Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η Ζωή και το ραντεβού που δεν πέτυχε.


Την ώρα που η κυρία Κωσταντοπούλου καλούσε σε βοήθεια έξω από το ραδιομέγαρο της πρώην ΕΡΤ, στην περιοχή της Αγίας Παρασκευής οι ταβέρνες, από πάνω το Πέτρινο του Κρητικού μέχρι τα Ρωμανάκια κάτω στη Μεσογείων, έδιωχναν όσους πελάτες δεν είχαν φροντίσει να κρατήσουν εγκαίρως τραπέζι. Ίσως αυτό το γεγονός –για όσους ασχολούνται με τη σημειολογία– να προμήνυε, το πώς θα εξελισσόταν, τελικά, ένα ακόμα «ραντεβού με την Ιστορία», που επεδίωξε να πραγματοποιήσει ο ΣΥΡΙΖΑ το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε. Όχι μόνο η Ιστορία κι οι εκλογές δεν έδωσαν το παρόν, αλλά ούτε η πολυγραφότατη –κατά τα άλλα– σε μπλογκς και διαδίκτυο αγανακτισμένη κοινωνία. Δυστυχώς, παρά το πλούσιο και χορταστικό θέαμα που στήθηκε κατ’ αποκλειστικότητα για τα δελτία και τα τηλεπαράθυρα, στο ραντεβού δεν παρουσιάστηκε ούτε ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ ως αξιωματική αντιπολίτευση.

Ο νεαρός στο βήμα της Βουλής με το μάγκικο ύφος και την ετοιμότητα για χιουμοριστικές απαντήσεις κι εξυπνάδες, θα μπορούσε άνετα να είναι ο αρχηγός μιας φοιτητικής παρέας ή το επίκεντρο του ενδιαφέροντος σ’ ένα φιλικό πάρτι. Θα στεκόταν άψογα στο πόστο του συνδικαλιστή κάποιου οργανισμού του δημοσίου ή σαν διορισμένος εκπρόσωπος σε κάποιο κρατικό Συμβούλιο. Δεν ήταν ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης απουσίαζε, ήταν απών από το «ραντεβού» που ο ίδιος πήρε την πρωτοβουλία να προκαλέσει.

Από τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης ίσως δεν περιμένεις ν’ ακούσεις λεπτομέρειες του κυβερνητικού προγράμματος. Δεν προσδοκάς να σου αναλύσει επιμέρους πτυχές της οικονομικής του πολιτικής. Δεν ευελπιστείς, ότι στο 20λεπτο της ομιλίας του στη Βουλή επ’ ευκαιρία μιας πρότασης μορφής που υπέβαλε το κόμμα του, θα γίνεις σοφότερος ως προς τις εκλογικές του επιδιώξεις. Βάσιμα όμως αναμένεις να σε πείσει για την ορθότητα της κριτικής του προς την κυβέρνηση, να σου εκφράσει σε αδρές έστω γραμμές τους λόγους για τους οποίους τη μέμφεται επιδιώκοντας την πτώση της. Περιμένεις να επιβεβαιώσει με τον τρόπο του, τη στάση και τη συμπεριφορά του, ότι αποτελεί την εν δυνάμει αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης. Να προδιαγράψει μιαν ελπιδοφόρα προοπτική κι ένα ευοίωνο αύριο, εφόσον κληθεί από το εκλογικό σώμα να το πραγματοποιήσει, παρά τις δυσκολίες και τα προβλήματα που υπάρχουν. Ενδιαφέρεσαι να σου προσφέρει μιαν ικμάδα οράματος για την υπέρβαση και την αντιμετώπιση της κρίσης μ’ ένα αίσθημα αισιοδοξίας, ξεφεύγοντας από τα κλισέ και τα τετριμμένα. Να σε κάνει να πιστέψεις, ότι μπορείς να τα καταφέρεις, ότι είναι δυνατή η έξοδος από τον φαύλο κύκλο, ότι δεν έχουν χαθεί όλα, τούτη την ώρα που ψάχνεις ένα χέρι να σε κρατήσει όρθιο.

