Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τα απειλητικά Χριστούγεννα.


Παραμιλάμε. Περπατάμε, σταματάμε, κοιμόμαστε και μουρμουρίζουμε. Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν απειλητικά κι εμείς κάνουμε ότι δεν τα βλέπουμε, σαν κάποιους ανεπιθύμητους γνωστούς που θέλουμε ν’ αποφύγουμε, αν τύχει και τους πάρει το μάτι μας κάπου στο δρόμο.

Στον κόσμο μας. Το χαμόγελο, η χαρά κι η ξενοιασιά που απλόχερα πρόσφεραν άλλοτε με τον ερχομό τους φαντάζουν φέτος σαν απειλή και βάρος ασήκωτο. Το 2013 φυλλορροεί μέρα με τη μέρα κι οι λογαριασμοί εξακολουθούν να μην λένε να κλείσουν με τίποτα μαζί του. Ούτε μ’ αυτό, αλλά ούτε και με την εφορία, με τη ΔΕΗ, με τα τέλη, με τις κάρτες, με τα δάνεια, με τα φροντιστήρια, με τα ασφάλιστρα. Όλοι οι λογαριασμοί απλήρωτοι κι απλωμένοι στο τραπέζι σαν πασιέντζα που δε βγαίνει, δίνουν το μελαγχολικό τόνο στην άλλοτε γιορταστική ατμόσφαιρα τέτοιων ημερών.

Δεν είναι που δεν περιμένουμε πια τον 14ο μισθό, το δώρο των Χριστουγέννων. Δεν είναι που θα λείψουν τα ταξίδια στη Βιέννη και το Παρίσι, ούτε επειδή το «γιορτινό τραπέζι» –των παραδοσιακών ρεπορτάζ– δεν θα έχει προσούτο, αβοκάντο και παραγεμισμένες γαλοπούλες. Δεν είναι γιατί τόσα χρόνια συνηθίσαμε να μας τα λέει η Βανδή –τότε δεν τα «έλεγε» ακόμα στο Σφακιανάκη– πάνω σε πίστες από στρας, ανάμεσα σε πυρπολημένες φιάλες, βουνά από γαρίφαλα και τσιφτετέλια μέχρι πρωίας, ούτε επειδή ο Χριστός θα ξαναγεννηθεί στη φτωχική φάτνη κι οι μάγοι δεν θα έρθουν φορτωμένοι λαπ τοπ, κινητά, i-pad και μπάρμπι. Είναι η πίκρα κι η απογοήτευση, γιατί κάπου βαθειά μέσα μας αισθανόμαστε, ότι αν για δεκαετίες καταναλώσαμε με απερισκεψία κι ελαφρότητα δάνεια και πιστώσεις και μαζί μ’ αυτά και τις δυνατότητες για την ανάπτυξη και τον εκσυγχρονισμό της χώρας, έφτασαν μόνο τρία χρόνια για να σπαταλήσουμε με μεγαλύτερη απερισκεψία κι επιπολαιότητα όλες τις ευκαιρίες συνεργασίας και συνεννόησης για την ανόρθωση και τη σωτηρία της.

Ξεφορτωθήκαμε και πετάξαμε το ηθικό μας έρμα, ανατρέψαμε και ποδοπατήσαμε τις διαχρονικές μας αξίες, συκοφαντήσαμε και δαιμονοποιήσαμε τις διαφορετικές απ’ τις δικές μας αντιλήψεις. Στεκόμαστε τώρα άναυδοι πάνω απ’ το ορθάνοιχτο κουτί της Πανδώρας μ’ όλα τα κακά και τ’ ανάποδα να μας περικυκλώνουν κοιτώντας ο ένας τον άλλο, αλλά μη μπορώντας επί της ουσίας να δούμε κανέναν και τίποτα άλλο εκτός απ’ το πρόβλημά μας και τις ανάγκες μας. Κλεινόμαστε στο καβούκι μας.

