Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ένα κουραστικό αποτέλεσμα.


Το αποτέλεσμα δεν είναι καλό. Αν ψάξεις ερμηνείες κι εξηγήσεις θα βρεις όσες θέλεις. Κάτι ανάλογο θα συμβεί και με την προσπάθεια να ερμηνευτεί η νίκη του Γιώργου Κουράση ή της προφανούς επιτυχίας του Σίμου του Ρούσσου. Όλα έχουν την εξήγησή τους και τα περισσότερα τις περισσότερες φορές μπορούν να έχουν και την εξήγηση που θέλεις. Λίγο να τροποποιήσεις τη γωνία που βλέπεις τα πράγματα ή κι όσα συμβαίνουν, μπορείς αμέσως ν’ αποκτήσεις και μια διαφορετική εξήγηση.

Στην προκειμένη περίπτωση δεν χωρούν στρογγυλοποιήσεις κι εξωραϊσμοί, τα δεδομένα είναι –απ’ όποια οπτική γωνιά κι αν τα δεις– ευδιάκριτα και εύληπτα. Κάποιοι περίσσευαν από το πλαίσιο που οι δημότες στο Χαλάνδρι είχαν ανάγκη για να εκφραστούν. Κάποιοι δεν χώραγαν στο νοητό χάρτη των παραταξιακών δυνάμεων του Χαλανδρίου. Δεν είναι θέμα αν το Χαλάνδρι χρειαζόταν μιαν άλλη μορφή διοίκησης ή αν οι δημότες επιθυμούσαν ν’ αλλάξει ο τρόπος αντιμετώπισης των καθημερινών τους προβλημάτων. Το θέμα είναι, ότι πολλοί μιλούσαν για τα ίδια με άλλα λόγια κι άλλες λέξεις. Μόνο ο επικεφαλής τους άλλαζε.

Επικεφαλείς κι από κάτω ή μάλλον μαζί τους πολυάριθμοι ενδιαφερόμενοι κι ενδιαφέροντες υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι, με γνώσεις εμπειρίες και διάθεση, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων αν ήταν συνάδελφοι σε μια επιχείρηση ή σε έναν οργανισμό θα μπορούσαν κάλλιστα να συνεργαστούν και να συμβάλλουν στην ανάπτυξη και την πρόοδό του. Επί της ουσίας, ο μόνος λόγος για την ύπαρξη αυτών των συνδυασμών, περά από τη διακηρυσσόμενη ανάγκη ν’ αλλάξει η δημοτική αρχή, ήταν οι προσωπικές φιλοδοξίες, οι προσωπικές αντιθέσεις, οι προσωπικοί υπολογισμοί, οι προσωπικές επιδιώξεις. Όλα επί προσωπικού.

Τα πρόσωπα κάνουν τη διαφορά. Στην προκειμένη περίπτωση όμως, μόνο σε μια περίπτωση θα μπορούσε αυτή η διαφορά να μετουσιωθεί και σε θετικό εκλογικό αποτέλεσμα, ανεξάρτητα –ενδεχομένως– κι απ’ την αντικειμενική αξία του προσώπου αυτού καθεαυτού, αν δηλαδή το πρόσωπο αυτό ήταν μόνο ένα και το αυτό. Αν ένας μόνο αποτελούσε το φορέα έκφρασης του χώρου που κινείται ανάμεσα στις κομματικές γραμμές και δυνάμεις που συσπειρώνει ο Γιώργος Κουράσης ως επίσημος υποψήφιος της Νέας Δημοκρατίας κι η Αντίσταση με του Πολίτες του Χαλανδρίου με το Σίμο Ρούσσο και "τα θύματα του μνημονίου".

Κρίνοντας, λοιπόν, από το αποτέλεσμα θα έλεγα ότι οι δημότες αποφάσισαν ν’ ακολουθήσουν την πεπατημένη. Επέλεξαν να κινηθούν κατ’ αρχήν στον άξονα της πόλωσης που ήδη έχει δημιουργηθεί μεταξύ κυβέρνησης και ΣΥΡΙΖΑ, ακολουθώντας τη λογική που στις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις έχει επικρατήσει, η ψήφος δηλαδή με αμιγώς κομματικά κριτήρια κι όχι με γνώμονα το συμφέρον του Δήμου. Η συγκυρία στην παρούσα φάση κι η κρίση μικρή σημασία φαίνεται να έπαιξαν ως προς αυτό, αλλά πολύ μεγάλη στον ποιους τοποθετούσαν στο δίπολο της αντιπαράθεσης. Εν προκειμένω, τη θέση του πάλαι ποτέ ΠΑΣΟΚ πήρε ο ΣΥΡΙΖΑ κι όλα ωραία και καλά. Ο κομματισμός, συνεπώς, καλά κρατεί και ας διαρρηγνύουμε τα ιμάτιά μας ως δημότες περί του αντιθέτου.

