Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Μάρτιος, 2009

ΑΧΡΕΙΑΣΤΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Αναρωτιέμαι, τι περισσότερο ή λιγότερο θα μπορούσε να συμβεί αν δεν υπήρχε κυβέρνηση στη χώρα; Τι θα παθαίναμε, δηλαδή, αν δεν ακούγαμε δηλώσεις κι εξαγγελίες που αναιρούνται και διαψεύδονται μέσα σε λίγα μόνο 24ωρα ή πώς θα ζούσαμε, αν δεν εξευτελιζόμασταν καθημερινά από ανεξέλεγκτες επιθέσεις ενάντια στη νοημοσύνη, την αξιοπρέπεια, αλλά και το πορτοφόλι μας;
Οι μόνοι που θα πάθαιναν ίσως ήταν οι καναλάρχες, που δεν θα είχαν ανοησίες για να γεμίζουν τις βραδινές πολύωρες φλυαρίες των υπαλλήλων τους κι ίσως οι πολυάριθμοι bloggers του διαδικτύου, που θα έχαναν έναν πανεύκολο «μεζέ» για τα χιουμοριστικά κείμενα και σχόλιά τους. Οι υπόλοιποι κάτι μου λέει πως θα περνούσαμε καλύτερα κάνοντας το κουμάντο μόνοι μας, εφόσον αυτό που συμβαίνει τους τελευταίους μήνες με τη διακυβέρνηση της χώρας δεν έχει όμοιό του, όχι μόνο στη σύγχρονη ιστορία του τόπου, αλλά και στην ιστορία οποιασδήποτε πολιτισμένης ή ανεπτυγμένης –ας το πούμε έτσι– χώρας.
Η ελαφρότητα με την οποία αντιμετωπίζονται από το…

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΜΕΣΑΙΩΝΑ

Μπροστά σ’ ένα καινούργιο μοντέλο εργασιακών σχέσεων οδηγούνται πιθανότατα οι εργαζόμενοι, που όπως φαίνεται θα είναι κι η κρισιμότερη από τις παράπλευρες συνέπειες της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης. Οι θέσεις εργασίας που χάνονται παγκοσμίως ανέρχονται σε πολλές χιλιάδες και σε συνδυασμό με τα υψηλά ποσοστά ανεργίας που ήδη υπήρχαν, οδηγούν τον κόσμο της εργασίας σε πραγματικό σφαγιασμό. Ο «εφεδρικός στρατός» που καθημερινά πολλαπλασιάζεται με νέους ανέργους, θα προσφέρει τεράστια περιθώρια ευελιξίας και επιλογής στους εργοδότες μόλις η διεθνής οικονομία ξεπεράσει τη σημερινή καμπή της ύφεσης.
Το θεσμικό πλαίσιο των εργασιακών σχέσεων και στη χώρα μας «πιέζεται» σταθερά σε βάρος των μισθωτών από τα μέσα της δεκαετίας του ’90. Οι ανάγκες σύγκλισης της ελληνικής οικονομίας με τις οικονομίες των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προκειμένου να επιτευχθεί η ένταξη της χώρας στην Ο.Ν.Ε., αποτέλεσαν το βασικό επιχείρημα για τη θεσμοθέτηση αλλά και την ανοχή εκ μέρους των κυβερνήσεων της άμβλ…

ΠΑΜΕ ΣΤΟΙΧΗΜΑ;

Στη χώρα του ανεξέλεγκτου, του απρόβλεπτου και του τυχαίου, το μόνο που –όπως φαίνεται– δεν συμβαίνει τυχαία είναι το ότι ανθεί ο τζόγος, τα στοιχήματα και τα κάθε λογής τυχερά παιχνίδια. Προϊόντα του σύγχρονου πολιτισμού μας άλλωστε, τα κάθε λογής «Πάμε Στοίχημα», «ΚΙΝΟ», «ΛΟΤΤΟ», «ΤΖΟΚΕΡ», «ΠΡΟΤΟ», «ΕΧΤΡΑ», «ΠΡΟΠΟ» και πάει λέγοντας, κρατούν ζωντανές τις ελπίδες και τα όνειρα για «να πιάσουμε την καλή» κι έχουν συμβάλει στο να μετατραπούν επί των ημερών μας τα πρακτορεία ΠΡΟΠΟ κάτι σαν… πνευματικά κέντρα αναζήτησης ιδεών και εμπνεύσεων!
Αύξηση των καθαρών κερδών κατά 27,5% –728,5 εκατομμύρια ευρώ– για το 2008 ανακοίνωσε ο ΟΠΑΠ, που είναι η μεγαλύτερη εταιρεία τυχερών παιχνιδιών στην Ευρώπη. «Μετά από αυτά τα αποτελέσματα το διοικητικό Συμβούλιο αποφάσισε να προτείνει στην Τακτική Γενική Συνέλευση των Μετόχων τη διανομή, για τη χρήση 2008 συνολικού μερίσματος 2,20 ευρώ ανά μετοχή»… Ποιος είπε, ότι σήμερα δεν υπάρχουν ευκαιρίες για έξυπνες τοποθετήσεις στο χρηματιστήριο…

Το χρήμα είναι …