Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο Σεπτέμβρης των αποφάσεων.

 
Θα το διαπίστωσες κι εσύ ίσως το πόσο πληθωρικά, θερμά και πολυποίκιλα υποδεχτήκαμε το Σεπτέμβρη. Κάποια απ’ τις πολυάριθμες ευχές σίγουρα θα έκφρασε κι εσένα, αποσπώντας σου κάποιο «like», πιθανόν να θέλησες και ‘συ να συμμετάσχεις με λέξεις, εικόνες ή τραγούδια προσθέτοντας το δικό σου προσωπικό πρωτομηνιάτικο καλωσόρισμα. Ο νέος μήνας με την είσοδό του προκάλεσε λες μια ομαδική επιθυμία και ξεσήκωσε ένα κύμα λαχτάρας για μια νέα αρχή. Λες και δεν θα ερχόταν όπως κάθε χρόνο, σαν να ‘ταν ο πρώτος Σεπτέμβρης που συναντούσαμε, θαρρείς κι αυτός ο Αύγουστος, που έριχνε με την τελευταία του μέρα και την αυλαία του καλοκαιριού, μας είχε κουράσει, μας είχε ζορίσει.

Ένα νέο ξεκίνημα, μια νέα αφετηρία αναζητάμε. Την άκρη ενός αόρατου, αλλά δυνατού και σταθερού νήματος, που θα μπορεί να κατευθύνει τα βήματά μας με ασφάλεια και σιγουριά στην έξοδο αυτού του φαύλου κύκλου που βρισκόμαστε. Το «κάτι» που θα είναι ικανό να μας παρασύρει με ορμή και δυναμισμό προς τα μπρος και να μας κινητοποιήσει να ξεφύγουμε από την αδράνεια και την θλίψη. Την επανεκκίνηση της ζωής και την κινητοποίηση της κοινωνίας. Την πρόοδο και τη δημιουργία. Την πρόοδο και τη δημιουργία; Για ποιους και με ποιους όρους;

Πάντα στο «δια ταύτα» βρίσκονται τα δύσκολα. Εκεί που θα πρέπει να αποσαφηνιστούν προθέσεις, σκοποί και σκοπιμότητες, να αναλυθούν συνέπειες, λόγοι κι εναλλακτικές, να εξηγηθούν προτεραιότητες, ιεραρχήσεις και ανάγκες, να συμφωνηθούν πολιτικές, διαδικασίες και πλαίσια. Η ώρα της απόφασης είναι η πιο δύσκολη και γίνεται ακόμα δυσκολότερη όταν δεν κατέχεις απόλυτα την πρωτοβουλία των αποφάσεων και των ελιγμών, όταν δεν είσαι αυτοδύναμος κι αυτάρκης στους πόρους και τα μέσα, όταν δεν διαθέτεις πολιτικές συμφωνίες και κοινωνικές συναινέσεις.

Στα δύσκολα, σ’ αυτά που η μια ή η άλλη επιλογή δεν είναι βέβαιο, ότι οδηγεί στα σωστά αποτελέσματα, εκεί που η αμφιβολία κι ο προβληματισμός, η συνήθεια ή η αλαζονία, αναχαιτίζουν και «μουδιάζουν» την αποφασιστικότητα, ο μόνος σύμβουλος που μπορεί να προσφέρει την καταλληλότερη λύση είναι η αλήθεια, η ενημέρωση, η διαφάνεια. Όποιοι άλλοι σύμβουλοι και παρατρεχάμενοι ή παρακαθήμενοι, όποιες άλλες υποδείξεις, παραινέσεις ή προτροπές, όποιοι άλλοι λόγοι, αιτίες ή σκοπιμότητες, εισηγούνται ή υπαγορεύουν την αποσιώπηση, την παραπλάνηση, την επικοινωνιακή διαχείριση μόνο, είναι βέβαιο, ότι παρασέρνουν τις επιλογές και τις αποφάσεις σε δύσβατες ατραπούς και σε μισοσκότεινα μονοπάτια, που αργά ή γρήγορα, ερχόμενα στο φως, θα δημιουργήσουν μεγαλύτερα προβλήματα και θα προκαλέσουν σοβαρότερες παρενέργειες.