Κοιτάζοντας τα δεδομένα πλέον από τη σκοπιά του συνδυασμού του Γιώργου Θωμά, πραγματοποιώντας με άλλα λόγια έναν πρώτο πρόχειρο(;) απολογισμό, θα έλεγα ότι υπερεκτιμήθηκε και η συγκυρία και η δυναμική που μπορεί ν’ αναπτύξει ένα πρόσωπο μόνο του. Ήταν εσφαλμένη η εκτίμηση, ότι η υπέρβαση της πολυδιάσπασης και του κατακερματισμού του χώρου της κεντροαριστεράς στο Χαλάνδρι μπορεί να θεραπευτεί και να καλυφθεί από μια προσωπικότητα εγνωσμένου κύρους, αναμφισβήτητης αξίας και ακεραιότητας, δεδομένης πολιτικής και ιδεολογικής συνέπειας και καθαρότητας. Το χάσμα που έχει δημιουργηθεί δεν μπορεί να γεφυρωθεί ούτε από ένδοξες σελίδες που αναπαύονται όμως πλέον στην αγκαλιά της Ιστορίας, ούτε από μια πλειάδα άξιων και ικανών στελεχών, που βρέθηκαν ξαφνικά ν’ αγωνίζονται(;) αλλά επί της ουσίας το μόνο που έκαναν ήταν να διαγκωνίζονται μεταξύ τους.

Σ’ ένα δεύτερο επίπεδο, εκείνο που υπολογίστηκε λανθασμένα, είναι η επικοινωνιακή δυνατότητα του συνδυασμού να πείσει σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, ότι μπορεί ν’ αποτελέσει εναλλακτική πρόταση και λύση για την παρούσα κατάσταση των δημοτικών υποθέσεων. Το λαμπρό παρελθόν και τα ικανά στελέχη, εμφανιζόμενα πλην ελαχίστων εξαιρέσεων από το δημοτικό πουθενά, ήταν αδύνατο να κατορθώσουν να απαγκιστρώσουν μέσα σε δυο σκάρτους μήνες τους δημότες από κατεστημένα και συνήθειες των τελευταίων τουλάχιστον χρόνων. Η εμβέλειά τους ήταν εκ των πραγμάτων περιορισμένη και το ξεπέρασμα ως εκ τούτου του εμποδίου και της δυσκολίας του άγνωστου και ανώνυμου πολύ μεγάλη.

Μπορεί οι διαφορές στα τελικά αποτελέσματα να φαίνονται ως απόλυτοι αριθμοί πολύ μικρές, αλλά επί της ουσίας δεν θα μπορούσε να συμβεί διαφορετικά, εφόσον πολλοί συνωστίστηκαν στον ίδιο χώρο. Αν κάποιος πίστευε, ότι θα μπορούσε η διαφορά να είναι μεγαλύτερη μάλλον λάθος θα διάβαζε τα αποτελέσματα των τελευταίων εκλογών.

Κατά τα λοιπά το αποτέλεσμα από μόνο του υποδεικνύει τα δέοντα. Αν καθένας από τους ενδιαφερόμενους σπεύσει κι αυτή τη φορά να το ερμηνεύσει κατά τα μέτρα και τα  σταθμά του –τα γράψαμε παραπάνω– όχι μόνο θα γίνει εξοργιστικά κουραστικός για τους Χαλανδραίους, αλλά κι ο Γιώργος Κουράσης θα… κουραστεί να διοικεί το Δήμο Χαλανδρίου.

