Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΝΟΜΟΣ 3833... ΚΙ ΟΠΟΙΟΣ ΑΝΤΕΞΕΙ


3833. Δεν ξέρω αν έχει σημασία, αλλά αυτός είναι ο αριθμός του νόμου για την «Προστασία της εθνικής οικονομίας – Επείγοντα μέτρα για την αντιμετώπιση της δημοσιονομικής κρίσης», που δημιουργεί νέα δεδομένα στο οικονομικό τοπίο της χώρας, με άμεσες συνέπειες για την τσέπη του κάθε πολίτη και τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς και έμμεσες προσδοκίες εσόδων για το σύνολο του κρατικού προϋπολογισμού. Εντός της εβδομάδος αναμένεται και το φορολογικό, οπότε θα οριστικοποιηθεί το δημοσιονομικό θεσμικό πλαίσιο και θα ξεκαθαρίσει επιτέλους το τοπίο μέσα στο οποίο σκοπεύει να κινηθεί η κυβέρνηση, προκειμένου να υλοποιήσει τις δεσμεύσεις της έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Οι νόμοι από μόνοι τους δεν παράγουν αποτελέσματα. Τα αποτελέσματα παράγονται από την οργανωμένη και συντονισμένη ανθρώπινη δράση. Οι νόμοι είναι εργαλεία για την άσκηση πολιτικών και για τον έλεγχο της κρατικής λειτουργίας. Την κρατική λειτουργία την ασκούν όμως άνθρωποι. Από σήμερα π.χ. αυξάνεται ο ΦΠΑ –όπως ορίζει ο νόμος– ο έλεγχος για την απόδοσή του όμως γίνεται από τους εφοριακούς, από δημοσίους υπαλλήλους, που ήδη αναδρομικά, από την 1η του χρόνου, μειώθηκαν –με τον ίδιο νόμο– κατά 12% οι τακτικές αποδοχές του και κατά 30% τα επιδόματα Πάσχα, Χριστουγέννων και αδείας.
Ο νόμος θέτει το πλαίσιο, τους κανόνες, για τους φορολογούμενους πολίτες δεν υπάρχει η ευχέρεια επιλογής, η διακριτική ευχέρεια είναι στη διάθεση των υπηρεσιών, των δημοσίων υπαλλήλων. Ο φορολογούμενος πληρώνει τον ΦΠΑ άμεσα με κάθε αγορά, η απόδοση του φόρου προς το κράτος εξαρτάται από τον τρόπο εφαρμογής του νόμου αφενός μεν από τις επιχειρήσεις, αφετέρου –και κατά κύριο λόγο– όμως από τους εφοριακούς.
Ο απολογισμός μένει να δείξει, αν ο τρισχιλιοστός οχτακοσιοστός τριακοστός τρίτος νόμος κατόρθωσε να διορθώσει το χάος των δημόσιων οικονομικών, να διορθώσει στρεβλώσεις και δυσλειτουργίες του εισπρακτικού μηχανισμού και να διασώσει τελικά τη χώρα από τη δημοσιονομική κατάρρευση. Το πιο σπουδαίο όμως, θα δείξει αν υπήρξε η αναγκαία πολιτική βούληση, ν’ αλλάξουν επιτέλους διαδικασίες και αντιλήψεις ως προς τον τρόπο λειτουργίας και την αποτελεσματικότητα των υπηρεσιών του γενικού λογιστηρίου και του υπουργείου των οικονομικών.
Μέχρι προχτές ο Γιώργος Παπανδρέου αναρωτιόταν «πού πήγαν τα λεφτά;», ευελπιστούμε να μην διαπιστώσει στο τέλος του χρόνου, όταν θα κάνει ταμείο, ότι τελικά κι αυτά τα λεφτά, είτε πήγαν στις ίδιες μέχρι σήμερα τσέπες, είτε χάθηκαν στον άπατο κρατικό κορβανά…

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η ΓΡΑΜΜΗ 19 ΤΟΥ ΤΡΟΛΕΪ "ΜΟΥΣΕΙΟ - ΧΑΛΑΝΔΡΙ"

