Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Προβλήματα στις γραμμές Εξπρές Χ5 και Χ6


Όπως είναι γνωστό, από την 1η Απριλίου έχει διακοπεί η κυκλοφορία του μετρό προς Αεροδρόμιο λόγω των έργων κατασκευής του νέου σταθμού «Αγία Παρασκευή» και παράλληλα για να ολοκληρωθούν οι εργασίες στους κατασκευασμένους σταθμούς «Χολαργός» και «Νομισματοκοπείο».

Για την εξυπηρέτηση των επιβατών του μετρό δημιουργήθηκαν από τον Ο.Α.Σ.Α. από την πρώτη ημέρα διακοπής των δρομολογίων του μετρό, δύο ειδικές λεωφορειακές γραμμές εξπρές, οι γραμμές Χ5 και Χ6, που συνδέουν, η μεν πρώτη το σταθμό «Δουκίσσης Πλακεντίας» με το σταθμό «Εθνική Άμυνα» με ενδιάμεση στάση στο σταθμό «Χαλάνδρι», η δε δεύτερη απευθείας το σταθμό «Δουκίσσης Πλακεντίας» με το σταθμό «Εθνική Άμυνα», ο οποίος προς το παρόν λειτουργεί ως τερματικός.


Δεν ξέρω τι λένε τα επίσημα στοιχεία του Ο.Α.Σ.Α. και της «Αττικό Μετρό», αλλά για όσους επιμένουμε να χρησιμοποιούμε τα δημόσια μέσα μεταφοράς και ν’ αντιστεκόμαστε στην άνετη… ταλαιπωρία του Ι.Χ., είναι προφανές ότι οι μετακινούμενοι έχουν ελαττωθεί θεαματικά κι εκείνοι που επιλέγουν αυτόν τον τρόπο μετακίνησης, το επιλέγουν κυρίως για σταθμούς μετά το «Σύνταγμα». Το γεγονός αυτό, πολύ απλά σημαίνει ότι οι περισσότεροι που χρησιμοποιούσαν το μετρό για τις μετακινήσεις τους από και προς το κέντρο επέστρεψαν στο Ι.Χ. τους.

Το θέμα μου όμως δεν είναι αυτό, εφόσον νομίζω, ότι το μετρό έχει καταξιωθεί στη συνείδηση του κόσμου κι όταν ολοκληρωθούν οι εργασίες των σταθμών οι πολίτες θα το εμπιστευτούν και πάλι. Το θέμα είναι αν και κατά πόσο διασφαλίζεται η αποτελεσματική εξυπηρέτηση των επιβατών που μετακινούνται μεταξύ των σταθμών του μετρό από τα λεωφορεία του Ο.Α.Σ.Α. Δυστυχώς, στον τομέα αυτό καθημερινά υπάρχουν ή δημιουργούνται προβλήματα.

Σταχολογώντας μερικά από αυτά που τυχαίνει ν’ αντιμετωπίζω καθημερινά ή έτυχε να αντιληφθώ, θα μπορούσα ν’ αναφέρω:

Την απόλυτη καταστρατήγηση των λεωφορειόδρομων της Μεσογείων από κάθε είδους οχήματα με πρώτα και καλύτερα –ποια άλλα;– τα ταξί, που κινούνται στους ρυθμούς που τους επιβάλει η ταρίφα τους και σταματούν όπου να’ ναι δίχως να λογαριάζουν κανέναν. Από ‘κει και πέρα κατά τη διαδρομή –και ιδιαίτερα εμπρός από καταστήματα με αυξημένη εμπορική κίνηση– υπάρχουν τις πιο πολλές ώρες της ημέρας είτε παρκαρισμένα Ι.Χ., είτε φορτηγά. Άσε πια τους παραβάτες οδηγούς που κινούνται και προσπερνούν όπως νομίζουν.

