Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κατσαρόλες και κουτάλες...


Δεν ξέρω αν πρέπει να κλάψω ή να σκάσω –στην κυριολεξία– απ’ τα γέλια. Σίγουρα, αυτά που διαδραματίζονται τους τελευταίους μήνες στο επίπεδο της διακυβέρνησης είναι τις περισσότερες φορές –όταν δεν απογοητεύουν, εξοργίζουν ή προκαλούν– για χοντρά, πολύ χοντρά γέλια. Όχι ότι στην αντιπολίτευση και δη την αξιωματική τα πράγματα είναι καλύτερα, αλλά –εν πάση περιπτώσει– οι αστοχίες και οι «γκέλες» που συμβαίνουν εκεί δεν έχουν –προς το παρόν τουλάχιστον– τις δραματικές επιπτώσεις των αστοχιών και των λαθών της κυβέρνησης.

Ποιος θα μου το ‘λεγε, ότι η αριστερά των κινημάτων, των πλατειών και των διεκδικήσεων, θα αντιδρούσε και θα προσπαθούσε να λοιδορήσει και να συκοφαντήσει το «παραιτηθείτε». Ποιος θα περίμενε αριστερά στελέχη και πρωτοκλασάτα ονόματα του ΣΥΡΙΖΑ να ασχολούνταν και να επιχειρούν ν’ αμαυρώσουν με δηλώσεις τους την προγραμματισμένη για την Πέμπτη 15 Ιουνίου συγκέντρωση ενάντια στην ακολουθούμενη κυβερνητική πολιτική.

Τι παράνομη, τι κατευθυνόμενη, τι «κατσαρόλας», τι «του ‘Αδωνι»! Σιγά σύντροφοι του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης, αφήστε και κανέναν άλλον να προκόψει, μονά – ζυγά δικά σας; Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς από τις «αυθόρμητες» κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις τα χρόνια του αντιμνημονιακού αγώνα σας: Τις «αυθόρμητες» ασχήμιες των αγανακτησμένων μπροστά στη Βουλή; Την «αυθόρμητη» διάλυση της παρέλασης της 28ης Οκτωβρίου το 2011; Τα «αυθόρμητα» σπασμένα πεζοδρόμια; Τους «αυθόρμητους» τραμπουκισμούς, προπηλακισμούς και τραυματισμούς; Την ατέρμονη πολιτική αστάθεια κι εκλογολογία; Το μίσος και το διχασμό που καλλιεργήθηκαν και γιγάντωσαν πάνω στις δικές σας «αυταπάτες»;

Για όλη αυτή την πολιτική αλητεία είχατε μιαν δικαιολογία κι έναν –μισό έστω ανάμεσα στα μισόλογα– λόγο συμπάθειας ή συμπαράστασης, τώρα σαν ξίνισαν όλα; Τώρα που ο στόχος επετεύχθη κι η διακυβέρνηση της χώρας βρίσκεται στα χέρια σας θυμηθήκατε νόμους και Συντάγματα; Τώρα σας πονά και σας κόφτει η συναίνεση ή η ανοχή της αντιπολίτευσης; Τώρα σας ενδιαφέρει το μέλλον του τόπου και το αύριο της Ελλάδας; Τώρα θα πρέπει οι αντιπολιτευόμενοι να καταθέσουν τις προτάσεις τους; Τώρα που τα μνημόνια έχουν την υπογραφή και τη δική σας σφραγίδα; Τώρα θα πρέπει όλοι να εκπληρώσουμε ευσυνείδητα τις υποχρεώσεις μας προς το κράτος, να καταβάλουμε τους φόρους, ν’ ανεχτούμε τις ανατιμήσεις, να πληρώσουμε τέλη, διόδια και εισιτήρια;

Πού ήσασταν τόσον καιρό, ρε σύντροφοι; Πού βρισκόσασταν από το ’11 κι ύστερα, όταν δεν καταφέρναμε μέρα να ηρεμήσουμε και ν’ ανασυνταχθούμε σαν χώρα από τις διαδηλώσεις, τις πορείες, τις αποχές, τις καταλήψεις και τις απεργίες; Τώρα θυμηθήκατε ότι φταίνε οι προηγούμενοι; Και ‘σεις που ήσασταν για να τους εμποδίσετε; Πού βρισκόσασταν όταν «η χούντα δεν τελείωσε το ‘73»; Πού ήσασταν το 1981; Το ’85; Το ’89; Α! Είχατε τα άσυλα και τις καταλήψεις, ενώ το 2000 και το 2004 προείχε η καταγγελία των «προϋπολογισμών λιτότητας» κι οι διαδηλώσεις στη ΔΕΘ και την Κλαυθμώνος για αυξήσεις μισθών και συντάξεων.