Σχόλια

  1. Και σε άλλους μεγάλους δήμους συνέβη το ίδιο.
    Οσοι κατέβηκαν με αυτιδιοικτική πρόταση, μακριά απο κόμματα, συνετρίβησαν.
    Ο κόσμος αποφασίζει κόμμα, πόλωση, σχέση με κεντρική πολιτική σκηνή.
    Δεν αλλάζει μυαλά.
    Το ίδιο κομματικό + τιβι σύστημα οδηγεί τον υπνωτισμένο + απελπισμένο κόσμο πάλι στα κόμματα, πάλι στη διαπλοκή και στα ρουσφέτια, πάλι στα ίδια αυτά που καταγγέλλονται ως αίτια της σημερινής κατάστασης.
    Θεωρούν ίσως οτι τη λακούβα στο δρόμο και το χόρτο στην πλατεία, το ίδιο καλά θα τα φτιάξει ο κουκουές δήμαρχος με τον δεξιό, οπότε γυρίζει το κεφάλι του αλλού, δεν πιστεύει σε ανεξάρτητους, δεν πιστεύει σε τοπικές προσωπικότητες [εκτός κάποιων μικρών Δήμων επαρχίας] και ακούει αυτά που του λέει η τηλεόραση.
    Ειναι θλιβερό.
    Αλλά εσυ, προσπάθησες.
    Και πολλοί άλλοι το πάλεψαν πιστεύοντας σε αυτό που κάνουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τζον, κάπως έτσι έχουν τα πράγματα και διαιωνίζεται το ίδιο και το ίδιο σκηνικό.

      Για όσους γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα μπορούν να διαπιστώσουν αν και σε ποιο βαθμό αλλάζουν σε κάθε εκλογή τα πρόσωπα στα δημοτικά συμβούλιο, μολονότι μεταπηδούν από συνδυασμό σε συνδυασμό κι από παράταξη σε παράταξη.

      Για μένα ήταν μια όμορφη προσπάθεια, που μου έδωσε την ευκαιρία να επικοινωνήσω με αρκετό κόσμο και να συναντήσω πολλούς ενδιαφέροντες συνυποψήφιους και συμπολίτες μου.

      Ούτως ή άλλως ήμουν και θα είμαι παρών!

      Σε χαιρετώ εγκάρδια! Καλή συνέχεια σε όλους!

      Διαγραφή
  2. Κα πού να δεις σε πιο κλειστές κοινωνιες,φιλοι,σογια,αδερφοξάδερφα και στη γωνια ΕΣΠΑ,αναθεσεις,πενταμηνες,εννιάμηνες,θερινες,χειμερινες προσλήψεις και ιδού η νικη του λαού! :)
    Κορυφαιο,πρωην παλαιοπασοκος,ινα μη ειπω πρασινοφρουρός:),λαβών πλειστες οσες αναθεσει6ς εργων και προμηθειών επι ΠΑΣΟΚ,τοπικός συμβουλος με δεξιό δημαρχο,νυν συριζαιος,ξαναβαζει υποψηφιότητα με το δεξιό υποψηφιο για το τοπικο συμβούλιο,ενω ταυτοχρονα κάνει αγωνα για το Συριζα στις ευρωεκλογές!!!Στην παρατηρηση μου ,γιατι εβαλε πάλι με τον δεξιό,ενω ειναι οργανωμενος με τον Συρζα,απάντησε με θράσος,"ε,πώς,τέσσερα χρόνια ημουν μαζι με το δημαρχο,τωρα να τον πουλούσα;"

    Τέλος πάντων,εσυ έκανες τον καλο σου αγώνα,ας ειναι,αυτο μενει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θολές εποχές, καλέ μου VAD. Λες και κάποιοι ωφελούνται από την πλήρη απαξίωση κι ανυποληψία της πολιτικής.

      Έχουν στηθεί διάφορες κομματικές κολυμπήθρες του Σιλωάμ και λειτουργούν σαν πλυντήρια και καθαρτήρια για όσους αποχωρούν από το ΠΑΣΟΚ και βλέπουν ξαφνικά το φως το αληθινό δεξιά κι αριστερά.

      Πολιτικός τυχοδιωκτισμός, αλλά κι οι ψηφοφόροι πώς αντιδρούν; Όπου τους πηγαίνουν οι τηλεοράσεις, όπως επισημαίνει κι ο φίλος Tzonakos παραπάνω;

      Θέλει πολύ δουλειά και χρόνο γιατί πρέπει να ξεκινήσει από πολύ χαμηλά, για να μην πω από το μηδέν...

      Είμαι ικανοποιημένος από την προσωπική μου προσπάθεια. Συνεχίζουμε!...

