Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΚΛΕΙΣΤΗ ΒΟΥΛΗ: ΕΚΛΟΓΕΣ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ


Το κατήγγειλαν όλα τα κόμματα της Αντιπολίτευσης, το ανέδειξε το ΠΑΣΟΚ και το υποστήριξε με σθένος ο Γιώργος Παπανδρέου τόσο στις δηλώσεις του, όσο και μπροστά στο ενθουσιώδες ακροατήριο της Κοζάνης, το εσπευσμένο κλείσιμο της Βουλής με την αιφνιδιαστική απόφαση του πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή την Παρασκευή το βράδυ είναι ενέργεια πρωτοφανής για την πρόσφατη κοινοβουλευτική ιστορία του τόπου.
«Είναι πρόβλημα η βούληση της κυβέρνησης να διεξαχθούν οι ευρωεκλογές με καθαρούς πολιτικούς όρους;» αναρωτήθηκε με επιτηδευμένη αφέλεια στη Θεσσαλονίκη ενώπιον της εκλογικής του βάσης ο Πρωθυπουργός. Λες και δεν είναι αυτονόητο, ότι για ένα Πρωθυπουργό που ασκεί τις αρμοδιότητές του σεβόμενος το δημοκρατικό πολίτευμα, το Σύνταγμα και τους κοινοβουλευτικούς θεσμούς, μια πρωτοβουλία προς την κατεύθυνση αυτή θα αποτελούσε τίτλο τιμής. Ποιον προσπαθεί επομένως να ξεγελάσει ο κύριος Καραμανλής, όταν διατυπώνει αυτά τα παραπλανητικά ερωτήματα, τη στιγμή που, με την αιφνιδιαστική επιλογή του να κλείσει άρον – άρον τη Βουλή, απέδειξε πόσο υπολήπτεται και σέβεται τη δημοκρατία, το Σύνταγμα και τους θεσμούς που διέπουν τη λειτουργία της κυβέρνησης και των οργάνων του κράτους. Με την προκλητική του απόφαση ο κύριος Καραμανλής, γύρισε με υπεροψία την πλάτη στην εμβρόντητη και πελαγοδρομούσα από τις κυβερνητικές του αποφάσεις κοινωνία, επιδεικνύοντάς της με περισσή αλαζονεία την απόφασή του να διατηρηθεί όπως – όπως στην εξουσία, με οποιοδήποτε τίμημα και κόστος, ηθικό, πολιτικό, οικονομικό.
«Έχει ξανασυμβεί να κλείσει η Βουλή», ψελλίζουν με θράσος δεξιά κι αριστερά τα εντεταλμένα κυβερνητικά παπαγαλάκια. Ας παρακολουθήσουμε, λοιπόν, τις ημερομηνίες διενέργειας των Ευρωεκλογών σε συνδυασμό με τα σχετικά Προεδρικά Διατάγματα διακοπής των εργασιών της Βουλής, όπως δημοσιεύθηκαν στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως:
Ευρωεκλογές 1984: Διενεργήθηκαν στις 17 Ιουνίου και η Βουλή διέκοψε τις εργασίες της στις 18 Μαΐου (ΦΕΚ 66/Α).