Συμψηφισμούς δεν κάνω, σύντροφοι, αλλά μπορεί όλοι μαζί να μην τα φάγαμε, όλοι όμως είμαστε συνυπεύθυνοι. Τι ηθικό πλεονέκτημα και πράσιν’ άλογα; Την ίδια κι απαράλλαχτη ρώτα ακολουθάτε με αυτούς που καταγγέλλετε απαξιωτικά ως «προηγούμενους». Εσείς, μάλιστα, είστε και περισσότερο ανάλγητοι και άδικοι από αυτούς, γιατί στις πολιτικές σας ξεδιάντροπα ακολουθάτε στυγνά κομματικά –«ταξικά» τα ονομάσατε για να τσιμπάνε οι αδαείς– κριτήρια κι όχι κοινωνικά δίκαια κι αναλογικά. Εσείς είστε και λιγότερο δημοκράτες –για να μην πω φασίστες– αφού όχι μόνο δεν ανέχεστε αντίλογο και διαφωνία, όχι μόνο εκβιάζετε προκλητικά τους διαύλους ενημέρωσης και περιορίζετε την αντικειμενική πληροφόρηση, αλλά ξεσηκώνεστε κι εξανίσταστε ακόμα και με το «παραιτηθείτε»!

Έσταξε η ουρά του γαϊδάρου αν ξεσαλώσουν ένα απόγευμα κι οι «μένουμε Ευρώπη». Εσείς δηλαδή, ρε λάτρεις του «ΟΧΙ», πού μένετε; Στα Άνω Πετράλωνα; Σιγά μην φεύγατε δηλαδή, απ’ τις Βρυξέλλες. είναι τόσο γλυκά τα ευρώ, τα προγράμματα, οι επιδοτήσεις, τα ΕΣΠΑ, είναι τόσο γλυκιά η εξουσία. κάτι ξέρουν οι ΠΑΣΟΚοι που μαζικά συστεγάζονται στο κόμμα σας, δε τους ρωτάτε ή –μάλλον– τι να ρωτήσετε, εσείς το είχατε το θέμα της διακυβέρνησης, σαν έτοιμοι από καιρό, ούτε φροντιστήρια, ούτε τίποτε δεν χρειαστήκατε.

Αντί να ψάχνετε, λοιπόν, ονόματα και διευθύνσεις των διοργανωτών της συγκέντρωσης «παραιτηθείτε», τολμώ να σας παρακινήσω, ν’ ανακρούσετε πρύμνη και να κοιτάξετε –αν μπορείτε– να κυβερνήσετε με κάποιον τρόπο αυτό τον δόλιο τόπο. Αν δεν μπορείτε, μαζευτείτε, συσκεφτείτε με τους συνεταίρους των ΑΝΕΛ κι αποφασίστε, αν όχι να παραιτηθείτε, ν’ αφήσετε τον αναγκαίο τουλάχιστον χώρο για να λειτουργήσουν οι θεσμοί κι η δημοκρατία.

Το Σύνταγμα, που όψιμα σκεφτήκατε κι επικαλείστε σχεδόν καθημερινά, δίνει λύσεις, αυτό –σύμφωνα με όλα τα υφιστάμενα δεδομένα– θα ήταν και το καλύτερο για όλους.

