Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Σεπτέμβριος, 2014

Λεφτά υπάρχουν.

Ματαιοπονεί. Δεν μου έρχεται καμιά άλλη λέξη στο νου που να αποδίδει με ακρίβεια την εμβέλεια που μπορεί να έχει η δήλωση του Απόστολου Κακλαμάνη σχετικά με το «Εμείς δεν είπαμε ποτέ λεφτά υπάρχουν», που ανέφερε επικριτικά ο Αντώνης Σαμαράς ενώπιον του κομματικού του ακροατηρίου.
Ο πρώην Πρόεδρος της Βουλής, με την οξυδέρκεια και την ευθύτητα που διακρίνουν τον πολιτικό του λόγο, θέλησε να παρέμβειγια ν' αποκατασταθεί η αλήθεια σε μια –κατά τη γνώμη μας– χαμένη υπόθεση. Υπενθύμισε στον Αντώνη Σαμαρά –αλλά και σε όλους– κάποια από τα «ξεχασμένα» γεγονότα της κρίσιμης περιόδου μετά τη σύναψη της πρώτης δανειακής σύμβασης, αλλά και πώς διαστρεβλώθηκαν τα λόγια του Γιώργου Παπανδρέου με την απομόνωση του «λεφτά υπάρχουν».
Ματαιοπονεί, γιατί αυτή η παραχάραξη των λόγων του Γιώργου Παπανδρέου είναι τόσο έντεχνα κατασκευασμένη, αναπαραγμένη κι αποκρυσταλλωμένη μετά από τόσες επαναλήψεις στο λαϊκό υποσυνείδητο, που όσες παρεμβάσεις ή αποκαταστάσεις κι αν επιχειρηθούν η «βλάβη» πλέον έχει κ…

Ζηλεύω τον Μητσοτάκη.

Ο Θεός να με συγχωρέσει, αλλά κάθε φορά που βλέπω τον Κωσταντίνο Μητσοτάκη στην τηλεόραση ζηλεύω. Μην πάει ο νους πως η ζήλια μου έχει να κάνει με την ηλικία του ή στην άριστη διαύγεια του πνεύματός του. Δεν έχει η ζήλια προσωπικά στοιχεία, θα έλεγα, δεν τον αφορά υπό μία έννοια ως άνθρωπο. Μάλλον ως πολιτική προσωπικότητα, ως πολιτικός διεγείρει το θυμικό μου και προκαλεί το συναίσθημα της ζήλιας. Και πάλι όμως, μην σπεύσετε να με κατατάξετε στους θαυμαστές της πολιτικής του, στους ψηφοφόρους του ή στους Κρήτες υποστηρικτές του. Δεν είμαι κάν Χανιώτης. Γαραζανές είναι οι ρίζες μου.Δεν θα σας κουράσω περισσότερο. Η ζήλια μου δεν είναι προσωπική, αλλά σχετίζεται με το γεγονός, ότι ο πολιτικός αυτός, με την πασίγνωστη και τόσο αμφιλεγόμενη από πολλούς πολιτική διαδρομή, είναι εδώ και πολλά χρόνια, από το 1994 αν θυμάμαι καλά, από τότε δηλαδή, που πολλοί σημερινοί ψηφοφόροι κι ενασχολούμενοι με την πολιτική δεν ήταν κάν γεννημένοι, είναι επίτιμος αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας.Τίμησε και τ…

Το δαχτυλάκι της Καρυάτιδας.