Ευρωεκλογές 1989: Διενεργήθηκαν στις 18 Ιουνίου ταυτόχρονα με τις βουλευτικές εκλογές, οπότε η Βουλή εκ των πραγμάτων έπρεπε να κλείσει, γεγονός που συνέβη στις 11 Μαΐου (ΦΕΚ 119/Α).
Ευρωεκλογές 1994: Διενεργήθηκαν στις 12 Ιουνίου και η Βουλή δεν έκλεισε.
Ευρωεκλογές 1999: Διενεργήθηκαν στις 13 Ιουνίου και η Βουλή διέκοψε τις εργασίες της στις 28 Μαΐου (ΦΕΚ 109/Α).
Ευρωεκλογές 2004: Διενεργήθηκαν στις 13 Ιουνίου και η Βουλή δεν έκλεισε.
Ευρωεκλογές 2009: Διενεργούνται στις 7 Ιουνίου και η Βουλή έκλεισε στις 9 Μαΐου (ΦΕΚ 72/Α).
Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας κρύβεται ουσιαστικά πίσω από δύο περιπτώσεις διακοπής των εργασιών της Βουλής το 1984 και το 1999. Αποσιωπά όμως την πραγματικότητα, ότι τότε η διακοπή γινόταν για διάστημα δύο ή τριών εβδομάδων κι επανερχόταν αμέσως μετά σε λειτουργία η Ολομέλεια του Σώματος, ενώ τώρα η Βουλή δεν διέκοψε απλώς για λίγες μέρες τις εργασίες της, αλλά κήρυξε τη λήξη της τρέχουσας συνόδου με αποτέλεσμα η Ολομέλεια να συγκληθεί –όπως ορίζει το Σύνταγμα– με τη νέα σύνοδο, τον προσεχή Οκτώβριο.
Η καταπάτηση του Συντάγματος και της νομιμότητας –εφόσον οι κοινοβουλευτικοί θεσμοί έχουν πέσει από μήνες στον κάλαθο των αχρήστων– είναι προφανής, επιλέχτηκαν ως λύση διάσωσης της κυβέρνησης, ώστε να κατορθώσει να κερδίσει μια μικρή ακόμα χρονική πίστωση για την παραμονή της στην εξουσία. Το βίαιο κλείσιμο της Βουλής διευκολύνει τη Νέα Δημοκρατία όχι μόνο να παραγραφούν και να μην διερευνηθούν οι περιπτώσεις σκανδάλων στελεχών της που ελέγχονται από τη δικαιοσύνη, αλλά προπαντός να φαίνεται στα χαρτιά, ότι διαθέτει την εμπιστοσύνη –βλέπε πλειοψηφία– της Βουλής.
Αν αυτό δεν είναι συνταγματική εκτροπή, τότε ας μας αναφέρει κάποιος συνταγματολόγος –αλήθεια πού έχουν εξαφανιστεί όλοι αυτοί οι κατά τα άλλα λαλίστατοι επιστήμονες;– ποια είναι;
Σ’ αυτές τις περιπτώσεις ο μόνος αρμόδιος να κρίνει είναι ο ελληνικός λαός, στον πατριωτισμό του οποίου επαφίεται η τήρηση του Συντάγματος. Τώρα πλέον, η ψήφος στις Ευρωεκλογές πρέπει ν’ αποχτήσει για κάθε σκεπτόμενο πατριώτη εθνική σημασία και νόημα…
Ως τον Οκτώβριο τι άραγε θα ‘χει απομείνει όρθιο;

