Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

"Το μέλλον ξεκίνησε".


Ίσως να μην αξίζει κάν –θα σκεφτείς– ν’ ασχολείται κανείς με τέτοιες λεπτομέρειες. Ίσως είναι χάσιμο χρόνου κι άδικος κόπος. Για τους άλλους. Για μένα οι λεπτομέρειες συνθέτουν το σύνολο και κάνουν τη διαφορά. Οι λεπτομέρειες, ειδικά όταν πρόκειται για θέματα που αφορούν τη ζωή και το μέλλον, εμένα και τα παιδιά μου, έχουν και τη σημασία, αλλά προ παντός την αξία τους.

«Το μέλλον ξεκίνησε», λοιπόν, δηλώνει εμφαντικά το κόκκινο πανό πίσω από τον Αλέξη Τσίπρα. Εκείνο το μέλλον που ακόμα ούτε κάν στα σπάργανα δεν βρίσκεται. Εκείνο το μέλλον που ούτε οι εμπνευστές του δεν είναι σε θέση να προσδορίσουν με στοιχειώδη σαφήνεια. Εκείνο το μέλλον που εγώ –ως κυρίαρχος λαός– θα καλούμαι στο όνομα –πάντα– της δημοκρατίας να καθορίζω και να διαλέγω ανάλογα άραγε με τι; Με τη λογική; Το συναίσθημα; Το θυμό ή την άγνοια; Εκείνο το μέλλον που το μόνο που ζητά είναι η απόρριψη ή κι η εκδίκηση ακόμα του παρόντος και του παρελθόντος. Εκείνο το μέλλον που σαν κατάλευκη περιστερά μου προτείνει πιέζοντάς με επίμονα κι επιτατικά να υπογράψω με την ψήφο μου λευκή επιταγή κυβερνητικής πολιτικής.

Δεν έχω πρόθεση ν’ αντιδικήσω με κανέναν ΣΥΡΙΖΑ. Οι λεπτομέρειες όμως για μένα κάνουν τη διαφορά. Όταν ένα κόμμα που διεκδικεί με αξιώσεις τη διακυβέρνηση του τόπου, δεν είναι σε θέση προεκλογικά, ούτε ένα σύνθημα να επινοήσει για να εμπνεύσει, να παρακινήσει και να ενθουσιάσει τους οπαδούς του ή τους πολίτες, αλλά αντιγράφει κι αναπαράγει συνθήματα άλλων κομμάτων –του ΠΑΣΟΚ εν προκειμένω– που κυκλοφόρησαν μόλις λίγα χρόνια πριν, τι θα μπορούσα να υποθέσω για τη φαντασία, τον οραματισμό ή την επινοητικότητα των στελεχών και του επικοινωνιακού επιτελείου του;

Δεν θέλω να παρακολουθήσω τη λογική που θέλει τον ΣΥΡΙΖΑ ν’ αντιγράφει το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, όσο κι αν οι συμπεριφορές κι οι δηλώσεις τόσο του Αλέξη Τσίπρα, όσο και του ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα, παραπέμπουν ευθέως σ’ αυτό το συμπέρασμα. Θεωρώ, ότι η επιλογή αυτή του συνθήματος είναι τόσο προφανώς ΠΑΣΟΚική, που –αν μη τι άλλο– οι υπεύθυνοι του κόμματος θα επέλεγαν έναν πιο συγκεκαλυμμένο τρόπο κι όχι με το κεντρικό πανό στο συνέδριο του κόμματος είκοσι μέρες πριν τις εκλογές. Πέρα, συνεπώς, από τους όποιους συνειρμούς κι εικασίες, για τις οποίες καθένας μπορεί να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα, εκείνο που επισημαίνω είναι, ότι αυτό το κλεμμένο σύνθημα δεν αφορά μιαν επουσιώδη λεπτομέρεια, αλλά αποτελεί ένα προφανές δείγμα της αλαζονείας και της έπαρσης που έχει καταλάβει το κόμμα της Κουμουνδούρου, η οποία είναι κατάδηλη από την πρώτη στιγμή μετά την ολοκλήρωση της τρίτης ψηφοφορίας για την εκλογή προέδρου δημοκρατίας.