Γράφονται οι παραπάνω γραμμές με τη σκέψη, ότι η εποχή που εγκαινίασε αυτός ο Σεπτέμβρης προοιωνίζεται από τις πλέον δύσκολες και ευαίσθητες που έχουμε βιώσει ακόμα και μέσα στην περίοδο της οικονομικής κρίσης. Οι εξελίξεις για τη χώρα έχουν περιέλθει πλέον σ' ένα οριακά κομβικό σημείο. Το επόμενο διάστημα οι χειρισμοί απαιτούν ιδιαίτερη ακρίβεια, συνέπεια και υπολογισμό. Οι αποφάσεις απαιτούν σοβαρότητα, υπευθυνότητα, συλλογικότητα. Οι πιστώσεις του προϋπολογισμού του 2014, απ' τη μια, αλλά και το μεσοπρόθεσμο –γνωρίζουν οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ της Πανεπιστημίου– ότι πρέπει να χωρέσουν στους κωδικούς, όπως τα δυο πόδια σ' ένα παπούτσι, χωράνε; Οι αλλαγές στο δημόσιο, απ' την άλλη, κι από κοντά τα σχολεία, τα νοσοκομεία, τα φώτα και τα νερά, συν τις ΠΥΡΚΑΛ, ΕΛΒΟ και λοιπές αμυντικές δυνάμεις, διαμορφώνουν ένα εκρηκτικό κοκτέιλ κι όχι καμιά δροσιστική Caipirinia ανάμνηση της καλοκαιριάτικης χαλάρωσης.

Όλα κρέμονται από μία κλωστή. Αν θα είναι αυτή ο μίτος για να ξεκινήσει η πορεία προς την έξοδο του λαβύρινθου ή εκείνη που θα σπάσει συμπαρασύροντας στο κενό θυσίες, προσπάθειες κι ανθρώπους, είναι στο χέρι της κυβέρνησης να το επιλέξει, να το σχεδιάσει και να το εκτελέσει. Το τι θα πουν «οι άλλοι» είναι γνωστό, για το «δια ταύτα» όμως η κυβέρνηση πρέπει ν' αποφασίσει κι αυτό το «δια ταύτα» είναι κρίσιμο, δύσκολο, περίπλοκο. Δεν είναι δυο λέξεις, ούτε καν μια ατάκα. Δεν είναι μια εικόνα, ούτε κάποιο θέαμα. Δεν είναι υπεκφυγή, ούτε μισόλογο. Είναι ξακάθαρες απόψεις, ειλικρινείς κουβέντες, απλότητα. λογική και μέτρο. Είναι η οριοθέτηση του «με ποιους πας», είναι το ορόσημο «πού πας». Αυτό το «δια ταύτα» θα καθορίσει αυτόν και τους επόμενους Σεπτέμβρηδες.

Αυτός ο Σεπτέμβριος έδειξε την ανάγκη και την αδημονία που υπάρχει για ένα νέο ξεκίνημα, μια νέα αρχή. Την ανάγκη διεξόδου απ' τον φαύλο κύκλο της μιζέριας και την επιθυμία ν' ακουστεί ένας ψίθυρος αισιοδοξίας. (Ακόμα και το ΠΑΣΟΚ το αποφάσισε κι ας μην το παραβλέπουν και σκόπιμα ή επιπόλαια ορισμένοι το προσπερνάνε). Μένει να φανεί αν κι η κυβέρνηση το κατάλαβε ή αν αυτός ο Σεπτέμβρης –πρόωρα– θα την εκθέσει.

Foto: Kah Kit Yoong  






Σχόλια

  1. Στο δια ταύτα λοιπόν;
    Με αυτούς που πάμε, ξέρουμε πού πάμε.
    Είναι η μόνη αλήθεια που δεν μπορεί να κρυφτεί πλέον. Όσους πήχεις ψέμματα και να της ρίξουμε, δεν κρύβεται... Όσο και να τη σοβαντίσουμε με αερολογίες και φληναφήματα,δεν καμουφλάρεται πια...

    Επανεκκίνηση λοιπόν Ευάγγελε!
    Με τη μηχανή μηδενισμένη και τη φλάντζα μας ήδη καμμένη. Έστω και τώρα...
    Καλό Σαββατόβραδο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σίγουρα χρειάζεται περισσότερη πολιτικη τόλμη κι αποφασιστικότητα, Μαρία. Σίγουρα απαιτείται διαρκής ενημέρωση και αλήθεια. Σίγουρα είναι εκ των ων ουκ άνευ αδήρητη ανάγκη να διατυπωθεί ένα σχέδιο για το μέλλον.

