Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΟΙ ΜΗΝΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΟΥΝ 9


Αν δεν μας τρελάνουν αυτές τις μέρες ίσως δεν κατορθώσουν να μας τρελάνουν ποτέ. Μέχρι να πραγματοποιηθεί η σύνοδος κορυφής την προσεχή Πέμπτη 25η Μαρτίου –ανήμερα της εθνικής εορτής– τα σενάρια και η φημολογία για τον τρόπο δανεισμού της χώρας θα οργιάσουν. Απ’ τη μια η Σκύλα των κερδοσκόπων, απ’ την άλλη η Χάρυβδη του ΔΝΤ. Από ‘δω οι διαλλακτικοί Γάλλοι, από ‘κει οι αυστηροί Γερμανοί. Τα συμφέροντα βυσσοδομούν στο παρασκήνιο για λογαριασμό τους κι εμείς στη μέση περιμένουμε να πληροφορηθούμε πόσο θα μας κοστίσει η διαμάχη τους.
Στο μεταξύ, ήδη, κάποιοι άρχισαν να πληρώνουν. Δεν είναι όσοι οικειοθελώς προσέφεραν το μισθό τους, ούτε όσοι καταθέτουν χρήματα στον εθνικό λογαριασμό, αλλά είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι, που είδαν στα εκκαθαριστικά του δώρου του Πάσχα μείωση 30%. Σε λίγες μέρες έπεται κι η πρώτη μισθοδοσία –του Απριλίου– που θα έχει την πρώτη μείωση κατά 12% των επιδομάτων, αλλά και το ποσό των κρατήσεων από την 1-1-2010, εφόσον τα επιδόματα των δημοσίων υπαλλήλων προβλέπεται να περικοπούν αναδρομικά από την 1η του περασμένου Ιανουαρίου.
Το ορόσημο για τους μισθωτούς δεν είναι επομένως η 25η Μαρτίου. Αυτήν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, θα την περάσουμε μέσα σε κλίμα εθνικής υπερηφάνειας και έξαρσης, πιθανόν και λόγο της προοπτικής στήριξης της εθνικής προσπάθειας από την Ευρώπη. Η ημερομηνία καμπής θα είναι η 4η Απριλίου, τότε που με οδύνη θα διαπιστώσουν, ότι μετά την Ανάσταση του Κυρίου, ήρθε η δική τους σταύρωση. Τότε θ’ αρχίσουν οι μεγάλες βδομάδες για τους μισθωτούς. Μετά το Πάσχα, που οι μισθοί και τα δώρα θα έχουν γίνει καπνός και θα έχουν εξαφανιστεί εν ριπή οφθαλμού μαζί με την τσίκνα του οβελία κι ο μήνας για να βγει θα ‘χει ακόμα άλλες 25 μέρες.
Η προσγείωση στην πραγματικότητα θα είναι τραυματική κι όλες αυτές οι συζητήσεις που γίνονται σήμερα για το ποιος και με πόσο επιτόκιο θα μας δανείσει θα μοιάζουν παρωχημένες και γελοίες. Τότε θα δούμε πραγματικά το δάσος κι όχι μόνο το δάχτυλο, που κοιτάμε μέχρι σήμερα. Τότε θα δούμε και πόσο ειλικρινείς είμαστε μεταξύ μας, όταν όλον αυτόν τον καιρό δηλώνουμε –οι περισσότεροι από μας τουλάχιστον– έτοιμοι να συνεισφέρουμε για να ξεπεράσει η πατρίδα μας την κρίση. Τότε, που θα πρέπει ν’ ανατρέψουμε ριζικά τον τρόπο ζωής και τις συνήθειές μας, θα μετρήσουμε πόσο διατεθειμένοι είμαστε να κάνουμε πράξη όλες αυτές τις –μετά τα μέτρα– ρητορείες για κοινωνική συστράτευση και συλλογική προσπάθεια για το ξεπέρασμα της κρίσης.
Η μετά το Πάσχα εποχή θα είναι μια άλλη εποχή πλέον κι ο καθένας θα πρέπει να έχει έγκαιρα τοποθετήσει τον εαυτό του μέσα στο νέο σκηνικό που θα στηθεί. Το χρήμα θα είναι δυσεύρετο και πολύτιμο. Ο χρόνος θα είναι πολύτιμος και πολλαπλά χρήσιμος. Στην εποχή εκείνη, οι ημερομηνίες θα έχουν την πραγματική τους διάσταση και το αληθινό τους περιεχόμενο, θα είναι κρίσιμες για όλους κι όχι μόνο –όπως μέχρι σήμερα– για όσους είναι καταχρεωμένοι με δάνεια και πιστωτικές κάρτες.
Ας μην ξοδεύουμε, λοιπόν, σήμερα όλη μας τη φαιά ουσία για το τι θα συμβεί στις 25 Μαρτίου, αφού μετά τις 4 Απριλίου, είναι βέβαιο, ότι ο μήνας δεν θα έχει ποτέ πια μόνο 9…

Σχόλια

  1. Ευάγγελε μου,
    πέρασα για ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!!
    Αλήθεια, πόσοι από μας είναι πρόθυμοι να απαρνηθούν έστω ένα μέρος από τις καταναλωτικές του συνήθειες, για να αντεπεξέλθουν στην κρίση, χωρίς να το ρίξουν στο δανεισμό? Νομίζω ότι εδώ θα φανεί η δύναμη μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @Meropi μου σ' ευχαριστώ θερμά για τις ευχές! Να είσαι καλά και να χαίρεσαι ότι αγαπάς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Καλοπροαίρετα