Αυτό το χέρι δεν προτάθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ χτες βράδυ στη Βουλή.

Δεν μας θέλει όρθιους. Αυτός ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει πολίτες εξαρτημένους από ετερόκλιτες κυβερνήσεις, παραδομένους σε συντηρητικές πολιτικές και σε αδιέξοδα οικονομικά προγράμματα. Ραγιάδες με σκυμμένο κεφάλι υποτακτικούς κι εξαρτημένους από πολιτικές και πολιτικούς, που για χρόνια δεν τίμησαν την ψήφο του λαού, καταχράστηκαν την εμπιστοσύνη του, εκμεταλλεύτηκαν τις ανάγκες του. Ομήρους ενός πολιτικού συστήματος θεμελιωμένου πάνω σε σχέσεις με συντεχνίες και ομάδες συμφερόντων. Παγιδευμένους σε δοκιμασμένα εκλογικά διλήμματα και μικροκομματικές μηχανορραφίες. Απελπισμένους και σε διαρκή σύγχυση, ανήμπορους να ξεχωρίσουν και να αξιολογήσουν όρια, κανόνες, συνθήκες κι ανάγκες. Οργισμένη μάζα κι άμορφο λαϊκό πολτό, που θα περιφέρει τη δυστυχία και την απόγνωσή του από πλατεία σε πλατεία κι από πλάνο σε πλάνο.

Δεν είναι θέμα προκατάληψης από τις μέχρι σήμερα παλινωδίες, αμφιταλαντεύσεις, αστοχίες και πρακτικές της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Δεν είναι ζήτημα αγεφύρωτης ιδεολογικής διαφοροποίησης και στείρας κομματικής αντίθεσης. Δεν είναι, πολύ περισσότερο, αποτέλεσμα ζηλοφθονίας για την αλματώδη εκλογική άνοδο και τη θεαματική εξέλιξη των ποσοστών του. Είναι αποτέλεσμα απογοήτευσης και θλίψης. Είναι η εικόνα μιας ρητορείας πολιτικής ρηχότητας, αμετροέπειας, ένδειας. Είναι ότι, ούτε στο ελάχιστο μπορέσαμε να συναντηθούμε, έστω στα βασικά, εκείνα που επιβεβαιώνουν κοινή αντίληψη, κοινούς προβληματισμούς, κοινές αγωνίες. Είναι ότι, ούτε σαν υποψία μπορέσαμε να συμφωνήσουμε, ότι ενωμένοι είναι δυνατόν να πραγματοποιήσουμε πιο γρήγορα μερικά βήματα μπροστά. Είναι ότι, ούτε στα κρυφά, στα υπονοούμενα, κατορθώσαμε να βρεθούμε μαζί σ’ ένα ραντεβού, όχι για να μη μας δουν οι κάμερες, αλλά για να κοιταχτούμε κατάματα, να εμψυχωθούμε, να πάρουμε κουράγιο, να χαμογελάσουμε.

Το ραντεβού του ΣΥΡΙΖΑ με την Ιστορία και την κοινωνία απέτυχε. Το δικό μας ραντεβού όμως με τη Ζωή πρέπει και μπορεί να πετύχει. Η Ζωή μάς προσκαλεί και δεν περιμένει, μας φωνάζει χωρίς να τσιρίζει ή ν’ αυθαδιάζει, χωρίς να προκαλεί ή να χλευάζει. Αυτή η Ζωή, με ζήτα κεφαλαίο –γιατί του καθενός είναι μία, πολύτιμη και μοναδική– πρέπει ν’ αναζητηθεί απ’ τον καθένα μας σε μια ενσυνείδητη κι όσο γίνεται συλλογικότερη προσπάθεια αυτογνωσίας, αυτοπεποίθησης κι αλληλεγγύης. Δεν πρέπει να την αφήσουμε απλώς να περάσει.

