Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Σεπτέμβριος, 2012

Καλά που δεν πήρα νόβα.

Καλά που δεν πήρα νόβα. Όλη η γειτονιά στο σουβλατζίδικο ήτανε. Γνωστοί από χρόνια, φίλοι, ακόμα και περαστικοί που είχαν βγάλει τους σκύλους βόλτα, για τραπέζι έψαχναν. Ούτε για δείγμα δεν περίσσευε πλαστική καρέκλα. «Μόνον όρθιοι» φώναζε ο Γιώργος από μέσα όπως έκοβε τον γύρο, αλλά από τον τόνο της φωνής –έστω κι αν δεν ήξερες– ανίχνευες την αδιόρατη χαιρεκακία του «βάζελου».
Πήγαμε κατά τις εννιά για να είμαστε άνετοι, αλλά τζίφος, στράφι πήγε η χαρά μου για τα άδεια τραπέζια που πλησιάζοντας διέκρινα να υπάρχουν. «Ρεζερβέ», μας πληροφόρησε η Στέλλα όπως σερβίριζε δυο ξεχειλισμένα λαχταριστά ποτήρια ξανθιάς μπύρας, που συναγωνίζονταν –χωρίς επιτυχία– το χρώμα των μαλλιών της. Κάποιοι είχαν φροντίσει εγκαίρως, τα άδεια πλαστικά τραπέζια με το χάρτινο τραπεζομάντιλο ήταν στρωμένα προς χάριν τους.
Οι εναλλακτικές υπήρχαν, αλλά ήμασταν με τα πόδια. Φεύγοντας πήρε το μάτι μου στην οθόνη το ξυρισμένο κεφάλι του Τζόρτζεβιτς. Πού χάθηκε αυτή η ψυχή; Πιάσαμε την κουβέντα για την εποχή του κι …

Να βγούμε στους δρόμους για να τους αλλάξουμε.

Κινούμαι στη Μεσογείων καθημερινά. Μερικούς μήνες πριν το δρομολόγιό μου περνούσε ταχτικότερα απ’ την Κηφισίας. Η κίνηση και στους δύο κεντρικούς οδικούς άξονες σε όλη τη διάρκεια της μέρας είναι ιδιαίτερα αυξημένη. Ουσιαστικά οι λεωφόροι αυτοί δέχονται τη μεγαλύτερη κυκλοφοριακή επιβάρυνση από τα αυτοκίνητα που κινούνται από τα βόρεια και ανατολικά προάστια και περίχωρα του λεκανοπεδίου προς το κέντρο κι αντίστροφα. Στο διαχωριστικό διάζωμα οι δυο λεωφόροι έχουν κατά το μεγαλύτερο μήκος τους πρασιά με θάμνους κι άλλα καλλωπιστικά φυτά.

Τις ώρες αιχμής που τ’ αυτοκίνητα συνωστίζονται από φανάρι σε φανάρι κι ακούγοντας τις φλυαρίες ή τα «κομμάτια» –μουσικά ενίοτε– των ραδιοφωνικών σταθμών, έχω την ευκαιρία να πληροφορούμαι ταυτόχρονα από τα ποικιλόχρωμα πανό που ανεμίζουν σε κάθε κολώνα φωτισμού, σε ποια νυχτερινά κέντρα τραγουδούν διάφοροι καλλιτέχνες, ποιες εκθέσεις πραγματοποιούνται ή πότε αρχίζουν οι εγγραφές σε ωδεία, φροντιστήρια ξένων γλωσσών κ.ο.κ.

Αν τύχει και ρίξω το βλέμμα έξ…

Παιδεύοντας την εκπαίδευση.

Δρόσισε, μόλις βραδιάσει ή νωρίς το πρωί ζητάς κάτι παραπάνω να ρίξεις πάνω σου.

Δεν είναι αυτό όμως που με κάνει να νοιώσω για τα καλά μελαγχολία με την αλλαγή της εποχής, πιο πολύ είναι οι νεανικές φωνές και τα γέλια που φτερούγησαν χτες το πρωί ξένοιαστα και χαρούμενα απ’ το ανοιχτό –ακόμα ευτυχώς– παράθυρο. Είναι οι παρέες των μαθητών που ξεκίνησαν και φέτος την εκπαιδευτική τους οδύσσεια στα Δημοτικά, τα Γυμνάσια και τα Λύκεια.

Τσάντες, τετράδια, στυλό και μολύβια πήραν μεγαλοπρεπώς τη θέση τους στη μαθητική καθημερινότητα. Τα βιβλιοπωλεία γέμισαν τις βιτρίνες τους με τα σχολικά είδη και στα ράφια φιγουράρουν κολλαριστά τα ολοκαίνουργια βιβλία και «βοηθήματα». Τα σχολικά βιβλία –παρά την κατάργηση του Ο.Ε.Δ.Β.– διατίθενται ακόμα δωρεάν από το κράτος για τους μαθητές που πηγαίνουν στα δημόσια σχολεία.

Προανάκρουσμα των εξόδων του χειμώνα που έρχεται για τις οικογένειες με παιδιά στο σχολείο. Η λίστα των δαπανών του οικογενειακού προϋπολογισμού φορτώνεται και με τα έξοδα για τα φροντ…

Το "νέο" κράτος.