Ειδικός δεν είμαι, ούτε αρχαιολάτρης θα μπορούσα να χαρακτηριστώ, αλλά μετά την ταλαιπωρία της Αντιγόνης στο Χαλάνδρι, ήρθαν δυο ειδήσεις μέσα στο Σαββατοκύριακο να με γαληνέψουν, να με ημερέψουν. Ναι, αυτό ένιωσα πρώτα μέσα στην ψυχή απ’ τις ειδήσεις αυτές, τη μια με το που την είδα, την άλλη με το που τη διάβασα. Μετά ήρθαν ο θαυμασμός κι η συγκίνηση. Μετά, ώρες πολλές, όταν είδα και ξαναείδα, όταν διάβασα κι αναζήτησα λεπτομέρειες και πληροφορίες περισσότερες, Δευτέρα πια, αισθάνθηκα χαρά κι ικανοποίηση. Συνειδητοποίησα για πόσα μπορούμε να είμαστε περήφανοι, πόσα μπορούν να μας χαρίσουν γεγονότα χαράς κι ευχαρίστησης, πόσα μπορούν να μας ενώσουν, πόσα μπορούν ν’ αποτελέσουν το μίτο για ν’ αναζητήσουμε τη διέξοδο από το λαβύρινθο της κρίσης που μας καταπίνει.Η εικόνα της λεπτομέρειας από τα πόδια της Καρυάτιδας με καθήλωσε. Εντυπωσιακή. Πού είχε φτάσει η τέχνη πριν τόσες χιλιάδες χρόνια; Ποιος καλλιτέχνης φιλοτέχνησε αυτά τα θεσπέσια δάχτυλα για να τα φυλακίσει αιώνια μέσα σ’ ένα…

Δημοκρατική παράταξη, δαίμονες και ζόμπι.

Το έχετε πάρει είδηση πού οδηγούνται τα πράγματα, πού οδηγούμαστε; Ναι, σε σας μιλάω που κοιτάτε δεξιά κι αριστερά σαν παραζαλισμένα κοτόπουλα και δεν ξέρετε προς τα πού να πάτε. Με τόσα κεντροαριστερά σχήματα και σχηματισμούς, κόμματα κι αποκόμματα, θα μου πεις, τι άλλο θα μπορούσε άραγε να συμβεί;
Σαν τους εγκλωβισμένους του χρηματιστήριου μας βλέπω, μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα. Μπρος Ν.Δ. και πίσω ΣΥΡΙΖΑ. Από τις πληθωρικές εποχές με τα σαράντα και βάλε στις άγονες των μονοψήφιων είναι δύσκολη η προσαρμογή, μεγάλη η πίεση. Αυτή είναι όμως προς το παρόν η πραγματικότητα και μ’ αυτήν θα πρέπει και να συμβιβαστούμε και να συμπορευτούμε. Σοσιαλισμός δεν γίνεται δίχως λεφτά και με το ατέλειωτο κράτος σε αποδρομή. Κοινωνική πολιτική με δάνεια κι επιδοματική πολιτική με δανεικά ευρώ δεν πρόκειται να ξαναϋπάρξει  –και δεν πρέπει να ξαναϋπάρξει.
Χρειάζεται περίσκεψη κι υπομονή. Τα κόμματα δεν δημιουργούνται εκβιαστικά, ούτε –πολύ περισσότερο– προκύπτουν από απλές συναθροίσεις προσώπων ή έστω …

Άνθρακες ο θησαυρός.

Ενόσω η Αμφίπολη μας κρατά αμφίπολους (=απασχολημένους) και καθηλωμένους εν αναμονή των νέων ευρημάτων της αρχαιολογικής σκαπάνης, στο πολιτικό πεδίο άρχισαν να διαφαίνονται τα δίπολα μεταξύ των οποίων θα κινηθεί ενόψει της εκλογής προέδρου η αντιπαράθεση κυβέρνησης κι αντιπολίτευσης, ευθύνη – ανευθυνότητα, σταθερότητα – αστάθεια κ.ο.κ.
Όσα εντυπωσιακά και σημαντικά έρχονται στο φως μετά από τόσους αιώνες στο πλαίσιο της αρχαιολογικής έρευνας, τόσα, στον αντίποδα, πεζά και κοινότυπα βλέπουν καθημερινά το φως της δημοσιότητας σε επίπεδο πολιτικού λόγου κι αντιπαράθεσης.
Οι μεν της κυβέρνησης ενδεδυμένοι τη λεοντή της αταλάντευτης –που λέει ο λόγος– τήρησης των δανειακών συμβάσεων, οι δε της αξιωματικής κλπ. αντιπολίτευσης περιβεβλημένοι –ομοίως αταλάντευτα και ομοίως που λέει ο λόγος– τα λάβαρα και τα διαδήματα του πανευρωπαϊκού αντιμνημονιακού αγώνα και του ηθικού πλεονεκτήματος. Οι μεν να διατηρήσουν παντοιοτρόπως την εξουσία στο όνομα της διάσωσης της πατρίδας και του λαού, οι δε να κ…