Όταν το 2000 το ΠΑΣΟΚ επέλεξε –μεταξύ των άλλων– κι αυτό το επιτυχημένο σύνθημα, είχε πίσω του ένα σπουδαίο κυβερνητικό έργο και βάδιζε με σταθερότητα για την είσοδο στην ΟΝΕ και τη διοργάνωση των Ολυμπιακών αγώνων. Την περίοδο εκείνη εξελίσσονταν τεράστια έργα υποδομής που κατά γενική ομολογία άλλαξαν την εικόνα της Ελλάδας και βελτίωσαν τη ζωή των Ελλήνων. Υπήρχε αισιοδοξία κι αυτοπεποίθηση, ότι όντως το μέλλον είναι ανοιχτό κι ελπιδοφόρο. Υπήρχε σχέδιο, οραματισμός. Το μέλλον κι οι ορίζοντές του ήταν ορθάνοιχτοι για την Ελλάδα και τους Έλληνες.

Σήμερα αυτό το μέλλον δεν υπάρχει. Από το 2000 έχουν περάσει δεκαπέντε χρόνια, που επιμελώς φροντίζουμε να τα συκοφαντούμε, να τα λοιδορούμε και να τα ισοπεδώνουμε –όπως και τ’ άλλα που προηγήθηκαν– κρίνοντας εκ του ασφαλούς και εκ του αποτελέσματος. Τις αιτίες, τα λάθη και τις παραλήψεις που υποθήκευσαν και τελικώς ακύρωσαν εν πολλοίς το μέλλον εκείνης της εποχής, όσοι αναζήτησαν την αλήθεια και τόλμησαν ν' ανασηκώσουν πέπλα σιωπής ανατρέχοντας σε στοιχεία, τα έχουν διαπιστώσει.

Ο ΣΥΡΙΖΑ –και τα παρακολουθήματά του– είναι κόμματα που γιγαντώθηκαν «εκ του αποτελέσματος». Είναι προϊόντα της συγκυρίας και γεννήματα της κρίσης. Οι «προγραμματικές» τους θέσεις εδράζονται στον ανθρώπινο πόνο και την απελπισία. Το μέλλον που θεωρούν ότι ξεκίνησε με το μποϊκοτάρισμα των θεσμών και το μπλοκάρισμα της εκλογής προέδρου, δεν είναι ένα μέλλον ελπίδας, αισιοδοξίας και προοπτικής. Η οικονομική δυσπραγία κι η ανθρώπινη αδυναμία που αναδείχτηκαν μέσα στην κρίση, εξαιτίας της βεβιασμένης και κοινωνικά άνισης αντιμετώπισής της από τα κόμματα που κυβέρνησαν αυτά τα χρόνια, δεν αποτελούν ασφαλή εφαλτήριο για την οικοδόμηση της Ελλάδας του μέλλοντος, του 2020, του 2035 ή του 2050.

Το 2000 υπήρχε ελπίδα, σήμερα υπάρχει απελπισία. Για να ξανοιχτείς και να μιλήσεις αξιόπιστα για το μέλλον θα πρέπει πρώτα να το οραματιστείς, να το ονειρευτείς, να το προτείνεις. Πρώτος θα πρέπει να δείξεις με ειλικρίνεια το δρόμο και την πορεία που προτείνεις. Χωρίς αιρέσεις, δίχως αμφισημίες. Χωρίς υποσημειώσεις και γκρίζες ζώνες. Μοναδικός ασφαλής πυλώνας κάτω απ’ τον οποίο μπορεί αυτή η πολιτική να νομιμοποιηθεί και ν’ αποτελέσει ασφαλή δυναμική είναι η αλήθεια. Η αλήθεια που θ’ απελευθερώσει από ψευτοδιλήμματα κι αμφιταλαντεύσεις, θα ξεκαθαρίσει από παραπλανήσεις και συκοφαντίες, θα ξεδιαλύνει επιφυλάξεις και υποψίες. Άλλως, όλη η δυναμική κι όλη η ενέργεια που μετεκλογικά θα έχει εκλείσει θα γυρίσουν μπούμερανγκ στους εμπνευστές της.

