Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΑΓΡΟΤΙΚΕΣ ΕΠΙΔΟΤΗΣΕΙΣ: Από την εποχή του λαϊκισμού στην ώρα του λογαριασμού

Ειδήσεις όπως αυτή είναι πολύ πιθανό να τις προσπερνάμε αδιάφορα σαν αναγνώστες, θεωρώντας τες ίσως τετριμμένες ή ανούσιες. Στην πραγματικότητα όμως δεν είναι τίποτε άλλο από ψηφίδες του παζλ, που δίνει ανάγλυφα την απάντηση σ’ έναν από τους βασικότερους λόγους που η χώρα μας βρίσκεται προ της αβύσσου της χρεοκοπίας κι εμείς ως πολίτες στην μέγγενη της οικονομικής δυσπραγίας και ανέχειας.

Τα χρήματα αυτά μπορεί να μην τα «φάγαμε όλοι μαζί» –κατά τη ρήση του Θόδωρου Πάγκαλου που τόσο μεγάλο σάλο κι αντιδράσεις προκάλεσε– είναι προφανές όμως, ότι κάποιοι παρανόμως τα εκταμίευσαν, κάποιοι ανέξοδα τα εισέπραξαν κι όλοι από κοινού και εξ αδιαιρέτου καλούμαστε τώρα να τα πληρώσουμε.
Από τη μια, λοιπόν, έχουμε τα πρόστιμα των κοινοτικών οργάνων για παράνομες αγροτικές επιδοτήσεις που θ’ ανεβάσουν κι άλλο τον πήχη του ελλείμματος κι από την άλλη την ανάληψη των χρεών του ΕΛΓΑ από το ελληνικό Δημόσιο, που κι αυτά με τη σειρά τους θα τσοντάρουν μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια στη μαύρη τρύπα του χρέους.
Ίσως τέτοιες ώρες που περνάμε, να μην έχουμε και πολύ διάθεση για στοιχεία και αναδρομές. Ίσως ο τρόπος που έχουμε εκπαιδευτεί μπροστά στα τηλεοπτικά παράθυρα από τον κάθε δημοσιογράφο-αστέρα, να υπαγορεύει την εκτόξευση κραυγών και «κορόνων» αντί του πολιτικού διαλόγου και την ανταλλαγή επιχειρημάτων. Ίσως πάλι η βιασύνη μας να αποποιηθούμε ως πολίτες την όποια ευθύνη κατά την πολιτική διαδικασία, να επιβάλει τη συλλήβδην και μια κι έξω καταδίκη και ισοπέδωση κομμάτων και πολιτικών.
Ούτε ο Πάγκαλος, ούτε κανένας από τους πολιτικούς και τα κόμματα έχουν ανάγκη αυτόκλητους υποστηρικτές. Γνωρίζουν όλοι πολύ καλά και το μέγεθος και τις συνέπειες της ζημιάς που έχει προκληθεί στο πολιτικό μας σύστημα από την ανερμάτιστη και λαϊκίστικη τους ρητορεία και πρακτική. Έχει σημασία όμως, επειδή ακριβώς αυτή η περίοδος που περνάμε, αλλά κι η εποχή στην οποία πλέον έχουμε εισέλθει, δεν επιτρέπουν σε καμιά περίπτωση την επανάληψη αυτών ακριβώς των εκδηλώσεων και συμπεριφορών από κανέναν, να μπορούσε, στο βαθμό που ο καθένας έχει τη δύναμη και τη δυνατότητα, να ερμηνεύουμε, να κατανοούμε, να κρίνουμε και να παίρνουμε τις αποφάσεις μας.
Δεν είναι, λοιπόν, μόνο το πρόστιμο ύψους 343,7 εκ. ευρώ, που αναμένεται να επιβάλλει αύριο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στη χώρα μας, για παράνομες αγροτικές ενισχύσεις, είναι και τα δάνεια προς τον ΕΛΓΑ από την Αγροτική και την Εθνική Τράπεζα και από την Τράπεζα Πειραιώς, τα οποία, με τροπολογία που ψηφίστηκε στη Βουλή, αναλήφθηκαν όλα από το Δημόσιο.
Κατακεραύνωνε τον Ιανουάριο του 2009, ο φρέσκος-φρέσκος στον υπουργικό θώκο κύριος Χατζηγάκης, τον Γιώργο Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ, υποστηρίζοντας ότι: «Οι αγρότες έχουν δοκιμάσει, επί πολλά χρόνια και αξιολογήσει αρνητικά την πολιτική στον αγροτικό τομέα από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ…. Χωρίς να γνωρίζει τα προβλήματα και τις εξελίξεις σε εσωτερικό και κοινοτικό επίπεδο εμφανίστηκε ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κ. Γιώργος Παπανδρέου στις Σέρρες, παρά τις τυμπανοκρουσίες ότι θα απευθυνθεί στον αγροτικό κόσμο της χώρας με νέες ιδέες και προτάσεις. Τελικά εμφάνισε ένα πρόχειρο “Δεκάλογο” εξαγγελιών, για τον οποίο ούτε καν ο φιλικός του τύπος υποστήριξε ότι συγκροτεί ένα σοβαρό πρόγραμμα ιδεών και δράσης υπέρ του αγροτικού κόσμου ή έστω εκδοχή προγράμματος… Η μόνη κεντρική διακήρυξη του ΠΑΣΟΚ για τον αγροτικό χώρο είναι η λεγόμενη “πράσινη ανάπτυξη της Ελληνικής Γεωργίας” την οποία όμως επί 20 και πλέον χρόνια γνώρισαν και καταψήφισαν οι αγρότες».
Μόνο την περίοδο της υπουργίας του όμως, από τις 24-2-2009 μέχρι τις 10-9-2009 –μέσα στην προεκλογική περίοδο– ο ΕΛΓΑ δανείστηκε τρεις διαδοχικά φορές 112 εκ., 425 εκ. και 350 εκ. ευρώ, δηλαδή, μέσα σ’ ένα εξάμηνο δάνεια ύψους 887 εκ., για να επιβεβαιωθεί η θριαμβολογία του τότε Υπουργού, ο οποίος υπενθύμιζε κλείνοντας το μάτι στους αγρότες, ότι: «οι αποζημιώσεις του ΕΛΓΑ προς τους Έλληνες αγρότες, οι οποίες καταβάλλονται κατά δίκαιο και αντικειμενικό τρόπο, έχουν υπερδιπλασιασθεί τα τελευταία πέντε χρόνια, ενώ τα χορηγούμενα άτοκα δάνεια και οι ταμειακές διευκολύνσεις υποστηρίζουν σημαντικά το αγροτικό εισόδημα όταν παρίσταται ανάγκη (διευκολύνουν την ρευστότητα για την απρόσκοπτη συνέχιση των δραστηριοτήτων των αγροτών)».