Το Χαλάνδρι εξυπηρετείται από τον ΗΛΠΑΠ με δύο γραμμές τρόλεϊ, τη γραμμή 18 «Μουσείο – Χαλάνδρι (Εθνικής Αντιστάσεως)» και τη γραμμή 19 «Μουσείο - Σταθμός μετρό Χαλάνδρι (Σίδερα)», που αποτελεί εδώ και μερικούς μήνες προέκταση της γραμμής 19 «Μουσείο – Χαλάνδρι (Σίδερα)» που ήδη λειτουργούσε. Το δρομολόγιο της γραμμής 19 όμως από την αφετηρία στο σταθμό του μετρό και ακολουθώντας τη διαδρομή Λεωφόρος Δουκίσσης Πλακεντίας, πλατεία Κένεντι (Φλύας) Παλαιολόγου και δεξιά την οδό Ανδρέα Παπανδρέου, διέρχεται και πάλι μέσω του κέντρου του Χαλανδρίου, με αποτέλεσμα να καθυστερεί υπερβολικά. Ιδιαίτερα τις ώρες κυκλοφοριακής αιχμής τα δρομολόγια έχουν διάρκεια πάνω από μιάμιση ώρα.
Για τους διερχόμενους από την περιοχή οδηγούς είναι γνωστά τα μποτιλιαρίσματα που δημιουργούνται καθημερινά τις ώρες αιχμής στον κόμβο της πλατείας Κένεντι, στη διασταύρωση Παλαιολόγου (Παπανικολή) και Εθνικής Αντιστάσεως, στην έξοδο της Ανδρέα Παπανδρέου προς την πλατεία Χαλανδρίου, στη συμβολή της Βασιλέως Γεωργίου…

Διαγράφεται το "μνημόνιο".

Ναι, αυτό που έχει μείνει στο κοινωνικό υποσυνείδητο σαν τη λέξη «μνημόνιο» είναι επαχθείς περικοπές και δραματικές μειώσεις εισοδημάτων. Ίσως κάποια κυβέρνηση στο εγγύς –γιατί όχι;– μέλλον να προτείνει και την οριστική διαγραφή της απ’ το ελληνικό λεξιλόγιο μ’ ένα νόμο και μ’ ένα μόνο άρθρο.
Ποιος αποκλείει, έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα στη χώρα, ενδεχόμενη αποτυχία στη διαγραφή του χρέους, να διασκεδαστεί με τη διαγραφή αντ’ αυτού της λέξης «μνημόνιο». Ούτως ή άλλως ζούμε στις μέρες που κι οι ίδιες οι λέξεις έχουν χάσει το νόημα, τη σημασία ή κι αυτήν ακόμα την αξία τους.
Εξάλλου, από καιρό στη μούγκα και χωρίς πολλές φανφάρες και τυμπανοκρουσίες έχει διαγραφεί μονοκοντυλιά η λέξη «μεταρρύθμιση», της οποίας η τύχη όχι μόνο αγνοείται, αλλά κι είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο, ότι δεν πρόκειται ν’ ακουστεί το επόμενο διάστημα από πρωθυπουργικά χείλη ούτε σαν αστείο.
Μετά το «μνημόνιο», η «μεταρρύθμιση» είναι ίσως η περισσότερο ταλαιπωρημένη και –προπαντός– παρεξηγημένη λέξη. Καραμέλ…

Άρρωστοι.

«Έχουμε, τουλάχιστον, την υγειά μας», η συνηθέστερη στις μέρες μας επωδός κλείνοντας μια συνομιλία. Έχουμε την υγειά μας, αμ δε· παρηγοριά στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του, εφόσον ούτε την υγειά μας, όπως νομίζουμε, έχουμε.
Σε ποια υγεία αναφερόμαστε; Ότι, δηλαδή, περπατάμε και στεκόμαστε όρθιοι; Ότι δεν έχουμε ίωση ή κάποια ανίατη ασθένεια; Ότι μπορούμε και τρώμε και μιλάμε; Σε τι ακριβώς, γιατί στις μέρες που ζούμε μόνο όποιος έχει ολική αναισθησία ή ανήκει στον κυβερνητικό μηχανισμό μπορεί να αισθάνεται καλά, όλοι οι υπόλοιποι, ακόμα κι αν δεν καταφεύγουν προς το παρόν στα ψυχοφάρμακα, βρισκόμαστε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, σε συνθήκες παρατεταμένης ανασφάλειας και βαθιάς κατάθλιψης.
Δεν είμαστε καλά, δεν είμαστε καθόλου καλά, όχι γιατί μέρα τη μέρα φτωχαίνουμε και πάμε, όχι γιατί εξοικειωθήκαμε με το ψέμα, ούτε γιατί πιστέψαμε αφελώς ότι «όλοι το ίδιο είναι», δεν είμαστε καλά γιατί συνηθίζουμε λίγο-λίγο τη μιζέρια, ανεχόμαστε σιγά-σιγά αυταρχικές επιλογές, δεχόμαστε μέρα με…