Οι αφετηρίες τόσο στην «Δουκίσσης Πλακεντίας» όσο και στην «Εθνική ‘Άμυνα» είναι προβληματικές. Δεν πρόκειται μόνο για την έλλειψη στεγάστρων, που θα επέτρεπαν την τήρηση μιας στοιχειώδους σειράς προτεραιότητας –στην αφετηρία «Δουκίσσης Πλακεντίας» πρόσφατα τοποθετήθηκε, αλλά μόνο για την προστασία από τη βροχή– αλλά κυρίως γι’ αυτούς καθ’ εαυτούς τους χώρους στα πεζοδρόμια και τις νησίδες, που είναι στενοί και δυσκολεύουν την εύκολη επιβίβαση κι αποβίβαση των επιβατών. Βασικά λειτουργούν με τη λογική «όποιος προλάβει»…


Είναι χαρακτηριστικό, ότι στο πεζοδρόμιο πουβρίσκεται η αφετηρία «Εθνική ‘Άμυνα» πραγματοποιούνται εδώ και αρκετές μέρες έργα από τον ΟΤΕ, με αποτέλεσμα να έχει σκαφτεί όλο το πεζοδρόμιο, όπως φαίνεται και στη φωτογραφία. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με τους πάγκους των αλλοδαπών μικροπωλητών που είναι τοποθετημένοι ακριβώς δίπλα, έχει ως συνέπεια να μην μένει καθόλου χώρος για τους επιβάτες που περιμένουν να επιβιβαστούν στα λεωφορεία, οι οποίοι έτσι αναγκάζονται να κατεβαίνουν στο οδόστρωμα.


Εντάσεις έχουν σημειωθεί μεταξύ οδηγών κι επιβατών, είτε γιατί οι οδηγοί έκαναν λάθος τη διαδρομή και αντί να εκτελέσουν π.χ. το δρομολόγιο της γραμμής Χ5 εκτέλεσαν της Χ6 ή αντίστροφα, είτε γιατί ενώ σταμάτησαν στην αφετηρία κι επιβιβάστηκε ο κόσμος βλέποντας το δρομολόγιο που θ’ ακολουθήσουν, πριν ξεκινήσουνάλλαξαν την πινακίδα προορισμού, με αποτέλεσμα αρκετοί οι επιβάτες να ταλαιπωρούνται πηγαίνοντας αλλού γι’ αλλού.

Κατά τα λοιπά η διαδρομή διαρκεί περίπου 20 με 30 λεπτά και εξαρτάται πάντα από την ώρα και από τους… αστάθμητους παράγοντες. Τα λεωφορεία τύπου «νταλίκα» είναι ολοκαίνουργια και εξυπηρετούν πολλούς επιβάτες και καλό θα είναι –εφόσον διαθέτουν και μικροφωνική εγκατάσταση– οδηγοί ν’ ανακοινώνουν πριν ξεκινήσουν τον προορισμό για ν’ αποφεύγονται παρεξηγήσεις.

Έχω στο νου μου παλιά την εικόνα της Μεσογείων –ψηλά στο «Σταυρό»– μέσα στα καταπράσινα πεύκα. Ελάχιστα έχουν απομείνει πια για να το μαρτυρούν. Στη θέση τους ξεφύτρωσαν χρόνο με το χρόνο σπίτια και μαγαζιά. Με θλίψη βλέπω σήμερα πολλά απ’ αυτά κλειστά ή προς ενοικίαση. Με την ίδια θλίψη παρακολουθώ τα εκατοντάδες αυτοκίνητα με τον οδηγό μοναδικό επιβάτη να μποτιλιάρονται πρωί - πρωί στο ρεύμα προς Αθήνα –ιδιαίτερα μετά την ΕΡΤ– ακολουθώντας βήμα σημειωτόν το μονότονο άναψε - σβήσε των φαναριών.