Αυτό το μέλλον θα ‘ναι μια αυταπάτη, καμιά σχέση δεν πρόκειται να ‘χει μ’ εκείνο του 2000, γιατί ούτε η κοινωνία μας είναι πια η ίδια, ούτε οι ανάγκες της εποχής το ‘χουν ανάγκη. Μόνο ίσια σ’ ένα παρελθόν μπορεί να μας γυρίσουν, εκείνο που με κόπο πολύ, αίμα και δάκρυα, παλέψανε γενιές Ελλήνων πριν από μας για να το ξεπεράσουν.

Αυτό το μέλλον κάθε άλλο παρά θα 'ναι μια λεπτομέρεια της όλης ιστορίας.


Σχόλια

  1. Ευάγγελος...καλή χρονιά!! αφου το μέλλον ξεκινησε... σου αφήνω αυτήν την απλη ευχή
    και καλή χρονιά και για τους Ελληνες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλή σου χρονιά, Λαμπρινή!

      Μακάρι η χρονιά να είναι όντως καλή και... χωρίς εισαγωγικά!

      Διαγραφή
  2. Φίλε Ευάγγελε χρόνια σου πολλά.
    Το μεγαλύτερο καλό που θα μποροπυσαν να προσφέρουν στην πατρίδα όλοι αυτοί οι άχρηστοι είναι να την αφήσουν στο παρόν που το έχει συνηθίσει.
    Νάσαι καλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητέ φίλε, εκλογές έχουμε μπροστά μας, δύσκολες εκλογές και δύσκολες επιλογές. Θα πρότεινα να προσπαθήσουμε, καθένας στο μέτρο των δυνατοτήτων του, να επιλέξει με σωφροσύνη και μετριοπάθεια εκείνο το κόμμα κι εκείνους τους εκπροσώπους του που εκτιμά, ότι θα τιμήσουν την ψήφο του και θα προσπαθήσουν με συνέπεια κι αποφασιστικότητα για το καλό της χώρας και του λαού.

      Σε χαιρετώ εγκάρδια!

      Διαγραφή
  3. Εξαιρετικότατη η "παρέμβαση" σου!
    Εγώ αυτό που έχω να προσθέσω είναι ότι το μέλλον της χώρας με τους πολιτικούς που διαθέτει είναι, μεγάλα βήματα προς τα πίσω. Απαξιώ και τα ονόματα τους να αναφέρω!...
    Να είσαι πάντα γερός και δυνατός!...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φίλε Δημήτρη, συμμερίζομαι την απογοήτευσή σου, έχουμε υποχρέωση όμως να μην απαξιώνουμε και μόνοι μας τη μεγάλη δυνατότητα της ψήφου και της επιλογής.

      Υπάρχουν άξιοι πολιτικοί που αξίζουν την υποστήριξη και την ψήφο μας. 'Ολοι οι κομματικοί χώροι, -καθένας με την πολιτική και το στίγμα του- διαθέτουν λίγο - πολύ ικανά στελέχη. Καλό θα είναι να διεκδικήσουμε την ανανέωση και το φρεσκάρισμα με ικανούς και ταλαντούχους πολιτικούς.

      Ας αφήσουμε εκείνους που όλα τα ισοπεδώνουν και τ' απαξιώνουν στο περιθώριο. Ας σκεφτούμε κι ας επιλέξουμε με όπλα τη γνώση και τη λογική.

      Να είσαι καλά! (Σ' ευχαριστώ για μια ακόμα φορά για τα καλά σου λόγια).

      Διαγραφή
  4. Θα ευχηθώ το καλύτερο για τον τόπο μας!
    Να ξυπνήσουν οι κοιμισμένοι και όσοι πείθονται ακόμα από τα πουλημένα ΜΜΕ!
    Καλή συνέχεια και καλή χρονιά Ευάγγελε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Απ' το στόμα σου και σ'... όποια αυτιά είναι ακόμα ανοιχτά! (Μην τα κάνει όλα ο Θεός. Αυτός απλώς ...ας βάλει το χέρι του!!!!)

      Καλή χρονιά με υγεία και χαρά!!