Με τη Ζωή μας πρέπει να ξανασυναντηθούμε κι αυτό το ραντεβού είναι αποκλειστικά δική μας υπόθεση. Με νηφαλιότητα, περίσκεψη κι αποφασιστικότητα. Με υπομονή, συνεννόηση, συνεργασία. Αυτό το ραντεβού να μην είναι στα τυφλά, με οργή, βία κι αποκλεισμούς, αλλά με πίστη στη δημοκρατία, σεβασμό στον άνθρωπο, ανοχή στη διαφορετικότητα. Σ’ αυτό το ραντεβού Ζωής πρέπει να βρούμε το κουράγιο και τη δύναμη ν’ αναζητήσουμε την ελπίδα και την αισιοδοξία, να διεκδικήσουμε μια νέα αφετηρία προοπτικής και δημιουργίας. Να μη σταθούμε στην απογοήτευση του χθες, να μη μείνουμε στη μιζέρια του σήμερα, αλλά να προχωρήσουμε με τόλμη στο αύριο. Κάποιοι πρωτοπόροι ήδη καλούν να βαδίσουμε προς τα εκεί, ας το σκεφτούμε, νομίζω πως θα άξιζε να το επιχειρήσουμε.

Εδώ που τα λέμε, δεν έχει μόνο η Ζωή δικαιώματα όταν στριμώχνεται στα κάγκελα, έχουμε κι εμείς δικαίωμα στη Ζωή κι αυτή η Ζωή μπορεί και πρέπει να είναι χωρίς κάγκελα κι αποκλεισμούς.

Σχόλια

  1. Καλησπέρα,Ευάγγελε,Aν δεν ειχες εικόνα απ'τη βουλή και μόνο τους ακουγες,θα σχηματιζες την εντυπωση οτι παρακολουθείς μια κοκορομαχία του Αντρεα και του Μητσοτάκη το 1985 ,περί Ζωής δε άσε καλύτερα,πρωτη φορά στη ζωή μου ακουω κάποιον να φωναζει Βοήθεια και να παραμενει τόσο ψυχραιμος :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το παρελθόν είναι παρόν σε κάθε βήμα μας, φίλε VAD. Η πλειοψηφία των ομιλητών λες και το κάνει επίτηδες για να αποκαρδιώσει και τους τελευταίους που επιμένουν να παρακολουθούν τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες.

      Αυτός ο συναγωνισμός σε "έξυπνες" ατάκες από το βήμα της Βουλής πότε άραγε θα αντικατασταθεί από δημιουργικές ιδέες και χρήσιμες προτάσεις; Δυστυχώς το επίπεδο, ειδικά σ' αυτή τη Βουλή, είναι απαράδεκτα χαμηλό. 'Ομως εμείς έχουμε κάνει αυτές τις επιλογές στα πρόσωπα. Ποιος άλλος να μας βοηθήσει; ;)




      Διαγραφή
  2. αυτό το άθλιο τσίρκο γελοίων σαλτιμπάγκων αρνούμαι να το παρακολουθήσω, Ευάγγελε.
    να είσαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δυστυχώς έχει πέσει πολύ το επίπεδο, Βίκυ. Όχι μόνο εσύ, αλλά η πλειοψηφία του κόσμου δεν παρακολουθεί Βουλή, αλλά ούτε καν τις εξελίξεις.
      Η απαξίωση κι ο ευτελισμός της πολιτικής μόνο κακά πάντως προμηνύουν κι ο Θεός -ή μάλλον εμείς όλοι- πρέπει με κάποιον τρόπο να βάλουμε το χέρι μας, για το καλό μας κι όχι για να βγάλουμε τα μάτια μας!

      Σε χαιρετώ εγκάρδια!