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Καλοπροαίρετα

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η ΓΡΑΜΜΗ 19 ΤΟΥ ΤΡΟΛΕΪ "ΜΟΥΣΕΙΟ - ΧΑΛΑΝΔΡΙ"

Το Χαλάνδρι εξυπηρετείται από τον ΗΛΠΑΠ με δύο γραμμές τρόλεϊ, τη γραμμή 18 «Μουσείο – Χαλάνδρι (Εθνικής Αντιστάσεως)» και τη γραμμή 19 «Μουσείο - Σταθμός μετρό Χαλάνδρι (Σίδερα)», που αποτελεί εδώ και μερικούς μήνες προέκταση της γραμμής 19 «Μουσείο – Χαλάνδρι (Σίδερα)» που ήδη λειτουργούσε. Το δρομολόγιο της γραμμής 19 όμως από την αφετηρία στο σταθμό του μετρό και ακολουθώντας τη διαδρομή Λεωφόρος Δουκίσσης Πλακεντίας, πλατεία Κένεντι (Φλύας) Παλαιολόγου και δεξιά την οδό Ανδρέα Παπανδρέου, διέρχεται και πάλι μέσω του κέντρου του Χαλανδρίου, με αποτέλεσμα να καθυστερεί υπερβολικά. Ιδιαίτερα τις ώρες κυκλοφοριακής αιχμής τα δρομολόγια έχουν διάρκεια πάνω από μιάμιση ώρα.
Για τους διερχόμενους από την περιοχή οδηγούς είναι γνωστά τα μποτιλιαρίσματα που δημιουργούνται καθημερινά τις ώρες αιχμής στον κόμβο της πλατείας Κένεντι, στη διασταύρωση Παλαιολόγου (Παπανικολή) και Εθνικής Αντιστάσεως, στην έξοδο της Ανδρέα Παπανδρέου προς την πλατεία Χαλανδρίου, στη συμβολή της Βασιλέως Γεωργίου…

Άρρωστοι.

«Έχουμε, τουλάχιστον, την υγειά μας», η συνηθέστερη στις μέρες μας επωδός κλείνοντας μια συνομιλία. Έχουμε την υγειά μας, αμ δε· παρηγοριά στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του, εφόσον ούτε την υγειά μας, όπως νομίζουμε, έχουμε.
Σε ποια υγεία αναφερόμαστε; Ότι, δηλαδή, περπατάμε και στεκόμαστε όρθιοι; Ότι δεν έχουμε ίωση ή κάποια ανίατη ασθένεια; Ότι μπορούμε και τρώμε και μιλάμε; Σε τι ακριβώς, γιατί στις μέρες που ζούμε μόνο όποιος έχει ολική αναισθησία ή ανήκει στον κυβερνητικό μηχανισμό μπορεί να αισθάνεται καλά, όλοι οι υπόλοιποι, ακόμα κι αν δεν καταφεύγουν προς το παρόν στα ψυχοφάρμακα, βρισκόμαστε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, σε συνθήκες παρατεταμένης ανασφάλειας και βαθιάς κατάθλιψης.
Δεν είμαστε καλά, δεν είμαστε καθόλου καλά, όχι γιατί μέρα τη μέρα φτωχαίνουμε και πάμε, όχι γιατί εξοικειωθήκαμε με το ψέμα, ούτε γιατί πιστέψαμε αφελώς ότι «όλοι το ίδιο είναι», δεν είμαστε καλά γιατί συνηθίζουμε λίγο-λίγο τη μιζέρια, ανεχόμαστε σιγά-σιγά αυταρχικές επιλογές, δεχόμαστε μέρα με…

"Πώς φτάσαμε έως εδώ;"

«Οι διαρθρωτικές αλλαγές στην οικονομία, οι ιδιωτικοποιήσεις, η συγκράτηση των δημοσιονομικών δαπανών και η δραστική μείωση των ελλειμμάτων δεν είναι πλέον δυνατόν να περιμένουν. Ούτε, ασφαλώς, η απελευθέρωση των αγορών εργασίας και όλα εκείνα τα μέτρα, που θα ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας, έχουν περιθώρια αναμονής. Καλή, βέβαια, και ευκταία η εργασιακή ειρήνη, την οποία η κυβέρνηση προσπαθεί να συνδυάσει με τις ριζικές μεταβολές και τους γρήγορους ρυθμούς που απαιτεί η οικονομική ανάπτυξη του τόπου (γι’ αυτό και είναι επιφυλακτική, διστακτική και αναβλητική σε τολμηρές αποφάσεις). Και το κακό είναι ότι ούτε και τα άλλα κόμματα βοηθούν στη λήψη τέτοιων αποφάσεων. Αφήνοντας κατά μέρος το δογματικό ΚΚΕ, το οποίο εξ ορισμού είναι αντίθετο ακόμη και με τις ορθότερες καινοτομίες, γιατί τάχα διαταράσσουν την εργασιακή ειρήνη, βλέπω ότι και η Νέα Δημοκρατία ούτε ενθαρρύνει, στον βαθμό που επιβάλλεται, αναπτυξιακές προσπάθειες, μολονότι θεωρητικά υπερθεματίζει για …