Αυτοί που θα έπρεπε πρώτοι απ’ όλους, να προφυλάξουν, να καθοδηγήσουν και να συμπαρασταθούν, πρώτοι και καλύτεροι, με απίστευτη απερισκεψία κι απύθμενη υποκρισία, συνεχίζουν να ξιφουλκούν μεταξύ τους πάνω απ’ αυτό το άδειο κουτί για το μοίρασμα των ιματίων της κουρελιασμένης μας αξιοπρέπειας και της τσαλακωμένης μας αυτοπεποίθησης. Οι ίδιοι που αντιπάλευαν μεταξύ τους μονότονα κι από πάντα, για τους «προϋπολογισμούς λιτότητας» οι μεν ή για τη «θωρακισμένη οικονομία» ενάντια στην παγκόσμια κρίση οι άλλοι.

Τα διαδοχικά φαινόμενα απαξίωσης κι ευτελισμού πολιτικών και πολιτικών θεσμών, έχουν δημιουργήσει ένα πνιγηρό περιβάλλον ασφυξίας για το πολιτικό σύστημα, το οποίο διαχέεται στην κοινωνία τροφοδοτώντας την με ισχυρές δόσεις αρνητικής ενέργειας κι αποστροφής προς για την πολιτική στο σύνολό της. Η διάχυτη εντύπωση, ότι η κυβέρνηση, αλλά και τα κόμματα της αντιπολίτευσης, αδυνατούν να προσφέρουν ουσιαστική διέξοδο στην οικονομική κρίση και στο υφιστάμενο κοινωνικό αδιέξοδο, καλλιεργεί την αίσθηση της απογοήτευσης και της ματαιότητας. Παράλληλα, η εμφανής προσπάθεια να διατηρηθούν με κάθε τρόπο αναλλοίωτες βασικές συνιστώσες και δομές λειτουργίας του πολιτικού συστήματος, αν και είναι προφανής η αναντιστοιχία τους με τις ανάγκες και τις απαιτήσεις που επιβάλουν οι δύσκολες περιστάσεις, τροφοδοτούν τη μεταστροφή σημαντικών κοινωνικών στρωμάτων προς τα άκρα.

Ποιες γιορτές και ποια Χριστούγεννα επιτρέπει αυτός ο κουρνιαχτός καχυποψίας κι η αιθαλομίχλη πολιτικολογίας να ξεπροβάλουν; Ποιες ελπίδες να γεννηθούν μαζί με το Θείο βρέφος και ποια χαμόγελα ν’ ανθίσουν με τον ερχομό του νέου χρόνου, όταν βλέπεις τα Χριστούγεννα να μετατρέπονται από χαρά σε απειλή κι οι γιορτινές μέρες να γίνονται ημερομηνίες λήξης λογαριασμών κι υποχρεώσεων; Επιβίωση κι όποιος αντέξει.

Η αισιοδοξία δεν ρυθμίζεται σε δόσεις με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, όπως οι φόροι, τα τοκοχρεολύσια και τα δάνεια, ούτε η διάθεση και το κέφι προκαλούνται με τροπολογίες κι εγκυκλίους. Αν οι μέρες αυτές μόνο για γιορτινές φέτος δεν μοιάζουν –το ξέρεις και το ξέρω– αλλού βρίσκονται οι αιτίες και οι λόγοι, τα μόνα που δεν φταίνε όμως γι’ αυτό είναι τα Χριστούγεννα.

Τα Χριστούγεννα μόνο αγάπη, γαλήνη κι χαρά μπορούν να μας χαρίσουν. Ας αφεθούμε, λοιπόν, να μας παρασύρουν στη μαγεία τους. Ας πιάσουμε απ’ το χέρι ένα παιδί, το παιδί μας, το ανίψι μας, το εγγόνι μας, ένα παιδί που θα απλώσει για βοήθεια το χέρι. Μέσα στα μάτια του ας αναζητήσουμε το χαμένο εαυτό μας. Εκείνον τον πιτσιρικά που μετρούσε τις μέρες μέχρι να βγει να πει τα κάλαντα. Που έψαχνε τον παγωμένο ουρανό για να βρει το άστρο της Βηθλεέμ. Που του έφτανε το χαρτζιλίκι της γιαγιάς για ν’ αγοράσει τα παιχνίδια όλου του κόσμου. Εκείνον τον πιτσιρικά που χάθηκε απ’ τις αλάνες για ν’ απολαύσει της κεντρικής της θέρμανσης τη ζέστα κι εξαφανίστηκε από τις γειτονιές για να γεμίσει του Στρατηγάκη και του πανεπιστήμιου τις αίθουσες με όνειρα, φιλοδοξίες κι αδιέξοδα. Εκείνον τον διψασμένο για καλύτερη ζωή πιτσιρικά, που πλανεύτηκε στις λεωφόρους με τις πολύχρωμες βιτρίνες και τους κοινωνικούς συνωστισμούς με τα δανεικά χαμόγελα.

