Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ξεκαθάρισμα λογαριασμών.


Το ξεκαθάρισμα είναι δική μας υπόθεση, αποκλειστικά δική μας. Ο λογαριασμός πρέπει να κλείσει, να γυρίσουμε σελίδα. Η δικαιοσύνη μπορεί να εξακολουθήσει το έργο της, αλλά με τον υπόκοσμο εμείς πρέπει να ξεκαθαρίσουμε. Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε και πώς αντιλαμβανόμαστε το ρόλο μας στο πλαίσιο του πολιτεύματος. Κάθε ψήφος στους φασίστες είναι κι ένα συμβόλαιο θανάτου, θανάτου της δημοκρατίας.

Το άλλοθι του ανυποψίαστου, του οργισμένου, του θυμωμένου με τους πολιτικούς, όχι μόνο δεν ευσταθεί πλέον, αλλά ηχεί και ως ύβρις προς την κοινωνία. Οι αγανακτισμένοι με το πολιτικό σύστημα έφτασε η ώρα να λύσουν τους λογαριασμούς μαζί του με όρους πολιτικούς, όχι με μαγκιές και τσαμπουκάδες, ούτε με βρισιές και προπηλακισμούς, αλλά ψηφίζοντας.

Τα δύο χρόνια κοινοβουλευτικής παρουσίας της υπόδικης με την κατηγορία της εγκληματικής συμμορίας οργάνωσης, έδωσε -σε όλους αυτούς που την επέλεξαν πίσω από το παραβάν- κατ' επανάληψη τα διαπιστευτήριά της, για το ποιες είναι οι πραγματικές προθέσεις της και ποιος είναι ο ρόλος της μέσα κι έξω απ' τη Βουλή.

Οι νοικοκυραίοι, λοιπόν, κι όλοι οι νομιμόφρονες πολίτες, αλλά κι οι άλλοι, οι με τα χίλια δυο επίθετα και τις μύριες όσες προφάσεις και δικαιολογίες ψηφοφόροι των νεοφασιστικού εσμού, είναι οι μόνοι που μπορούν να ξεκαθαρίσουν το πολιτικό τοπίο. Δεν έχουν καμιά σχέση μαζί τους, δεν έχουν καμιά θέση δίπλα τους.

Η δημοκρατία μας δεν γίνεται καλύτερη με το βούρδουλα και τη βία, η δικαιοσύνη δεν αποδίδεται με κρεμάλες και Γουδιά, η χώρα δεν σώζεται με χούντες και Παπαδόπουλους. Πού οδήγησαν όλα αυτά -έστω κι αν πέρασαν 47 χρόνια από τότε- το γνωρίζουμε πολύ καλά και ως χώρα και ως λαός. Μια λέξη στα παιδιά μας, μια κουβέντα στους νεότερους θα είχε στη σημερινή συγκυρία ιδιαίτερη αξία και σημασία.

Ας πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Η αντίσταση στο φασισμό είναι πρωτίστως δική μας υπόθεση. 'Οπως δική μας υπόθεση είναι κι η προάσπιση της δημοκρατίας.

Συμμετέχουμε, αποφασίζουμε, ψηφίζουμε. Στηρίζουμε τη δημοκρατία. Λέμε όχι στο φασισμό και τους εκφραστές του.

Σχόλια

  1. Χρονια πολλα! Χριστος Ανεστη! Και του χρονου με υγεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αληθώς Ανέστη!

      Ευχαριστώ για τις ευχές κι ανταποδίδω εγκάρδια!

      Διαγραφή
  2. Χειροκροτώ και προσυπογράφω!!!
    Χρόνια Πολλά Ευάγγελε και καλή επιτυχία σε ότι κάνεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χρόνια μας πολλά, Μαρία! Και του χρόνου με υγεία!

      Ευχαριστώ πολύ!...

      Διαγραφή
  3. Συμφωνώ απολύτως.............Και για να είμαστε ειλικρινείς, αυτήν την ''κουβέντα '' που συστήνεις, την κάνω συχνά. Θα σου πω από την εμπειρία μου ότι πρωτίστως απαιτείται ωριμότητα σκέψης για να γίνει αποδεκτή η θέση σου -την οποία συμμερίζομαι απόλυτα- από αυτούς τους ψηφοφόρους. Δυστυχώς η πολιτική σκέψη και η ωριμότητα απουσιάζουν σήμερα.......και η δημοκρατία μας συνεχίζει να τραυματίζεται!!!!!!!!!!
    Καλή σου μέρα και Χριστός Ανέστη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φτάνουμε σαν αδιάφορη ή άβουλη αγέλη στις κάλπες κι ύστερα κόβουμε χέρια ή υβρίζουμε εκείνους που με την ψήφο μας εκλέξαμε.

      Ο φασισμός δεν είναι λύση. Οφείλουμε να το έχουμε διαρκώς στο μυαλό μας και στην καθημερινή μας πρακτική.

      Χρόνια σου πολλά και καλά!

      Διαγραφή
  4. Και βέβαια λέμε ΟΧΙ στο φασισμό.

    Καλό απόγευμα Ευάγγελε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα Δάφνη, Χρόνια σου πολλά και καλά!

      ...Με σύμπνοια και ομοθυμία!