Photo: iefimerida

Σχόλια

  1. Ήρθα να προσθέσω και εγώ κάτι σχετικά
    με τις……συνταγματγικές ανησυχίες του ΣΥΡΙΖΑ
    αλλά…….τι να πω Ευάγγελε αφού τα είπες όλα εσύ!
    Δεν είσαι εντάξει!
    Κρίμα που δεν θα βρίσκομαι στην Αθήνα στις 15/06!
    Τραπέζι πίστα θα είχα πιάσει στην Πλατεία Συντάγματος
    και ας είμαι από αυτές που τους αρέσει την επαναστατική
    τους γυμναστική να την κάνουν επί του……καναπέως!
    Δεν φταίω εγώ!
    Έτσι γεννήθηκα!
    Μάλλον φταίει το γονιδίωμα μου!χα,χα,χα
    Τις φιλούρες μου Ευάγγελε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πρεμούρα -για να πω την αλήθεια- δεν έχω, καλή μου xristin.

      Δεν συμφωνώ να υπάρχει μια αντιπολίτευση τύπου ΣΥΡΙΖΑ: "Φύγε 'συ ο κακός νά 'ρθω εγώ ο καλός".

      Η χώρα χρειάζεται από χρόνια ρεαλιστικές προτάσεις και λύσεις, αλλά δυστυχώς ούτε προτάσεις, ούτε λύσεις βλέπουμε.

      Από 'κει και πέρα σε μια ελεύθερη και δημοκρατική χώρα θα πρέπει καθένας να είναι ελεύθερος να ασκεί τα δικαιώματά του σεβόμενος τους νόμους και τα δικαιώματα των άλλων. Είναι προφανές όμως ότι αυτό στον ΣΥΡΙΖΑ κάποιοι -τουλάχιστον- δεν το 'χουν.

      Να 'σαι καλά! [Κι η... σουηδική καλή είναι!!]

      Διαγραφή
  2. Καλημέρα φίλε. Καλή σου εβδομάδα.
    Χαίρομαι που ύψωσες τη φωνή σου στα καραγκιοζιλίκια του Τσίπρα και των συνεταίρων του. Ο εξευτελισμός των αξιών σε όλο του το μεγαλείο. Απίστευτο να βλέπεις αυτό το υποτιθέμενο αριστερό κόμμα να συμεριφέρεται σαν άκρως φασιστικό. Γιατί στ΄αλήθεια όλοι αυτοί που κρατάνε υπουργικές καρέκλες είναι φασίστες. Τους ενοχλεί η κίνηση των "Παραιτηθεϊτε" γιατί καταλαβαίνουν τι τους περιμένει στι 15 του μήνα.
    Νάσαι καλά φίλε μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα Ντένη!

      Διάβασα αυτό και με εξέφρασε απόλυτα, εφόσον όντως, όπως έγραψα παραπάνω και στη xristin, θεωρώ ατυχές το σύνθημα της συγκέντρωσης.

      Πάντως, νομίζω, ότι όσοι προσπαθούμε να υπηρετήσουμε και να στηρίξουμε με το δημόσιο λόγο μας τη δημοκρατία και το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτή η κυβέρνηση έχει προκύψει μετά από εκλογές κατά το Σύνταγμα και τους νόμους του κράτους.

      Αυτά τα θεσμικά εργαλεία θα πρέπει να έχουμε κατά νου σαν μπούσουλα κι οδηγό μας, έστω κι αν κάποιοι απ' την κυβέρνηση σε ορισμένες περιπτώσεις, ηθελημένα ή αθέλητα, τα παραβλέπουν.

      Να είσαι καλά!

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Καλοπροαίρετα

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η ΓΡΑΜΜΗ 19 ΤΟΥ ΤΡΟΛΕΪ "ΜΟΥΣΕΙΟ - ΧΑΛΑΝΔΡΙ"