Αυτόν τον πιτσιρικά που ξεχάστηκε και ξέχασε, θα ψάξω φέτος τα Χριστούγεννα. Σαν μέσα σε παραμύθι, θα του ξαναθυμίσω, πως για να δεις το άστρο σου, δεν φτάνει να ΄χεις μόνο τα μάτια ανοιχτά και να ‘σαι ξύπνιος, αλλά προπάντων να ‘χεις βλέμμα καθαρό, αθώο, ειλικρινές. Τότε, ας είν’ ο ουρανός συννεφιασμένος και βαρύς κι ας είναι το τραπέζι κι η ζωή φορτωμένη με χίλιες δυο υποχρεώσεις, υπάρχει ελπίδα το άστρο μεσούρανα να δεις και σε μια καινούργια αρχή ακολουθώντας το να σ’ οδηγήσει.


Σχόλια

  1. Aυτό κάνω τον τελευταίο καιρό Ευάγγελε επειδή η κόρη μου μου έχει δώσει απίστευτα μαθήματα με την αγνότητα την αθωότητα και την ενέργειά της την παρακολουθώ στενά και την αφήνω να με συνεπάρει!
    Νομίζω ότι η συμβουλή σου είναι η καλύτερη που άκουσα, μου την πρότεινε και ο Πέτρος στο κείμενο που έχω αναρτήσει στο μπλογκ μου!
    Να σαι καλά Ευάγγελε και απο το στόμα σου και στου Θεού το αυτί.
    Την καλησπέρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ για τις ενδιαφέρουσες παρεμβάσεις!

      Καλά κι ευτυχισμένα Χριστούγεννα!

      Διαγραφή
  2. Μορεάλη στολισμένη19 Δεκεμβρίου 2013 - 6:54 π.μ.

    Ελα τώρα και με τρόμαξες την ξανθιά με τοσους καλικάντζαρους !!! Λέω πάει το παλικάρι θα μου το φάνε και θα γίνει και αυτός ένας καλικάντζαρος ... ευτυχώς στο τέλος το έσωσες βρήκε διέξοδο ...εμ αυτό είναι το ζητούμενο το πρωτογενές πλεόνασμα που έχουμε μέσα μας...
    Το Σάββατο έχουμε γιορτή στο σχολείο.... άσε με και έχω δουλειά ... 12 μικρά πουγκάκια δωράκια , ένα μολύβι, μια γόμα και ένα στολιδάκι για το δέντρο ... θα σκάσουν μύτη στη σκηνή με πιτζαμάκια και παντοφλάκια ... έχουμε μέγα σκοπό να κλέψουμε την παράσταση και να καταπλήξουμε τα πλήθη να μας κυττούν όλοι ... τι λάθος το έγραψα ; όχι σωστά.... να μας κυττούν .τι περίεργο μου κατσαρώνει ο ορθογράφος αυτή τη λέξη ως λάθος αχμμμ .. και που λες και που λες μετά θα δώσουμε ελέγχους .. καλά είμαι τόσο χαρούμενη ... είναι η τρίτη χρόνια που μένω στην ίδια τάξη νηπιαγωγείο.... ξέρεις στο νηπιαγωγείο μαθαίνεις οοοοοτι θέλεις για τη ζωή .... δεν θυμάμαι αν στο έχω φέρει το λιγκ ... τι πειράζει κάτσε να στο ξαναφέρω http://www.e-fungus.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=69:robert-fulhum&catid=53:philosophy&Itemid=75
    θα με γεμίσουν δώρα που λες στη γιορτή ....τι ? είμαι εκτός θέματος??? ωωωω όλο εκτός θέματος είμαι γμτ...
    Καλά Χριστούγεννα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο... πιτσιρικάς κι εγώ ευχαριστούμε για τις ευχάριστες και δημιουργικές... ξανθές ανταύγειες στις αναζητήσεις τους κι ευχόμαστε Καλά Χριστούγεννα με υγεία και χαρά!

      Υ.Γ. Είναι τόσο εντός θέματος οι "εκτός θέματος" παρεκτροπές σου!!