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η ΓΡΑΜΜΗ 19 ΤΟΥ ΤΡΟΛΕΪ "ΜΟΥΣΕΙΟ - ΧΑΛΑΝΔΡΙ"

Το Χαλάνδρι εξυπηρετείται από τον ΗΛΠΑΠ με δύο γραμμές τρόλεϊ, τη γραμμή 18 «Μουσείο – Χαλάνδρι (Εθνικής Αντιστάσεως)» και τη γραμμή 19 «Μουσείο - Σταθμός μετρό Χαλάνδρι (Σίδερα)», που αποτελεί εδώ και μερικούς μήνες προέκταση της γραμμής 19 «Μουσείο – Χαλάνδρι (Σίδερα)» που ήδη λειτουργούσε. Το δρομολόγιο της γραμμής 19 όμως από την αφετηρία στο σταθμό του μετρό και ακολουθώντας τη διαδρομή Λεωφόρος Δουκίσσης Πλακεντίας, πλατεία Κένεντι (Φλύας) Παλαιολόγου και δεξιά την οδό Ανδρέα Παπανδρέου, διέρχεται και πάλι μέσω του κέντρου του Χαλανδρίου, με αποτέλεσμα να καθυστερεί υπερβολικά. Ιδιαίτερα τις ώρες κυκλοφοριακής αιχμής τα δρομολόγια έχουν διάρκεια πάνω από μιάμιση ώρα.
Για τους διερχόμενους από την περιοχή οδηγούς είναι γνωστά τα μποτιλιαρίσματα που δημιουργούνται καθημερινά τις ώρες αιχμής στον κόμβο της πλατείας Κένεντι, στη διασταύρωση Παλαιολόγου (Παπανικολή) και Εθνικής Αντιστάσεως, στην έξοδο της Ανδρέα Παπανδρέου προς την πλατεία Χαλανδρίου, στη συμβολή της Βασιλέως Γεωργίου…

Άρρωστοι.

«Έχουμε, τουλάχιστον, την υγειά μας», η συνηθέστερη στις μέρες μας επωδός κλείνοντας μια συνομιλία. Έχουμε την υγειά μας, αμ δε· παρηγοριά στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του, εφόσον ούτε την υγειά μας, όπως νομίζουμε, έχουμε.
Σε ποια υγεία αναφερόμαστε; Ότι, δηλαδή, περπατάμε και στεκόμαστε όρθιοι; Ότι δεν έχουμε ίωση ή κάποια ανίατη ασθένεια; Ότι μπορούμε και τρώμε και μιλάμε; Σε τι ακριβώς, γιατί στις μέρες που ζούμε μόνο όποιος έχει ολική αναισθησία ή ανήκει στον κυβερνητικό μηχανισμό μπορεί να αισθάνεται καλά, όλοι οι υπόλοιποι, ακόμα κι αν δεν καταφεύγουν προς το παρόν στα ψυχοφάρμακα, βρισκόμαστε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, σε συνθήκες παρατεταμένης ανασφάλειας και βαθιάς κατάθλιψης.
Δεν είμαστε καλά, δεν είμαστε καθόλου καλά, όχι γιατί μέρα τη μέρα φτωχαίνουμε και πάμε, όχι γιατί εξοικειωθήκαμε με το ψέμα, ούτε γιατί πιστέψαμε αφελώς ότι «όλοι το ίδιο είναι», δεν είμαστε καλά γιατί συνηθίζουμε λίγο-λίγο τη μιζέρια, ανεχόμαστε σιγά-σιγά αυταρχικές επιλογές, δεχόμαστε μέρα με…

"Πώς φτάσαμε έως εδώ;"

«Οι διαρθρωτικές αλλαγές στην οικονομία, οι ιδιωτικοποιήσεις, η συγκράτηση των δημοσιονομικών δαπανών και η δραστική μείωση των ελλειμμάτων δεν είναι πλέον δυνατόν να περιμένουν. Ούτε, ασφαλώς, η απελευθέρωση των αγορών εργασίας και όλα εκείνα τα μέτρα, που θα ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας, έχουν περιθώρια αναμονής. Καλή, βέβαια, και ευκταία η εργασιακή ειρήνη, την οποία η κυβέρνηση προσπαθεί να συνδυάσει με τις ριζικές μεταβολές και τους γρήγορους ρυθμούς που απαιτεί η οικονομική ανάπτυξη του τόπου (γι’ αυτό και είναι επιφυλακτική, διστακτική και αναβλητική σε τολμηρές αποφάσεις). Και το κακό είναι ότι ούτε και τα άλλα κόμματα βοηθούν στη λήψη τέτοιων αποφάσεων. Αφήνοντας κατά μέρος το δογματικό ΚΚΕ, το οποίο εξ ορισμού είναι αντίθετο ακόμη και με τις ορθότερες καινοτομίες, γιατί τάχα διαταράσσουν την εργασιακή ειρήνη, βλέπω ότι και η Νέα Δημοκρατία ούτε ενθαρρύνει, στον βαθμό που επιβάλλεται, αναπτυξιακές προσπάθειες, μολονότι θεωρητικά υπερθεματίζει για …