Το ρήγμα και το ντεκολτέ.

Βαθύ, δεν θα μπορούσε να γίνει βαθύτερο. Δεν ξέρω αν θα ταίριαζε να το παρομοιώσει κανείς με το πηγάδι που έχουμε πέσει ή το μαύρο σκοτάδι που μας περιβάλει ως χώρα, ως πολίτες, ως κοινωνία. Ίσως το αβυσσαλέο -αν και δεν πρόκειται για ντεκολτέ- να του ταίριαζε περισσότερο, αλλά ας το αποφύγουμε, αφού η εμπλοκή συναισθηματικών και ψυχολογικών καταστάσεων και ιδιαιτεροτήτων, όπως π.χ. μίσος ή θράσος, θα περιέπλεκε περισσότερο την ούτως ή άλλως μπλεγμένη κατάσταση. Σε κάθε περίπτωση το ρήγμα εντός του ΠΑΣΟΚ είναι τεράστιο κι η όποια προσπάθεια με προσχήματα ή καλές προθέσεις, με επικλήσεις και με δεήσεις να γεφυρωθεί, μάλλον καθιστά το εγχείρημα περισσότερο γραφικό και ολιγότερο καρποφόρο.
Ίλιγγος προκαλείται σ' όποιον αναζητήσει τις απαρχές αυτού του ρήγματος. Ίσως να βρίσκεται στις πρώτες ώρες, στα πρώτα δευτερόλεπτα της δημιουργίας του Κινήματος. Ίσως είναι συνυφασμένο με τις γενεσιουργές του αιτίες και τα δομικά του χαρακτηριστικά, με το DNA του. Χρόνια πίσω, δεκαετίες πίσω, πριν …

Κάθισμα βαθύ.

Πού θα πάει αυτή η κατάσταση; Οι ίδιοι και οι ίδιοι. Οι γνωστοί, οι κολλητοί, οι παρατρεχάμενοι. Χιλιάδες νέοι στην ανεργία, χιλιάδες νέοι στο δρόμο για το εξωτερικό κι οι «γνωστοί–άγνωστοι» των κομματικών διαδρόμων και των υπουργικών γραφείων ανακυκλώνονται από θέσεις συμβούλων σε θέσεις προέδρων κι από θέσεις μελών σε θέσεις εμπειρογνωμόνων.
Δεν είναι μόνο οι πολιτικές θέσεις των γενικών και ειδικών γραμματέων –που και γι’ αυτές χωράει πολύ συζήτηση– οι οποίες εν πάση περιπτώσει θα μπορούσε να δικαιολογηθεί το κριτήριο της γνωριμίας και της εμπιστοσύνης. Ο «κακός χαμός» γίνεται με τις χιλιάδες έμμισθες κι αμειβόμενες θέσεις στα διοικητικά συμβούλια, στις επιτροπές και στα μυριάδες νομικά πρόσωπα κάθε λογής και μορφής που εξακολουθούν να υπάρχουν και ν’ απομυζούν σαν τα τσιμπούρια τον κρατικό προϋπολογισμό.
Πανεπιστημιακοί, συνταξιούχοι δικαστικοί και στρατιωτικοί, συνταξιούχοι εκπαιδευτικοί και δικηγόροι ή μηχανικοί, ιδιωτικοί υπάλληλοι, κάθε λογής και ιδιότητας φυσικά πρόσωπα τοποθετ…