      Διαγραφή
  3. Και εγώ Ευάγγελε περίμενα από έναν νέο άνθρωπο να ακούσω νέες και φρέσκες ιδέες, να κάτσω να τις μελετήσω να δω και εγώ τι στον κόρακα θα κάνω αλλά......τζίφος!
    Όταν ένας νέος(ηλικιακά) πολιτικός διαγωνίζεται σε ατάκες με τις παλιές καραβάνες της πολιτικής τότε η δεν έχει να μου προτείνει κάτι διαφορετικό η το μόνο μέλημα του είναι να τους.....μοιάσει.
    Για την ταμπακιέρα ούτε κουβέντα.
    Πάμε για άλλα λοιπόν και όπως λες και εσύ πάω να αφουγκραστώ κάποιους πρωτοπόρους που πολύ θα ήθελα να έχουν κάτι να μου πουν.
    Την Ζωή μου δεν την χαρίζω σε κανέναν.
    Να είσαι καλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κάτι πάει να "κινηθεί", xristin, στον κεντροαριστερό χώρο. Χρειάζεται ένα σχήμα ισορροπίας, μετά την κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ και την απίσχνανση της ΔΗΜΑΡ, γιατί αυτός δικομματισμός ΣΥΡΙΖΑ - ΝΔ που αναπτύσσεται και ετεροβαρής είναι και παράταιρος.

      Για να δούμε τι θα δούμε από δω και πέρα. (Πάντως αυτά που μας χαρίζεις στο μπλογκ σου είναι χάρμα οφθαλμών!)

      Να είσαι καλά! Κράτα γερά!

      Διαγραφή
    2. Για να δούμε τι θα δούμε Ευάγγελε(στα πολιτικά αναφέρομε)

      Άλλαξες διακόσμηση και αν δεν το παρατηρούσε η Μαρία,εγώ ....στην κοσμάρα μου.
      Έβαλες καινούρια βιβλιοθήκη αλλά γιατί έχει μόνο.....ντοσιέ;
      Που είναι τα βιβλία εοε;
      Λογιστής είσαι πουλάκι μου;χα,χα,χα
      Πλάκα κάνω!
      Ωραίο το φόντο.
      Λιτό και απέριττο!
      Καλό βράδυ

      Διαγραφή
    3. Όπως απάντησα και στη Μαρία πιο κάτω, είναι ντοσιέ για να μου θυμίζουν πόσες εκκρεμότητες απ' το παρελθόν έχω, xristin!

      Υποθηκοφυλακεία, εφορίες, πολεοδομίες... Καταλαβαίνεις πόση απόσταση πρέπει να διανυθεί για να ψηφιοποιηθούν όλα αυτά και ν' απλουστευτούν οι σχετικές διαδικασίες. Οχτακόσια χρόνια τρόικες πρέπει να πηγαινοέρχονται (Θεός φυλάξοι!!!!!!!)

      Διαγραφή
  4. Αηδια μου έρχεται όταν τους βλέπω Ευάγγελε!
    Αηδία και γι' αυτούς αλλά και για εμάς που τους επιτρέψαμε να παίζουν παιχνίδια στις πλάτες μας.
    Την καλησπέρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μην αγανακτείς, Έλενα, γιατί ι θυμός -όπως λένε κι οι μεγαλύτεροι- είναι κακός σύμβουλος.

      Ψυχραιμία και περίσκεψη χρειάζεται για να διορθώνουμε τα λάθη του παρελθόντος κι όχι να τα επαναλαμβάνουμε ή να τα κάνουμε χειρότερα.

      Δείξε δυνατή! Καλή σου νύχτα!

      Διαγραφή
  5. Φιάσκο κι αυτό το ραντεβού Ευάγγελε. Και δεν είναι τα κάγκελα, η Ζωή και το Ελ Πάσο που με θλίβουν. Είναι πως τίποτα πια δεν μας κινητοποιεί. Τίποτα...
    Κορυφαία τα σχόλια σου για την πραγματική Ζωή (μας) και πολύ ωραίο το νέο σου φόντο!
    Την καλησπέρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αυτή η έμπνευση για δημιουργική κινητοποίηση να ξεφύγουμε απ' το φαύλο κύκλο της ανασφάλειας είναι που λείπει, Maria, κι αυτό είναι το μεγαλύτερό μας έλλειμμα.

    Αν με την τρόικα -κατά δήλωση Στουρνάρα- μας χωρίζουν μερικά μέτρα, από μια ειλικρινή και έντιμη μεταξύ μας συμφωνία, μας χωρίζουν μύρια όσα (δίχως να υπολογίζει κανείς κάγκελα, καουμπόιδες, κι άλλα συναφή εμπόδια).