      Διαγραφή
  3. Και'γω αυτή τη χρονιά είπα να διώξω τη μιζέρια απ'τη ζωή μου.Μετά από 3χρόνια κατέβασα το δέντρο και τα στολίδια κόντρα στην απαισιοδοξία και τη μιζέρια που μας ταλαιπωρεί!
    Και έχεις δίκιο αυτές τις μέρες πρέπει ν'αφήσουμε το παιδί που κρύβουμε να χαρεί εμείς ας το κοιτάμε με καχυποψία:))

    Μουντά συννεφιασμένα μα ζεστά και κυρίως αισιόδοξα για ένα όμορφο βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και του Χρόνου!!

      Με γλυκιά λιακάδα και ζεστή καρδιά πολλά εορταστικά για Καλά Χριστούγεννα με υγεία για εσένα και τους αγαπημένους σου!

      Διαγραφή
  4. "Μαζί σου" αγαπητέ φίλε!

    Ας ψάξουμε όλοι μας για "τουςπιτσρικάδες & τις πιτσιρίκες" μέσα μας κι' ας χαμογελάσουμε στον γείτονα της διπλανής πόρτας, κι' ας πούμε και καμμια ευχή παραπανίσια στον άνθρωπο απέναντι...κι' ας πέσει χάμω!!

    Καλή Δύναμη. ΥΓΕΙΑ και Καλά Χριστούγεννα σε όλους μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η καλύτερη συντροφιά στην παιδική μου αναζήτηση!

      Ευχαριστώ πολύ για τις ευχές κι εύχομαι με τη σειρά μου Καλά Χριστούγεννα για εσένα, την οικογένειά σου κι όλο τον κόσμο!

      Υγεία, χαρά, προκοπή, δημιουργικότητα!

      Διαγραφή
  5. Ας ανοίξουμε την ψυχή μας!Καλά Χριστούγεννα με αγάπη ,δύναμη και υγεία Ευάγγελε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ για τις ευχές κι ανταποδίδω εγκάρδια!

      Καλά κι ελπιδοφόρα Χριστούγεννα!

      Διαγραφή
  6. Δεν παλαμοκρότησα ποτέ σφακιανοβανδήδες και δεν υπήρξα ποτέ θαμώνας "πίστας". Είτε καλλιτεχνικής, είτε πολιτικής. Γι αυτό και δεν αποδέχομαι το παραμικρό μερίδιο ευθύνης στη συλλογική μας ενοχικότητα "Μαζί τα φάγαμε".
    Κατανοώ αυτά που γράφεις και το πνεύμα σου, και συγκινούμαι γιατί αυτό που περιγράφεις είναι κοινή προσδοκία.
    Ευάγγελε σου στέλνω τις πιο εγκάρδιες και ειλικρινείς ευχές μου! Να βρεις και ν' ακολουθήσεις τον "πιτσιρικά" σου, που σαν μαγικό αστέρι θα σε οδηγήσει στην προσωπική σου Βηθλεέμ!
    Να'σαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλά Χριστούγεννα με υγεία, χαρά, γαλήνη κι ευτυχία για σένα και την οικογένειά σου Μαρία!

      Με το καλό να βρισκόμαστε και ν' ανταλλάσσουμε τις απόψεις και τους προβληματισμούς μας για ένα καλύτερο αύριο για εμάς, τους αγαπημένους μας κι όλον τον κόσμο!

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Καλοπροαίρετα

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η ΓΡΑΜΜΗ 19 ΤΟΥ ΤΡΟΛΕΪ "ΜΟΥΣΕΙΟ - ΧΑΛΑΝΔΡΙ"