      Μακάρι, λοιπόν, να υπάρξουν σύντομα οι προϋποθέσεις, ώστε όλες ή οι περισσότερες τουλάχιστον απ' αυτές τις ελλείψεις να έξαλειφθούν και να παρουσιαστεί μια ολοκληρωμένη πρόταση για το παρόν και το μέλλον της πατρίδας μας.

      Ας μην αφήνουμε όμως μέχρι τότε το παρόν να φεύγει μόνο με γκρίνιες και απάθεια. Εκτός απ' τη φλάτζα έχει καεί κι η γούνα μας, αξίζει να το παλαίψουμε, να μη μείνουμε αιωνίως με το κάψιμο.

      Δημιουργική επανεκκίνηση για όλους το λοιπόν, με επιμονή και πείσμα και σε πείσμα των καιρών.

      Σ' ευχαριστώ και σε χαιρετώ εγκάρδια.

      Διαγραφή
  2. Χωρίς ψέματα λοιπόν για μια νέα αρχή που δεν βλέπουμε δυστυχώς Ευάγγελε!
    Πάλι π@π@ριές(σόρυ για την έκφραση) ανήγγειλε ο Σαμαράς στην έκθεση
    και πως να συνεχίσουμε με αυτούς στο τιμόνι??

    Δυστυχώς η αδράνεια και η θλίψη είναι η κατάσταση που έχει όλη η χώρα και δεν βλέπω να την καταπολεμάμε!!


    Με δροσερά θαλασσινά
    για καλή εβδομάδα!


    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η ΔΕΘ έχει χάσει από χρόνια και την αξία και τη σημασία της, δυστυχώς για την πανέμορφη Θεσσαλονίκη.

      Η πολιτική ατζέντα δεν αλλάζει με διαδικαστικές αλλαγές και τροποποιήσεις στις εκδηλώσεις. Με πανηγύρια εντυπώσεων ενθέν κακείθεν η όποια ουσία χάνεται στα παραπολιτικά και τις παράτες.

      Αν θες τη γνώμη μου, αυτό απογοητεύει περισσότερο, αυτή η φτώχια απόψεων κι η αδιάκοπη επανάληψη του ίδιου σκηνικού που ανακυκλώνει τους ίδιους πρωταγωνιστές στους ίδιους παλιομοδίτικους και ξεπερασμένους ρόλους.

      Με τα θαλασσινά σου βδομάδα πήρε πανέμορφη "γεύση"! Ανταποδίδω εγκάρδια!

      Διαγραφή
  3. Εχω κουραστεί να ξεκινάω συνέχεια.
    Ολο αποφάσεις παίρνουμε και τίποτα δεν κάνουμε.
    Πόσες φορές θα κάνουμε επανεκκίνηση πια.
    Πόσες αρχές;
    Στο τέλος θα φτάσουμε ποτέ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στο τέλος θα κάψουμε και τη μίζα, έτσι 'Ελενα!!!

      Πέρα από πλάκα κι αστεία, χρειάζεται να επιμείνουμε και να μείνουμε ενωμένοι. Από τη γκρίνια και την παθητικότητα μόνο χασούρα νομίζω θα έχουμε.

      Ας μη "μασάμε", αλλά ας περπατάμε.

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Καλοπροαίρετα

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η ΓΡΑΜΜΗ 19 ΤΟΥ ΤΡΟΛΕΪ "ΜΟΥΣΕΙΟ - ΧΑΛΑΝΔΡΙ"