    Στην καθημερινότητά μας, η ζωή θα μπορούσε να αποτελέσει ένα ισχυρό κίνητρο για να κοιτάξουμε πιο θετικά τα πράγματα, που ενδεχομένως να παρέσυρε κι άλλους γνωστούς και φίλους με ανάλογους προβληματισμούς κι αναζητήσεις. Χαίρομαι που σου άρεσε.

    Όσο για το φόντο, είναι για να θυμίζει πόσες εκκρεμότητες από το παρελθόν κουβαλάω(με). :)

    Τους χαιρετισμούς μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Μια φίλη εδώ στη Μορεάλη πολιτικός μηχανικός, έλεγε για ένα συμφοιτητή της που τον είχαν στις σφαλιάρες ....όχι γιατί ήταν αδιάβαστος αλλά γιατί ήταν ο μεγάλος γλείφτης των καθηγητών ...Γυμνοσάλιαγκας ...
    Από την άλλη έχει καθυστερήσει τόσο η Ευρώπη στην ολοκλήρωση της ένωσής της, έχει φάει τόσες τρικλοποδιές που ... από ένστικτο και μόνο ... λέω πως εδώ και πολύ καιρό έχει μπει στο μηχάνημα τεχνητής αναπνοής ...και είναι κλινικά νεκρή ...

    Πιστεύω πως η ζωή είναι σπιράλ και όχι κύκλος. Όσο την βάζουμε σε κύκλο ουσιαστικά πιέζουμε ένα ελατήριο. Φτάνω στο σημείο να πιστεύω πως ίσως θα έπρεπε να αποφοιτήσει, για να δοκιμαστεί στην πρακτική ! Ο λαός δυστυχώς είναι γεμάτος σοφίες .... Όταν είσαι έξω απο τον χορό πολλά τραγούδια ξέρεις ...
    Σκόρπιες σκέψεις και ...
    αποχωρώ η ξανθιά στα θεϊκά διαμερίσματα της Μορεάλης μου :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ίσως δεν απέχεις από την αλήθεια για την Ευρώπη. Πολλές οι ελλείψεις και τα ελλείμματα, που είναι εξαιρετικά δύσκολο να αντιμετωπιστούν από τις σημερινές μικρές ηγεσίες και μάλιστα εν μέσω ύφεσης. Στις Ευρωεκλογές θα βαρέσουν καμπάνες γιατί το καμπανάκι ήδη κουδουνίζει επικίνδυνα παρατεταμένα στο νότο -κι όχι μόνο.
      Αυτό για το σπιράλ-ελατήριο πολύ μου άρεσε! Είναι όμορφη παρομοίωση κι είναι σαν να βλέπω μπροστά στα μάτια μου τη... ζωντανή αντίδραση στην καταπίεση!

      Την καλησπέρα μου στην Μορεάλη!

      'Ομορφο

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Καλοπροαίρετα

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η ΓΡΑΜΜΗ 19 ΤΟΥ ΤΡΟΛΕΪ "ΜΟΥΣΕΙΟ - ΧΑΛΑΝΔΡΙ"

Το Χαλάνδρι εξυπηρετείται από τον ΗΛΠΑΠ με δύο γραμμές τρόλεϊ, τη γραμμή 18 «Μουσείο – Χαλάνδρι (Εθνικής Αντιστάσεως)» και τη γραμμή 19 «Μουσείο - Σταθμός μετρό Χαλάνδρι (Σίδερα)», που αποτελεί εδώ και μερικούς μήνες προέκταση της γραμμής 19 «Μουσείο – Χαλάνδρι (Σίδερα)» που ήδη λειτουργούσε. Το δρομολόγιο της γραμμής 19 όμως από την αφετηρία στο σταθμό του μετρό και ακολουθώντας τη διαδρομή Λεωφόρος Δουκίσσης Πλακεντίας, πλατεία Κένεντι (Φλύας) Παλαιολόγου και δεξιά την οδό Ανδρέα Παπανδρέου, διέρχεται και πάλι μέσω του κέντρου του Χαλανδρίου, με αποτέλεσμα να καθυστερεί υπερβολικά. Ιδιαίτερα τις ώρες κυκλοφοριακής αιχμής τα δρομολόγια έχουν διάρκεια πάνω από μιάμιση ώρα.
Για τους διερχόμενους από την περιοχή οδηγούς είναι γνωστά τα μποτιλιαρίσματα που δημιουργούνται καθημερινά τις ώρες αιχμής στον κόμβο της πλατείας Κένεντι, στη διασταύρωση Παλαιολόγου (Παπανικολή) και Εθνικής Αντιστάσεως, στην έξοδο της Ανδρέα Παπανδρέου προς την πλατεία Χαλανδρίου, στη συμβολή της Βασιλέως Γεωργίου…