Πλήρωσε τώρα Έλληνα αγρότη και μαζί κι εσύ ελληνικέ λαέ τη γαλαντόμο και λεβέντικη στάση του κυρίου Υπουργού, ο οποίος «Μετά από εντολή του Πρωθυπουργού, κ. Κώστα Καραμανλή», και μετά από «μακράν μελέτη» μοίραζε πακέτα 500 εκ. ευρώ με σκοπό τη «γενναία στήριξη του εισοδήματος του αγροτικού κόσμου της χώρας», όπως δήλωσε ο αξιότιμος κύριος Υπουργός.

Όλα έχουν συνεπώς την αξία και τη σημασία τους και κανείς δεν θα υποστήριζε, ότι πρέπει να κλείσουν όλα τα στόματα και να υποταχθούμε όλοι, βουλευτές, κόμματα, αντιπολίτευση, συνδικάτα, πολίτες κ.ο.κ., αμαχητί στις προσταγές της κυβέρνησης, του μνημονίου, του ενός και του άλλου. Το αντίθετο. Θα πρέπει όμως σε κάθε περίπτωση και ιδιαίτερα εκείνοι που διαδραματίζουν κρίσιμο και πρωταγωνιστικό ρόλο στα πολιτικά δρώμενα του τόπου, αναλογιζόμενοι τα λάθη και τις παραλείψεις του παρελθόντος, τις επιπολαιότητες και τις μικροκομματικές επιλογές της διακυβέρνησής τους, να συμπαρασταθούν στο λαό αυτού του τόπου και στις ανάγκες του, όχι συναγωνιζόμενοι ποιος θα πλειοδοτήσει σε ανευθυνότητα και λαϊκισμό, αλλά ποιος θ’ αποδείξει έμπρακτα, ότι έχει παραδειγματιστεί κι ότι έχει διδαχτεί από τα λάθη του παρελθόντος.
Τότε, ίσως εκλείψουν και τα πρόστιμα, αλλά κι οι δυσάρεστες για τη χώρα ειδήσεις από τις σελίδες του ημερήσιου Τύπου…

Σχόλια

  1. Ωχ! Το φοβόμουνα πολύ αυτό και να που ήλθε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δυστυχώς, Meropi μου, εκτός απ' αυτό έρχονται κι άλλες "λυπητερές"... Στερνή μου γνώση(;) να σ' είχα πρώτα....