      Διαγραφή
  5. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να βλέπει τόσο μακριά στο μέλλον, είναι επειδή κάθετε στους ώμους του.
    Δεν το λέω εγώ Ευάγγελε αλλά κάποιος με πολύ περισσότερο IQ από εμένα.
    Τις φιλούρες μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το μήνυμα για το μέλλον πέταξε με... ταχυδρομικό περιστέρι! (Εδώ ακόμα και το 'Αγιο Πνεύμα σηκώνει τις φτερούγες ψηλά!!!)

      Καλή συνέχεια, xristin και καλή δύναμη σε όλους μας!

      Διαγραφή
  6. Επειδή δεν θεωρώ πως το μέλλον μου διαμορφώνεται από κόμματα, αλλά από μένα την ίδια ως πολίτης και ως άνθρωπος, ελπίζω (τουλάχιστον) να αλλάξουμε νοοτροπία και αντίληψη, να γίνουμε λιγότερο φοβικοί στο καινούργιο και στο αδοκίμαστο, να ξεφύγουμε από στερεότυπα και οικογενειοκρατικής μορφής κυβερνήσεις (λες και πρόκειται για επιχειρήσεις που περνούν από γενιά σε γενιά), και να βρούμε τις χαμένες μας αξίες.
    Ό,τι κι αν σημαίνει αυτό για σένα Ευάγγελε, σου εύχομαι ολόψυχα μια καλή χρονιά, με υγεία κυρίως και ψυχική ανάταση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου, Μαρία, ότι εμείς οι ίδιοι, καθένας μας, με τη στάση και τη συμπεριφορά μας, με τις πράξεις και τις παραλείψεις μας, συμβάλλουμε αποφασιστικά στη διαμόρφωση του μέλλοντος, της ίδιας μας της ζωής.

      Πιστεύω συμφωνείς, ότι τα κόμματα είναι βασικός πυλώνας της κοινοβουλευτικής μας δημοκρατίας. Παρά τα όποια προβλήματα οργάνωσης και λειτουργίας που εμφανίζουν, μέσα απ' αυτά περνούν οι κρίσιμες πολιτικές διαδικασίες για τη λειτουργία του κοινοβουλευτικού μας συστήματος. 'Αρα ο θεσμικός τους ρόλος είναι και απαραίτητος και κρίσιμος.

      Τα κόμματα με τις εξαγγελίες και τη συμπεριφορά των στελεχών τους επηρεάζουν θετικά ή αρνητικά και τη συμπεριφορά των πολιτών. Υπερψηφίζονται ή καταψηφίζονται.

      Το θέμα των αξιών είναι νομίζω πρωτίστως θέμα κοινωνίας, η οποία με την ωριμότητα, την κουλτούρα, τις ανάγκες και τις προτεραιότητές της, τις διαμορφώνει, τις ανατρέπει ή τις εξελίσσει. Κάπως έτσι επιλέγει και την εκλογική της συμπεριφορά.

      Πολλές φορές δεν είναι μόνο η νοοτροπία κι οι επικρατούσες αντιλήψεις που δημιουργούν φόβο απέναντι σε κάποιο κόμμα, αλλά πιθανόν η στάση, η συμπεριφορά κι ο πολιτικός λόγος της ηγεσίας και των στελεχών του.

      Εν προκειμένω έχουν ακουστεί όλα επί σειρά ετών και κάτω από καλύτερες συνθήκες. Καθένας δικαιούται, νομίζω, ακούγοντάς τα για μια ακόμα φορά και δύσπιστος να είναι κι επιφλακτικός, τη στιγμη μάλιστα που ορολογίες και πρακτικές παραπέμπουν ίσια σ' ένα δοκιμασμένο ήδη παρελθόν.

      Εδώ δεν ισχύει, τουλάχιστον στο βαθμό που με αφορά, "μια δοκιμή θα σας πείσει". Κι αυτό δεν αποτελεί ούτε προϊόν φοβίας, ούτε κολλήματος σε οικογενειακά στερεότυπα. Δεν έχω πεισθεί. Τόσο απλά. Και στο παραπάνω ποστ αυτό επισημαίνω.

      Αυτά σημαίνουν αυτά που έγραψες για μένα κι επειδή σ' εκτιμώ, όπως πιστεύω έχεις αντιληφθεί, θέλησα μια περισσότερο εκτενή απάντηση απ' όσο ο χώρος το επιτρέπει.