Διαγράφεται το "μνημόνιο".

Ναι, αυτό που έχει μείνει στο κοινωνικό υποσυνείδητο σαν τη λέξη «μνημόνιο» είναι επαχθείς περικοπές και δραματικές μειώσεις εισοδημάτων. Ίσως κάποια κυβέρνηση στο εγγύς –γιατί όχι;– μέλλον να προτείνει και την οριστική διαγραφή της απ’ το ελληνικό λεξιλόγιο μ’ ένα νόμο και μ’ ένα μόνο άρθρο.
Ποιος αποκλείει, έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα στη χώρα, ενδεχόμενη αποτυχία στη διαγραφή του χρέους, να διασκεδαστεί με τη διαγραφή αντ’ αυτού της λέξης «μνημόνιο». Ούτως ή άλλως ζούμε στις μέρες που κι οι ίδιες οι λέξεις έχουν χάσει το νόημα, τη σημασία ή κι αυτήν ακόμα την αξία τους.
Εξάλλου, από καιρό στη μούγκα και χωρίς πολλές φανφάρες και τυμπανοκρουσίες έχει διαγραφεί μονοκοντυλιά η λέξη «μεταρρύθμιση», της οποίας η τύχη όχι μόνο αγνοείται, αλλά κι είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο, ότι δεν πρόκειται ν’ ακουστεί το επόμενο διάστημα από πρωθυπουργικά χείλη ούτε σαν αστείο.
Μετά το «μνημόνιο», η «μεταρρύθμιση» είναι ίσως η περισσότερο ταλαιπωρημένη και –προπαντός– παρεξηγημένη λέξη. Καραμέλ…

Άρρωστοι.

«Έχουμε, τουλάχιστον, την υγειά μας», η συνηθέστερη στις μέρες μας επωδός κλείνοντας μια συνομιλία. Έχουμε την υγειά μας, αμ δε· παρηγοριά στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του, εφόσον ούτε την υγειά μας, όπως νομίζουμε, έχουμε.
Σε ποια υγεία αναφερόμαστε; Ότι, δηλαδή, περπατάμε και στεκόμαστε όρθιοι; Ότι δεν έχουμε ίωση ή κάποια ανίατη ασθένεια; Ότι μπορούμε και τρώμε και μιλάμε; Σε τι ακριβώς, γιατί στις μέρες που ζούμε μόνο όποιος έχει ολική αναισθησία ή ανήκει στον κυβερνητικό μηχανισμό μπορεί να αισθάνεται καλά, όλοι οι υπόλοιποι, ακόμα κι αν δεν καταφεύγουν προς το παρόν στα ψυχοφάρμακα, βρισκόμαστε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, σε συνθήκες παρατεταμένης ανασφάλειας και βαθιάς κατάθλιψης.
Δεν είμαστε καλά, δεν είμαστε καθόλου καλά, όχι γιατί μέρα τη μέρα φτωχαίνουμε και πάμε, όχι γιατί εξοικειωθήκαμε με το ψέμα, ούτε γιατί πιστέψαμε αφελώς ότι «όλοι το ίδιο είναι», δεν είμαστε καλά γιατί συνηθίζουμε λίγο-λίγο τη μιζέρια, ανεχόμαστε σιγά-σιγά αυταρχικές επιλογές, δεχόμαστε μέρα με…