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Καλοπροαίρετα

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η ΓΡΑΜΜΗ 19 ΤΟΥ ΤΡΟΛΕΪ "ΜΟΥΣΕΙΟ - ΧΑΛΑΝΔΡΙ"

Το Χαλάνδρι εξυπηρετείται από τον ΗΛΠΑΠ με δύο γραμμές τρόλεϊ, τη γραμμή 18 «Μουσείο – Χαλάνδρι (Εθνικής Αντιστάσεως)» και τη γραμμή 19 «Μουσείο - Σταθμός μετρό Χαλάνδρι (Σίδερα)», που αποτελεί εδώ και μερικούς μήνες προέκταση της γραμμής 19 «Μουσείο – Χαλάνδρι (Σίδερα)» που ήδη λειτουργούσε. Το δρομολόγιο της γραμμής 19 όμως από την αφετηρία στο σταθμό του μετρό και ακολουθώντας τη διαδρομή Λεωφόρος Δουκίσσης Πλακεντίας, πλατεία Κένεντι (Φλύας) Παλαιολόγου και δεξιά την οδό Ανδρέα Παπανδρέου, διέρχεται και πάλι μέσω του κέντρου του Χαλανδρίου, με αποτέλεσμα να καθυστερεί υπερβολικά. Ιδιαίτερα τις ώρες κυκλοφοριακής αιχμής τα δρομολόγια έχουν διάρκεια πάνω από μιάμιση ώρα.
Για τους διερχόμενους από την περιοχή οδηγούς είναι γνωστά τα μποτιλιαρίσματα που δημιουργούνται καθημερινά τις ώρες αιχμής στον κόμβο της πλατείας Κένεντι, στη διασταύρωση Παλαιολόγου (Παπανικολή) και Εθνικής Αντιστάσεως, στην έξοδο της Ανδρέα Παπανδρέου προς την πλατεία Χαλανδρίου, στη συμβολή της Βασιλέως Γεωργίου…

Διαγράφεται το "μνημόνιο".

Ναι, αυτό που έχει μείνει στο κοινωνικό υποσυνείδητο σαν τη λέξη «μνημόνιο» είναι επαχθείς περικοπές και δραματικές μειώσεις εισοδημάτων. Ίσως κάποια κυβέρνηση στο εγγύς –γιατί όχι;– μέλλον να προτείνει και την οριστική διαγραφή της απ’ το ελληνικό λεξιλόγιο μ’ ένα νόμο και μ’ ένα μόνο άρθρο.
Ποιος αποκλείει, έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα στη χώρα, ενδεχόμενη αποτυχία στη διαγραφή του χρέους, να διασκεδαστεί με τη διαγραφή αντ’ αυτού της λέξης «μνημόνιο». Ούτως ή άλλως ζούμε στις μέρες που κι οι ίδιες οι λέξεις έχουν χάσει το νόημα, τη σημασία ή κι αυτήν ακόμα την αξία τους.
Εξάλλου, από καιρό στη μούγκα και χωρίς πολλές φανφάρες και τυμπανοκρουσίες έχει διαγραφεί μονοκοντυλιά η λέξη «μεταρρύθμιση», της οποίας η τύχη όχι μόνο αγνοείται, αλλά κι είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο, ότι δεν πρόκειται ν’ ακουστεί το επόμενο διάστημα από πρωθυπουργικά χείλη ούτε σαν αστείο.
Μετά το «μνημόνιο», η «μεταρρύθμιση» είναι ίσως η περισσότερο ταλαιπωρημένη και –προπαντός– παρεξηγημένη λέξη. Καραμέλ…

Άρρωστοι.

«Έχουμε, τουλάχιστον, την υγειά μας», η συνηθέστερη στις μέρες μας επωδός κλείνοντας μια συνομιλία. Έχουμε την υγειά μας, αμ δε· παρηγοριά στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του, εφόσον ούτε την υγειά μας, όπως νομίζουμε, έχουμε.
Σε ποια υγεία αναφερόμαστε; Ότι, δηλαδή, περπατάμε και στεκόμαστε όρθιοι; Ότι δεν έχουμε ίωση ή κάποια ανίατη ασθένεια; Ότι μπορούμε και τρώμε και μιλάμε; Σε τι ακριβώς, γιατί στις μέρες που ζούμε μόνο όποιος έχει ολική αναισθησία ή ανήκει στον κυβερνητικό μηχανισμό μπορεί να αισθάνεται καλά, όλοι οι υπόλοιποι, ακόμα κι αν δεν καταφεύγουν προς το παρόν στα ψυχοφάρμακα, βρισκόμαστε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, σε συνθήκες παρατεταμένης ανασφάλειας και βαθιάς κατάθλιψης.
Δεν είμαστε καλά, δεν είμαστε καθόλου καλά, όχι γιατί μέρα τη μέρα φτωχαίνουμε και πάμε, όχι γιατί εξοικειωθήκαμε με το ψέμα, ούτε γιατί πιστέψαμε αφελώς ότι «όλοι το ίδιο είναι», δεν είμαστε καλά γιατί συνηθίζουμε λίγο-λίγο τη μιζέρια, ανεχόμαστε σιγά-σιγά αυταρχικές επιλογές, δεχόμαστε μέρα με…