Έτσι, κάποια πρωινά συμβαίνει να έχω –εκτός από τον χρόνο– και τη διάθεση να φιλοσοφώ…

Άραγε κανείς από τους υπουργούς αυτής της κυβέρνησης δεν κινείται στους δρόμους αυτής της πόλης, ώστε ν’ αντιληφθεί πόσο καταστροφική για το περιβάλλον και για την ποιότητα ζωής των κατοίκων του λεκανοπεδίου, είναι η πολιτική της ενθάρρυνσης και της προώθησης για χρήση του Ι.Χ. αυτοκινήτου ως κυρίαρχου μέσου μετακίνησης;

Σχόλια

  1. Hi, it's a very great blog.
    I could tell how much efforts you've taken on it.
    Keep doing!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το σταθμό αυτό της Πλακεντίας τον χρησιμοποιώ κι εγώ πού και πού. Αλλά διαπίστωσα, όπως κι εσύ, ότι το κράτος κάνει ό,τι περνά από το χέρι του για να γυρίσουμε στο Ι.Χ. Δυστυχώς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @Olive...:Thanks for your comments on my blog, it's very considerate of you!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @Meropi: Ευτυχώς, όπως διαπίστωσα σήμερα, τα έργα του ΟΤΕ έχουν τελειώσει. Πάντως από τη μια η διακοπή των δρομολογίων του μετρό, που είναι προφανές ότι δεν θα διαρκέσει μόνο "για ένα εξάμηνο" κι απ' την άλλη οι μεγάλες καθυστερήσεις στα δρομολόγια λόγω επίσης των έργων του ηλεκτρικού, αποτελούν το πιο συνεπές έργο της κυβέρνησης για προώθηση με νύχια και με δόντια των Ι.Χ. αυτοκινήτων. Ετσι αντιλαμβάνονται οι άνθρωποι την "πράσινη" ανάπτυξη, έτσι πράττουν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Φίλτατε Ευάγγελε,
    σήμερα στη Μεσογείων, ακίνητος στο αυτοκίνητο, θυμήθηκα την ίδια εικόνα που περιγράφεις για τα πεύκα στο παρελθόν. Παρατηρούσα ένα πεύκο μόνο του, ανάμεσα στο μπετόν και τα μηχανοκίνητα. Η απόλυτη εικόνα της μοναξιάς. Απομεινάρι μιας Αθήνας που την κάναμε άσχημη. Η περιοχή της Μεσογείων, το πάρκο στη ΣΩΤΗΡΙΑ, οι παρυφές του Υμηττού, ο Ιλισός έχουν τη δική τους ιδιαίτερη και διαχρονική ιστορία αιώνων. Ενδιαφέρον πιστεύω πως θα βρείς ένα σχετικό πόστ για τα παλιά ποτάμια της Αθήνας στο site :
    http://nikitidis.blogspot.com/2007/09/blog-post_21.html
    Καλή συνέχεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αγαπητέ Αλέκο, σ' ευχαριστώ για το σχολιασμό και για την παραπομπή στο εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο του Νίκου Νικητιάδη. Μ' ενδιαφέρουν πολύ αυτές οι ιστορικού περιεχομένου πληροφορίες για τον τόπο μας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Καλοπροαίρετα

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η ΓΡΑΜΜΗ 19 ΤΟΥ ΤΡΟΛΕΪ "ΜΟΥΣΕΙΟ - ΧΑΛΑΝΔΡΙ"

Το Χαλάνδρι εξυπηρετείται από τον ΗΛΠΑΠ με δύο γραμμές τρόλεϊ, τη γραμμή 18 «Μουσείο – Χαλάνδρι (Εθνικής Αντιστάσεως)» και τη γραμμή 19 «Μουσείο - Σταθμός μετρό Χαλάνδρι (Σίδερα)», που αποτελεί εδώ και μερικούς μήνες προέκταση της γραμμής 19 «Μουσείο – Χαλάνδρι (Σίδερα)» που ήδη λειτουργούσε. Το δρομολόγιο της γραμμής 19 όμως από την αφετηρία στο σταθμό του μετρό και ακολουθώντας τη διαδρομή Λεωφόρος Δουκίσσης Πλακεντίας, πλατεία Κένεντι (Φλύας) Παλαιολόγου και δεξιά την οδό Ανδρέα Παπανδρέου, διέρχεται και πάλι μέσω του κέντρου του Χαλανδρίου, με αποτέλεσμα να καθυστερεί υπερβολικά. Ιδιαίτερα τις ώρες κυκλοφοριακής αιχμής τα δρομολόγια έχουν διάρκεια πάνω από μιάμιση ώρα.
Για τους διερχόμενους από την περιοχή οδηγούς είναι γνωστά τα μποτιλιαρίσματα που δημιουργούνται καθημερινά τις ώρες αιχμής στον κόμβο της πλατείας Κένεντι, στη διασταύρωση Παλαιολόγου (Παπανικολή) και Εθνικής Αντιστάσεως, στην έξοδο της Ανδρέα Παπανδρέου προς την πλατεία Χαλανδρίου, στη συμβολή της Βασιλέως Γεωργίου…