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Καλοπροαίρετα

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η ΓΡΑΜΜΗ 19 ΤΟΥ ΤΡΟΛΕΪ "ΜΟΥΣΕΙΟ - ΧΑΛΑΝΔΡΙ"

Το Χαλάνδρι εξυπηρετείται από τον ΗΛΠΑΠ με δύο γραμμές τρόλεϊ, τη γραμμή 18 «Μουσείο – Χαλάνδρι (Εθνικής Αντιστάσεως)» και τη γραμμή 19 «Μουσείο - Σταθμός μετρό Χαλάνδρι (Σίδερα)», που αποτελεί εδώ και μερικούς μήνες προέκταση της γραμμής 19 «Μουσείο – Χαλάνδρι (Σίδερα)» που ήδη λειτουργούσε. Το δρομολόγιο της γραμμής 19 όμως από την αφετηρία στο σταθμό του μετρό και ακολουθώντας τη διαδρομή Λεωφόρος Δουκίσσης Πλακεντίας, πλατεία Κένεντι (Φλύας) Παλαιολόγου και δεξιά την οδό Ανδρέα Παπανδρέου, διέρχεται και πάλι μέσω του κέντρου του Χαλανδρίου, με αποτέλεσμα να καθυστερεί υπερβολικά. Ιδιαίτερα τις ώρες κυκλοφοριακής αιχμής τα δρομολόγια έχουν διάρκεια πάνω από μιάμιση ώρα.
Για τους διερχόμενους από την περιοχή οδηγούς είναι γνωστά τα μποτιλιαρίσματα που δημιουργούνται καθημερινά τις ώρες αιχμής στον κόμβο της πλατείας Κένεντι, στη διασταύρωση Παλαιολόγου (Παπανικολή) και Εθνικής Αντιστάσεως, στην έξοδο της Ανδρέα Παπανδρέου προς την πλατεία Χαλανδρίου, στη συμβολή της Βασιλέως Γεωργίου…

Άρρωστοι.

«Έχουμε, τουλάχιστον, την υγειά μας», η συνηθέστερη στις μέρες μας επωδός κλείνοντας μια συνομιλία. Έχουμε την υγειά μας, αμ δε· παρηγοριά στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του, εφόσον ούτε την υγειά μας, όπως νομίζουμε, έχουμε.
Σε ποια υγεία αναφερόμαστε; Ότι, δηλαδή, περπατάμε και στεκόμαστε όρθιοι; Ότι δεν έχουμε ίωση ή κάποια ανίατη ασθένεια; Ότι μπορούμε και τρώμε και μιλάμε; Σε τι ακριβώς, γιατί στις μέρες που ζούμε μόνο όποιος έχει ολική αναισθησία ή ανήκει στον κυβερνητικό μηχανισμό μπορεί να αισθάνεται καλά, όλοι οι υπόλοιποι, ακόμα κι αν δεν καταφεύγουν προς το παρόν στα ψυχοφάρμακα, βρισκόμαστε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, σε συνθήκες παρατεταμένης ανασφάλειας και βαθιάς κατάθλιψης.
Δεν είμαστε καλά, δεν είμαστε καθόλου καλά, όχι γιατί μέρα τη μέρα φτωχαίνουμε και πάμε, όχι γιατί εξοικειωθήκαμε με το ψέμα, ούτε γιατί πιστέψαμε αφελώς ότι «όλοι το ίδιο είναι», δεν είμαστε καλά γιατί συνηθίζουμε λίγο-λίγο τη μιζέρια, ανεχόμαστε σιγά-σιγά αυταρχικές επιλογές, δεχόμαστε μέρα με…

"Πώς φτάσαμε έως εδώ;"

«Οι διαρθρωτικές αλλαγές στην οικονομία, οι ιδιωτικοποιήσεις, η συγκράτηση των δημοσιονομικών δαπανών και η δραστική μείωση των ελλειμμάτων δεν είναι πλέον δυνατόν να περιμένουν. Ούτε, ασφαλώς, η απελευθέρωση των αγορών εργασίας και όλα εκείνα τα μέτρα, που θα ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας, έχουν περιθώρια αναμονής. Καλή, βέβαια, και ευκταία η εργασιακή ειρήνη, την οποία η κυβέρνηση προσπαθεί να συνδυάσει με τις ριζικές μεταβολές και τους γρήγορους ρυθμούς που απαιτεί η οικονομική ανάπτυξη του τόπου (γι’ αυτό και είναι επιφυλακτική, διστακτική και αναβλητική σε τολμηρές αποφάσεις). Και το κακό είναι ότι ούτε και τα άλλα κόμματα βοηθούν στη λήψη τέτοιων αποφάσεων. Αφήνοντας κατά μέρος το δογματικό ΚΚΕ, το οποίο εξ ορισμού είναι αντίθετο ακόμη και με τις ορθότερες καινοτομίες, γιατί τάχα διαταράσσουν την εργασιακή ειρήνη, βλέπω ότι και η Νέα Δημοκρατία ούτε ενθαρρύνει, στον βαθμό που επιβάλλεται, αναπτυξιακές προσπάθειες, μολονότι θεωρητικά υπερθεματίζει για …