Το Χαλάνδρι εξυπηρετείται από τον ΗΛΠΑΠ με δύο γραμμές τρόλεϊ, τη γραμμή 18 «Μουσείο – Χαλάνδρι (Εθνικής Αντιστάσεως)» και τη γραμμή 19 «Μουσείο - Σταθμός μετρό Χαλάνδρι (Σίδερα)», που αποτελεί εδώ και μερικούς μήνες προέκταση της γραμμής 19 «Μουσείο – Χαλάνδρι (Σίδερα)» που ήδη λειτουργούσε. Το δρομολόγιο της γραμμής 19 όμως από την αφετηρία στο σταθμό του μετρό και ακολουθώντας τη διαδρομή Λεωφόρος Δουκίσσης Πλακεντίας, πλατεία Κένεντι (Φλύας) Παλαιολόγου και δεξιά την οδό Ανδρέα Παπανδρέου, διέρχεται και πάλι μέσω του κέντρου του Χαλανδρίου, με αποτέλεσμα να καθυστερεί υπερβολικά. Ιδιαίτερα τις ώρες κυκλοφοριακής αιχμής τα δρομολόγια έχουν διάρκεια πάνω από μιάμιση ώρα.
Για τους διερχόμενους από την περιοχή οδηγούς είναι γνωστά τα μποτιλιαρίσματα που δημιουργούνται καθημερινά τις ώρες αιχμής στον κόμβο της πλατείας Κένεντι, στη διασταύρωση Παλαιολόγου (Παπανικολή) και Εθνικής Αντιστάσεως, στην έξοδο της Ανδρέα Παπανδρέου προς την πλατεία Χαλανδρίου, στη συμβολή της Βασιλέως Γεωργίου…

Άρρωστοι.

«Έχουμε, τουλάχιστον, την υγειά μας», η συνηθέστερη στις μέρες μας επωδός κλείνοντας μια συνομιλία. Έχουμε την υγειά μας, αμ δε· παρηγοριά στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του, εφόσον ούτε την υγειά μας, όπως νομίζουμε, έχουμε.
Σε ποια υγεία αναφερόμαστε; Ότι, δηλαδή, περπατάμε και στεκόμαστε όρθιοι; Ότι δεν έχουμε ίωση ή κάποια ανίατη ασθένεια; Ότι μπορούμε και τρώμε και μιλάμε; Σε τι ακριβώς, γιατί στις μέρες που ζούμε μόνο όποιος έχει ολική αναισθησία ή ανήκει στον κυβερνητικό μηχανισμό μπορεί να αισθάνεται καλά, όλοι οι υπόλοιποι, ακόμα κι αν δεν καταφεύγουν προς το παρόν στα ψυχοφάρμακα, βρισκόμαστε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, σε συνθήκες παρατεταμένης ανασφάλειας και βαθιάς κατάθλιψης.
Δεν είμαστε καλά, δεν είμαστε καθόλου καλά, όχι γιατί μέρα τη μέρα φτωχαίνουμε και πάμε, όχι γιατί εξοικειωθήκαμε με το ψέμα, ούτε γιατί πιστέψαμε αφελώς ότι «όλοι το ίδιο είναι», δεν είμαστε καλά γιατί συνηθίζουμε λίγο-λίγο τη μιζέρια, ανεχόμαστε σιγά-σιγά αυταρχικές επιλογές, δεχόμαστε μέρα με…

"Πώς φτάσαμε έως εδώ;"

«Οι διαρθρωτικές αλλαγές στην οικονομία, οι ιδιωτικοποιήσεις, η συγκράτηση των δημοσιονομικών δαπανών και η δραστική μείωση των ελλειμμάτων δεν είναι πλέον δυνατόν να περιμένουν. Ούτε, ασφαλώς, η απελευθέρωση των αγορών εργασίας και όλα εκείνα τα μέτρα, που θα ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας, έχουν περιθώρια αναμονής. Καλή, βέβαια, και ευκταία η εργασιακή ειρήνη, την οποία η κυβέρνηση προσπαθεί να συνδυάσει με τις ριζικές μεταβολές και τους γρήγορους ρυθμούς που απαιτεί η οικονομική ανάπτυξη του τόπου (γι’ αυτό και είναι επιφυλακτική, διστακτική και αναβλητική σε τολμηρές αποφάσεις). Και το κακό είναι ότι ούτε και τα άλλα κόμματα βοηθούν στη λήψη τέτοιων αποφάσεων. Αφήνοντας κατά μέρος το δογματικό ΚΚΕ, το οποίο εξ ορισμού είναι αντίθετο ακόμη και με τις ορθότερες καινοτομίες, γιατί τάχα διαταράσσουν την εργασιακή ειρήνη, βλέπω ότι και η Νέα Δημοκρατία ούτε ενθαρρύνει, στον βαθμό που επιβάλλεται, αναπτυξιακές προσπάθειες, μολονότι θεωρητικά υπερθεματίζει για …