Το Χαλάνδρι εξυπηρετείται από τον ΗΛΠΑΠ με δύο γραμμές τρόλεϊ, τη γραμμή 18 «Μουσείο – Χαλάνδρι (Εθνικής Αντιστάσεως)» και τη γραμμή 19 «Μουσείο - Σταθμός μετρό Χαλάνδρι (Σίδερα)», που αποτελεί εδώ και μερικούς μήνες προέκταση της γραμμής 19 «Μουσείο – Χαλάνδρι (Σίδερα)» που ήδη λειτουργούσε. Το δρομολόγιο της γραμμής 19 όμως από την αφετηρία στο σταθμό του μετρό και ακολουθώντας τη διαδρομή Λεωφόρος Δουκίσσης Πλακεντίας, πλατεία Κένεντι (Φλύας) Παλαιολόγου και δεξιά την οδό Ανδρέα Παπανδρέου, διέρχεται και πάλι μέσω του κέντρου του Χαλανδρίου, με αποτέλεσμα να καθυστερεί υπερβολικά. Ιδιαίτερα τις ώρες κυκλοφοριακής αιχμής τα δρομολόγια έχουν διάρκεια πάνω από μιάμιση ώρα.
Για τους διερχόμενους από την περιοχή οδηγούς είναι γνωστά τα μποτιλιαρίσματα που δημιουργούνται καθημερινά τις ώρες αιχμής στον κόμβο της πλατείας Κένεντι, στη διασταύρωση Παλαιολόγου (Παπανικολή) και Εθνικής Αντιστάσεως, στην έξοδο της Ανδρέα Παπανδρέου προς την πλατεία Χαλανδρίου, στη συμβολή της Βασιλέως Γεωργίου…

Άρρωστοι.

«Έχουμε, τουλάχιστον, την υγειά μας», η συνηθέστερη στις μέρες μας επωδός κλείνοντας μια συνομιλία. Έχουμε την υγειά μας, αμ δε· παρηγοριά στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του, εφόσον ούτε την υγειά μας, όπως νομίζουμε, έχουμε.
Σε ποια υγεία αναφερόμαστε; Ότι, δηλαδή, περπατάμε και στεκόμαστε όρθιοι; Ότι δεν έχουμε ίωση ή κάποια ανίατη ασθένεια; Ότι μπορούμε και τρώμε και μιλάμε; Σε τι ακριβώς, γιατί στις μέρες που ζούμε μόνο όποιος έχει ολική αναισθησία ή ανήκει στον κυβερνητικό μηχανισμό μπορεί να αισθάνεται καλά, όλοι οι υπόλοιποι, ακόμα κι αν δεν καταφεύγουν προς το παρόν στα ψυχοφάρμακα, βρισκόμαστε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, σε συνθήκες παρατεταμένης ανασφάλειας και βαθιάς κατάθλιψης.
Δεν είμαστε καλά, δεν είμαστε καθόλου καλά, όχι γιατί μέρα τη μέρα φτωχαίνουμε και πάμε, όχι γιατί εξοικειωθήκαμε με το ψέμα, ούτε γιατί πιστέψαμε αφελώς ότι «όλοι το ίδιο είναι», δεν είμαστε καλά γιατί συνηθίζουμε λίγο-λίγο τη μιζέρια, ανεχόμαστε σιγά-σιγά αυταρχικές επιλογές, δεχόμαστε μέρα με…

"Πώς φτάσαμε έως εδώ;"

«Οι διαρθρωτικές αλλαγές στην οικονομία, οι ιδιωτικοποιήσεις, η συγκράτηση των δημοσιονομικών δαπανών και η δραστική μείωση των ελλειμμάτων δεν είναι πλέον δυνατόν να περιμένουν. Ούτε, ασφαλώς, η απελευθέρωση των αγορών εργασίας και όλα εκείνα τα μέτρα, που θα ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας, έχουν περιθώρια αναμονής. Καλή, βέβαια, και ευκταία η εργασιακή ειρήνη, την οποία η κυβέρνηση προσπαθεί να συνδυάσει με τις ριζικές μεταβολές και τους γρήγορους ρυθμούς που απαιτεί η οικονομική ανάπτυξη του τόπου (γι’ αυτό και είναι επιφυλακτική, διστακτική και αναβλητική σε τολμηρές αποφάσεις). Και το κακό είναι ότι ούτε και τα άλλα κόμματα βοηθούν στη λήψη τέτοιων αποφάσεων. Αφήνοντας κατά μέρος το δογματικό ΚΚΕ, το οποίο εξ ορισμού είναι αντίθετο ακόμη και με τις ορθότερες καινοτομίες, γιατί τάχα διαταράσσουν την εργασιακή ειρήνη, βλέπω ότι και η Νέα Δημοκρατία ούτε ενθαρρύνει, στον βαθμό που επιβάλλεται, αναπτυξιακές προσπάθειες, μολονότι θεωρητικά υπερθεματίζει για …