      Ευχαριστώ εγκάρδια για τις ευχές σου κι εύχομαι με τη σειρά μου τα καλύτερα για σένα και για όλους.

      Καλή δύναμη και καλή συνέχεια!

      Διαγραφή
  7. Αγαπητέ μου σήμερα που σε διάβασα, ένοιωσα πολύ καλύτερα!

    Σε τόσες "μαζώξεις" των τελευταίων ημερών άκουγα τα ίδια και τα ίδια...και είπα κάποια στιγμή κι' εγώ: μα τα πράγματα σήμερα, δεν είναι όπως ήταν πριν 15 χρόνια!!!

    Περάσαμε πολλά κι' ακόμη δεν έχουμε βάλει μυαλό;
    Τι θα γίνει; Και τι εκπλήξεις θα υπάρξουν εμπρός μας τις επόμενες λίγες ημέρες;

    Ο καλός άγγελος, ας βοηθήσει... όπως κι' εμείς τους εαυτούς μας!

    Καλή Χρονιά, Ευάγγελε.
    Υγεία και Δύναμη σε εσένα και την οικογένειά σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πηνελόπη, χαίρομαι που διάβασες το κείμενο ευχάριστα!

      Χρονιάρες μέρες και εκλογολογία είναι άχαρο πράγμα όπως και να το κάνεις κι ιδιαίτερα όταν τα δεδομένα -όπως τουλάχιστον νομίζω τ' αντιλαμβάνονται οι περισσότεροι- δεν είναι και τα καλύτερα δυνατά.

      Ας ελπίσουμε προτού βάλουμε το χέρι μας για την ψήφο, ο καλός άγγελος που αναφέρεις να μας έχει δώσει τη διάθεση και τη δύναμη να αντιληφθούμε καθένας ξεχωριστά και όλοι μαζί εκείνο που αποτελεί την καλύτερη επιλογή για εμάς και τη χώρα.

      Καλή χρονιά με υγεία και χαρά!

      Διαγραφή
  8. Καλησπέρα Ευάγγελε. Το καλύτερο εύχομαι και για σένα τη νέα χρονιά αλλά και για τη χώρα μας. Όσο γι αυτά που αναφέρεις στην ανάρτησή σου νομίζω ότι ο κόσμος θέλει -έτσι δείχνει- ν'ακούσει πολλά ''θα'', πολλές ανέφικτες υποσχέσεις. Καημό το έχω να ακούσω πρόγραμμα υποψήφιου κόμματος που να λέει τι λύσεις προτείνει σε κάθε περίπτωση και ποιες είναι οι εναλλακτικές του................Θα δούμε!
    Καλό σου βράδυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτές οι εκλογές ήταν αυτή τη χρονική συγκυρία περιττές, 'Αννα. Εν πάση περιπτώσει, αφού προέκυψαν ελλείψει συναίνεσης και συνεργασίας των πολιτικών κομμάτων, ας προσπαθήσουμε ως πολίτες να έχουν το καλύτερο δυνατό και χρήσιμο αποτέλεσμα και για εμάς και για τη χώρα.

      Ευχαριστώ για τις ευχές, τις ανταποδίδω εγκάρδια!

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Καλοπροαίρετα

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η ΓΡΑΜΜΗ 19 ΤΟΥ ΤΡΟΛΕΪ "ΜΟΥΣΕΙΟ - ΧΑΛΑΝΔΡΙ"