Αν η λέξη «ανάπτυξη» ήταν καραμέλα θα την είχαμε προ πολλού λιώσει. Εδώ και δυο χρόνια την πιπιλάμε απ’ το πρωί ως το βράδυ, αλλά «ανάπτυξη» ακούμε κι ανάπτυξη δεν βλέπουμε. Η λέξη τείνει ν’ αποκτήσει πλέον μυθικές διαστάσεις και μαγικές ιδιότητες.

Με τα εισοδήματα και την παραγωγή σε ελεύθερη πτώση, τι ποιο φυσικό από το να βαθαίνει η ύφεση κι η ανάπτυξη να ετεροχρονίζεται και ν’ απομακρύνεται χρόνο με το χρόνο. Με τη συρρίκνωση δε και των κρατικών δραστηριοτήτων (βλ. Π.Δ.Ε.) στο πλαίσιο του προγράμματος προσαρμογής, είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο, ότι την ανάπτυξη δεν την βλέπουμε ούτε με τα κιάλια.

Είμαστε όμηροι των επιλογών μας και του οικονομικού μοντέλου που ακολουθήσαμε ως χώρα. Τώρα που η παγκόσμια κρίση πλήττει την απροετοίμαστη οικονομία, αποκαλύπτονται μέρα με τη μέρα οι αδυναμίες, οι στρεβλώσεις και γενικά όλη η παθογένεια του ελληνικού «παραγωγικού» προτύπου. Αναδύονται κι αναδεικνύονται οι προνομιακές σχέσεις κι αλληλεξαρτήσεις μεταξύ κράτους και ομάδων πίεσης, τα αλληλέν…

Ο φόβος της αισιοδοξίας.

Μ’ όποιον μιλήσεις έχει τις ίδιες απορίες και σχεδόν ταυτόσημο προβληματισμό για το «πού πάνε τα πράγματα». Σχεδόν όλοι διακατέχονται από την ίδια απαισιοδοξία κι απογοήτευση, παρά τις προσπάθειες που ορισμένοι καταβάλουν να διατηρούν μια στάλα αισιοδοξίας κι ελπίδας, ότι σύντομα ή εν πάση περιπτώσει σ’ ένα εύλογο χρονικό διάστημα μπορεί να βελτιωθεί η κατάσταση.
Ανάμεσα σ’ αυτούς τους τελευταίους θέλω να συμπεριλαμβάνω και τον εαυτό μου, αλλά δεν το καταφέρνω.

Ναι, θέλω να πιστεύω, ότι μπορούμε να ορθοποδήσουμε και να βγούμε από το σκοτεινό τούνελ που μας έχει καταπιεί ως κοινωνία, ότι θ’ αντέξουμε το βάρος των δυσκολιών και θα αντιμετωπίσουμε τελικά ενωμένοι τις προκλήσεις και τις αντιξοότητες που συναντάμε σε κάθε μας βήμα.

Ναι, θέλω να ελπίζω, ότι ο τρικομματικός κυβερνητικός σχηματισμός, παρά την ετερόκλιτη σύνθεσή του και τις διαφορετικές φωνές και προσεγγίσεις που υπάρχουν στο εσωτερικό του, θα μπορέσει να υπερβεί τα κακώς κείμενα του πολιτικού συστήματος, ώστε με σοβαρότητα κι αί…

Μαζί τα φάγαμε...

…38 συναπτά έτη νεότερης Ιστορίας. Όλη τη μεταπολίτευση και τα παραρτήματά της μαζί.

Παλιά μέτρα με νέο αποστολέα...

Παίζουμε πια τα δισεκατομμύρια στα δάχτυλα, ούτε στραγάλια να ‘τανε. Πέντε από ‘δω, δυόμισι από ‘κει, τέσσερα από τ’ άλλο. Οι κωδικοί του προϋπολογισμού στραγγίζουν ο ένας μετά τον άλλον και το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων πνέει τα λοίσθια, ώσπου να γεμίσει επιτέλους το πακέτο των νέων μέτρων και να ολοκληρωθεί αυτή η επώδυνη και ψυχοφθόρα διαδικασία των παζαριών –μεταξύ μας βεβαίως– για το ποια προνόμια θα διασωθούν και ποια συντεχνία θα διατηρήσει τα περισσότερα κεκτημένα της.

Το κράτος έχει γυρίσει το διακόπτη στο offκαι πηγαίνει με σβηστές μηχανές μέχρι την αξιολόγηση της τρόικα. Τα χρέη βρίσκονται σταθερά στο κόκκινο κι είναι απορίας άξιο ποιες τρύπες θα πρωτοκλείσουν, όταν με το καλό πάρουμε την επόμενη δόση –οι φαρμακοποιοί φροντίζουν γι’ αυτό από τώρα.

Ευτυχώς, τα καλά νέα έρχονται από ελληνικά ΜΜΕ, που δεν παραλείπουν να επισημαίνουν και να τονίζουν, πόσο έχουν αλλάξει οι συνθήκες στο διεθνές περιβάλλον, μετά την επίσκεψη Σαμαρά σε Μέρκελ και Ολάντ.

Να τηρήσουμε τις υποσχέσ…