Σχόλια

  1. Μέχρι και ο βουλευτής της ΝΔ Μανώλης διαμαρτυρήθηκε σήμερα για το πρόωρο κλείσιμο της Βουλής.
    Παρόμοιο θέμα έχω κι εγώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Meropi μου, αυτές οι ακρότητες με τους θεσμούς, ανεξάρτητα ποιες σκοπιμότητες ή υπολογισμούς εξυπηρετούν, μας πισωγυρίζουν σε εποχές αστάθειας κι αυτό είναι κατ' εμέ το πιο επώδυνο για τους θεσμούς...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Καλοπροαίρετα

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η ΓΡΑΜΜΗ 19 ΤΟΥ ΤΡΟΛΕΪ "ΜΟΥΣΕΙΟ - ΧΑΛΑΝΔΡΙ"

Το Χαλάνδρι εξυπηρετείται από τον ΗΛΠΑΠ με δύο γραμμές τρόλεϊ, τη γραμμή 18 «Μουσείο – Χαλάνδρι (Εθνικής Αντιστάσεως)» και τη γραμμή 19 «Μουσείο - Σταθμός μετρό Χαλάνδρι (Σίδερα)», που αποτελεί εδώ και μερικούς μήνες προέκταση της γραμμής 19 «Μουσείο – Χαλάνδρι (Σίδερα)» που ήδη λειτουργούσε. Το δρομολόγιο της γραμμής 19 όμως από την αφετηρία στο σταθμό του μετρό και ακολουθώντας τη διαδρομή Λεωφόρος Δουκίσσης Πλακεντίας, πλατεία Κένεντι (Φλύας) Παλαιολόγου και δεξιά την οδό Ανδρέα Παπανδρέου, διέρχεται και πάλι μέσω του κέντρου του Χαλανδρίου, με αποτέλεσμα να καθυστερεί υπερβολικά. Ιδιαίτερα τις ώρες κυκλοφοριακής αιχμής τα δρομολόγια έχουν διάρκεια πάνω από μιάμιση ώρα.
Για τους διερχόμενους από την περιοχή οδηγούς είναι γνωστά τα μποτιλιαρίσματα που δημιουργούνται καθημερινά τις ώρες αιχμής στον κόμβο της πλατείας Κένεντι, στη διασταύρωση Παλαιολόγου (Παπανικολή) και Εθνικής Αντιστάσεως, στην έξοδο της Ανδρέα Παπανδρέου προς την πλατεία Χαλανδρίου, στη συμβολή της Βασιλέως Γεωργίου…

Άρρωστοι.

«Έχουμε, τουλάχιστον, την υγειά μας», η συνηθέστερη στις μέρες μας επωδός κλείνοντας μια συνομιλία. Έχουμε την υγειά μας, αμ δε· παρηγοριά στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του, εφόσον ούτε την υγειά μας, όπως νομίζουμε, έχουμε.
Σε ποια υγεία αναφερόμαστε; Ότι, δηλαδή, περπατάμε και στεκόμαστε όρθιοι; Ότι δεν έχουμε ίωση ή κάποια ανίατη ασθένεια; Ότι μπορούμε και τρώμε και μιλάμε; Σε τι ακριβώς, γιατί στις μέρες που ζούμε μόνο όποιος έχει ολική αναισθησία ή ανήκει στον κυβερνητικό μηχανισμό μπορεί να αισθάνεται καλά, όλοι οι υπόλοιποι, ακόμα κι αν δεν καταφεύγουν προς το παρόν στα ψυχοφάρμακα, βρισκόμαστε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, σε συνθήκες παρατεταμένης ανασφάλειας και βαθιάς κατάθλιψης.
Δεν είμαστε καλά, δεν είμαστε καθόλου καλά, όχι γιατί μέρα τη μέρα φτωχαίνουμε και πάμε, όχι γιατί εξοικειωθήκαμε με το ψέμα, ούτε γιατί πιστέψαμε αφελώς ότι «όλοι το ίδιο είναι», δεν είμαστε καλά γιατί συνηθίζουμε λίγο-λίγο τη μιζέρια, ανεχόμαστε σιγά-σιγά αυταρχικές επιλογές, δεχόμαστε μέρα με…

"Πώς φτάσαμε έως εδώ;"

«Οι διαρθρωτικές αλλαγές στην οικονομία, οι ιδιωτικοποιήσεις, η συγκράτηση των δημοσιονομικών δαπανών και η δραστική μείωση των ελλειμμάτων δεν είναι πλέον δυνατόν να περιμένουν. Ούτε, ασφαλώς, η απελευθέρωση των αγορών εργασίας και όλα εκείνα τα μέτρα, που θα ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας, έχουν περιθώρια αναμονής. Καλή, βέβαια, και ευκταία η εργασιακή ειρήνη, την οποία η κυβέρνηση προσπαθεί να συνδυάσει με τις ριζικές μεταβολές και τους γρήγορους ρυθμούς που απαιτεί η οικονομική ανάπτυξη του τόπου (γι’ αυτό και είναι επιφυλακτική, διστακτική και αναβλητική σε τολμηρές αποφάσεις). Και το κακό είναι ότι ούτε και τα άλλα κόμματα βοηθούν στη λήψη τέτοιων αποφάσεων. Αφήνοντας κατά μέρος το δογματικό ΚΚΕ, το οποίο εξ ορισμού είναι αντίθετο ακόμη και με τις ορθότερες καινοτομίες, γιατί τάχα διαταράσσουν την εργασιακή ειρήνη, βλέπω ότι και η Νέα Δημοκρατία ούτε ενθαρρύνει, στον βαθμό που επιβάλλεται, αναπτυξιακές προσπάθειες, μολονότι θεωρητικά υπερθεματίζει για …