Άρρωστοι.

«Έχουμε, τουλάχιστον, την υγειά μας», η συνηθέστερη στις μέρες μας επωδός κλείνοντας μια συνομιλία. Έχουμε την υγειά μας, αμ δε· παρηγοριά στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του, εφόσον ούτε την υγειά μας, όπως νομίζουμε, έχουμε.
Σε ποια υγεία αναφερόμαστε; Ότι, δηλαδή, περπατάμε και στεκόμαστε όρθιοι; Ότι δεν έχουμε ίωση ή κάποια ανίατη ασθένεια; Ότι μπορούμε και τρώμε και μιλάμε; Σε τι ακριβώς, γιατί στις μέρες που ζούμε μόνο όποιος έχει ολική αναισθησία ή ανήκει στον κυβερνητικό μηχανισμό μπορεί να αισθάνεται καλά, όλοι οι υπόλοιποι, ακόμα κι αν δεν καταφεύγουν προς το παρόν στα ψυχοφάρμακα, βρισκόμαστε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, σε συνθήκες παρατεταμένης ανασφάλειας και βαθιάς κατάθλιψης.
Δεν είμαστε καλά, δεν είμαστε καθόλου καλά, όχι γιατί μέρα τη μέρα φτωχαίνουμε και πάμε, όχι γιατί εξοικειωθήκαμε με το ψέμα, ούτε γιατί πιστέψαμε αφελώς ότι «όλοι το ίδιο είναι», δεν είμαστε καλά γιατί συνηθίζουμε λίγο-λίγο τη μιζέρια, ανεχόμαστε σιγά-σιγά αυταρχικές επιλογές, δεχόμαστε μέρα με…

"Πώς φτάσαμε έως εδώ;"

«Οι διαρθρωτικές αλλαγές στην οικονομία, οι ιδιωτικοποιήσεις, η συγκράτηση των δημοσιονομικών δαπανών και η δραστική μείωση των ελλειμμάτων δεν είναι πλέον δυνατόν να περιμένουν. Ούτε, ασφαλώς, η απελευθέρωση των αγορών εργασίας και όλα εκείνα τα μέτρα, που θα ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας, έχουν περιθώρια αναμονής. Καλή, βέβαια, και ευκταία η εργασιακή ειρήνη, την οποία η κυβέρνηση προσπαθεί να συνδυάσει με τις ριζικές μεταβολές και τους γρήγορους ρυθμούς που απαιτεί η οικονομική ανάπτυξη του τόπου (γι’ αυτό και είναι επιφυλακτική, διστακτική και αναβλητική σε τολμηρές αποφάσεις). Και το κακό είναι ότι ούτε και τα άλλα κόμματα βοηθούν στη λήψη τέτοιων αποφάσεων. Αφήνοντας κατά μέρος το δογματικό ΚΚΕ, το οποίο εξ ορισμού είναι αντίθετο ακόμη και με τις ορθότερες καινοτομίες, γιατί τάχα διαταράσσουν την εργασιακή ειρήνη, βλέπω ότι και η Νέα Δημοκρατία ούτε ενθαρρύνει, στον βαθμό που επιβάλλεται, αναπτυξιακές προσπάθειες, μολονότι θεωρητικά υπερθεματίζει για …