Το Χαλάνδρι εξυπηρετείται από τον ΗΛΠΑΠ με δύο γραμμές τρόλεϊ, τη γραμμή 18 «Μουσείο – Χαλάνδρι (Εθνικής Αντιστάσεως)» και τη γραμμή 19 «Μουσείο - Σταθμός μετρό Χαλάνδρι (Σίδερα)», που αποτελεί εδώ και μερικούς μήνες προέκταση της γραμμής 19 «Μουσείο – Χαλάνδρι (Σίδερα)» που ήδη λειτουργούσε. Το δρομολόγιο της γραμμής 19 όμως από την αφετηρία στο σταθμό του μετρό και ακολουθώντας τη διαδρομή Λεωφόρος Δουκίσσης Πλακεντίας, πλατεία Κένεντι (Φλύας) Παλαιολόγου και δεξιά την οδό Ανδρέα Παπανδρέου, διέρχεται και πάλι μέσω του κέντρου του Χαλανδρίου, με αποτέλεσμα να καθυστερεί υπερβολικά. Ιδιαίτερα τις ώρες κυκλοφοριακής αιχμής τα δρομολόγια έχουν διάρκεια πάνω από μιάμιση ώρα.
Για τους διερχόμενους από την περιοχή οδηγούς είναι γνωστά τα μποτιλιαρίσματα που δημιουργούνται καθημερινά τις ώρες αιχμής στον κόμβο της πλατείας Κένεντι, στη διασταύρωση Παλαιολόγου (Παπανικολή) και Εθνικής Αντιστάσεως, στην έξοδο της Ανδρέα Παπανδρέου προς την πλατεία Χαλανδρίου, στη συμβολή της Βασιλέως Γεωργίου…

Άρρωστοι.

«Έχουμε, τουλάχιστον, την υγειά μας», η συνηθέστερη στις μέρες μας επωδός κλείνοντας μια συνομιλία. Έχουμε την υγειά μας, αμ δε· παρηγοριά στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του, εφόσον ούτε την υγειά μας, όπως νομίζουμε, έχουμε.
Σε ποια υγεία αναφερόμαστε; Ότι, δηλαδή, περπατάμε και στεκόμαστε όρθιοι; Ότι δεν έχουμε ίωση ή κάποια ανίατη ασθένεια; Ότι μπορούμε και τρώμε και μιλάμε; Σε τι ακριβώς, γιατί στις μέρες που ζούμε μόνο όποιος έχει ολική αναισθησία ή ανήκει στον κυβερνητικό μηχανισμό μπορεί να αισθάνεται καλά, όλοι οι υπόλοιποι, ακόμα κι αν δεν καταφεύγουν προς το παρόν στα ψυχοφάρμακα, βρισκόμαστε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, σε συνθήκες παρατεταμένης ανασφάλειας και βαθιάς κατάθλιψης.
Δεν είμαστε καλά, δεν είμαστε καθόλου καλά, όχι γιατί μέρα τη μέρα φτωχαίνουμε και πάμε, όχι γιατί εξοικειωθήκαμε με το ψέμα, ούτε γιατί πιστέψαμε αφελώς ότι «όλοι το ίδιο είναι», δεν είμαστε καλά γιατί συνηθίζουμε λίγο-λίγο τη μιζέρια, ανεχόμαστε σιγά-σιγά αυταρχικές επιλογές, δεχόμαστε μέρα με…

"Πώς φτάσαμε έως εδώ;"

«Οι διαρθρωτικές αλλαγές στην οικονομία, οι ιδιωτικοποιήσεις, η συγκράτηση των δημοσιονομικών δαπανών και η δραστική μείωση των ελλειμμάτων δεν είναι πλέον δυνατόν να περιμένουν. Ούτε, ασφαλώς, η απελευθέρωση των αγορών εργασίας και όλα εκείνα τα μέτρα, που θα ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας, έχουν περιθώρια αναμονής. Καλή, βέβαια, και ευκταία η εργασιακή ειρήνη, την οποία η κυβέρνηση προσπαθεί να συνδυάσει με τις ριζικές μεταβολές και τους γρήγορους ρυθμούς που απαιτεί η οικονομική ανάπτυξη του τόπου (γι’ αυτό και είναι επιφυλακτική, διστακτική και αναβλητική σε τολμηρές αποφάσεις). Και το κακό είναι ότι ούτε και τα άλλα κόμματα βοηθούν στη λήψη τέτοιων αποφάσεων. Αφήνοντας κατά μέρος το δογματικό ΚΚΕ, το οποίο εξ ορισμού είναι αντίθετο ακόμη και με τις ορθότερες καινοτομίες, γιατί τάχα διαταράσσουν την εργασιακή ειρήνη, βλέπω ότι και η Νέα Δημοκρατία ούτε ενθαρρύνει, στον βαθμό που επιβάλλεται, αναπτυξιακές προσπάθειες, μολονότι θεωρητικά υπερθεματίζει για …