Το Χαλάνδρι εξυπηρετείται από τον ΗΛΠΑΠ με δύο γραμμές τρόλεϊ, τη γραμμή 18 «Μουσείο – Χαλάνδρι (Εθνικής Αντιστάσεως)» και τη γραμμή 19 «Μουσείο - Σταθμός μετρό Χαλάνδρι (Σίδερα)», που αποτελεί εδώ και μερικούς μήνες προέκταση της γραμμής 19 «Μουσείο – Χαλάνδρι (Σίδερα)» που ήδη λειτουργούσε. Το δρομολόγιο της γραμμής 19 όμως από την αφετηρία στο σταθμό του μετρό και ακολουθώντας τη διαδρομή Λεωφόρος Δουκίσσης Πλακεντίας, πλατεία Κένεντι (Φλύας) Παλαιολόγου και δεξιά την οδό Ανδρέα Παπανδρέου, διέρχεται και πάλι μέσω του κέντρου του Χαλανδρίου, με αποτέλεσμα να καθυστερεί υπερβολικά. Ιδιαίτερα τις ώρες κυκλοφοριακής αιχμής τα δρομολόγια έχουν διάρκεια πάνω από μιάμιση ώρα.
Για τους διερχόμενους από την περιοχή οδηγούς είναι γνωστά τα μποτιλιαρίσματα που δημιουργούνται καθημερινά τις ώρες αιχμής στον κόμβο της πλατείας Κένεντι, στη διασταύρωση Παλαιολόγου (Παπανικολή) και Εθνικής Αντιστάσεως, στην έξοδο της Ανδρέα Παπανδρέου προς την πλατεία Χαλανδρίου, στη συμβολή της Βασιλέως Γεωργίου…

Άρρωστοι.

«Έχουμε, τουλάχιστον, την υγειά μας», η συνηθέστερη στις μέρες μας επωδός κλείνοντας μια συνομιλία. Έχουμε την υγειά μας, αμ δε· παρηγοριά στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του, εφόσον ούτε την υγειά μας, όπως νομίζουμε, έχουμε.
Σε ποια υγεία αναφερόμαστε; Ότι, δηλαδή, περπατάμε και στεκόμαστε όρθιοι; Ότι δεν έχουμε ίωση ή κάποια ανίατη ασθένεια; Ότι μπορούμε και τρώμε και μιλάμε; Σε τι ακριβώς, γιατί στις μέρες που ζούμε μόνο όποιος έχει ολική αναισθησία ή ανήκει στον κυβερνητικό μηχανισμό μπορεί να αισθάνεται καλά, όλοι οι υπόλοιποι, ακόμα κι αν δεν καταφεύγουν προς το παρόν στα ψυχοφάρμακα, βρισκόμαστε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, σε συνθήκες παρατεταμένης ανασφάλειας και βαθιάς κατάθλιψης.
Δεν είμαστε καλά, δεν είμαστε καθόλου καλά, όχι γιατί μέρα τη μέρα φτωχαίνουμε και πάμε, όχι γιατί εξοικειωθήκαμε με το ψέμα, ούτε γιατί πιστέψαμε αφελώς ότι «όλοι το ίδιο είναι», δεν είμαστε καλά γιατί συνηθίζουμε λίγο-λίγο τη μιζέρια, ανεχόμαστε σιγά-σιγά αυταρχικές επιλογές, δεχόμαστε μέρα με…

"Πώς φτάσαμε έως εδώ;"

«Οι διαρθρωτικές αλλαγές στην οικονομία, οι ιδιωτικοποιήσεις, η συγκράτηση των δημοσιονομικών δαπανών και η δραστική μείωση των ελλειμμάτων δεν είναι πλέον δυνατόν να περιμένουν. Ούτε, ασφαλώς, η απελευθέρωση των αγορών εργασίας και όλα εκείνα τα μέτρα, που θα ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας, έχουν περιθώρια αναμονής. Καλή, βέβαια, και ευκταία η εργασιακή ειρήνη, την οποία η κυβέρνηση προσπαθεί να συνδυάσει με τις ριζικές μεταβολές και τους γρήγορους ρυθμούς που απαιτεί η οικονομική ανάπτυξη του τόπου (γι’ αυτό και είναι επιφυλακτική, διστακτική και αναβλητική σε τολμηρές αποφάσεις). Και το κακό είναι ότι ούτε και τα άλλα κόμματα βοηθούν στη λήψη τέτοιων αποφάσεων. Αφήνοντας κατά μέρος το δογματικό ΚΚΕ, το οποίο εξ ορισμού είναι αντίθετο ακόμη και με τις ορθότερες καινοτομίες, γιατί τάχα διαταράσσουν την εργασιακή ειρήνη, βλέπω ότι και η Νέα Δημοκρατία ούτε ενθαρρύνει, στον βαθμό που επιβάλλεται, αναπτυξιακές προσπάθειες, μολονότι θεωρητικά υπερθεματίζει για …