστέψαμε αφελώς ότι «όλοι το ίδιο είναι», δεν είμαστε καλά γιατί συνηθίζουμε λίγο-λίγο τη μιζέρια, ανεχόμαστε σιγά-σιγά αυταρχικές επιλογές, δεχόμαστε μέρα με…