Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

«Geia sas Elláda!»


«Με το "Geia sas Elláda!", o Chris Hadfield έστειλε τα διαστημικά χαιρετίσματά του στις 14 Ιανουαρίου και όπως υποσχέθηκε ανέβασε φωτογραφίες της Ελλάδας από ψηλά», διαβάζαμε, ενώ στο δίπλα δωμάτιο μπερδεύονταν θορυβώντας οι φωνές των δημοσιογραφούντων τηλε-σταρ… Λίστα, λίστες, λιστών. Ίσως δεν υπάρχει περισσότερο χρησιμοποιημένη λέξη το τελευταίο διάστημα.

«Geia sas Elláda!» 'Ισως δεν υπάρχει άλλη χώρα τόσο αγαπησιάρα, τόσο φιλόξενη, τόσο προκλητική, τόσο ελκυστική. Πολιτισμός, ιστορία, φυσική ομορφιά, γευστική κουζίνα. Σταυροδρόμι λαών, γλωσσών, συμφερόντων, ενδιαφερόντων.

«Geia sas Elláda!» Εδώ πάνω, μέσα στην απεραντοσύνη του διαστήματος, ο τόπος αυτός, η γωνιά αυτή της γης με τις πανάρχαιες καταβολές, λαμπιρίζει θαυμάσιος. Βουνά και κάμποι, ακρογιάλια και νησιά, βράχια και χώματα κακοτράχαλα κι ηρωικά, που έσμιξαν διοικητικά κι έγιναν το κράτος που έπεσε στα χέρια σας από το 1833 και μετά, είναι πανέμορφα. Προκλητικά αγκαλιασμένες ομορφιές από καταγάλανα νερά και θάλασσες, που η αρμύρα τους μύρωσε Αργοναύτες και καπετάνιους, ναύτες και πυρπολητές, σκαριά και θωρηκτά, φρεγάτες και μπρίκια, σκούνες και τριήρεις.

Οι μόνοι που, για να δούμε και ν’ αναγνωρίσουμε αυτές τις ομορφιές, να τις πονέσουμε και να τις φροντίσουμε, πρέπει να βρεθούμε χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά τους –ίσως πιο πέρα κι απ’ το διάστημα αν γινότανε– είμαστε εμείς, οι Έλληνες. Εμείς αδιαφορούμε και καταστρέφουμε, ότι η φύση κι οι πρόγονοί μας με το πνεύμα τους και το μεράκι τους δημιούργησαν. Εμείς αγνοούμε και υπονομεύουμε την κληρονομιά και τον πλούτο που πατάμε, αναπνέουμε, βλέπουμε. Εμείς βολευόμαστε και κοροϊδευόμαστε με δάνειες ιδέες και εισαγόμενη κουλτούρα. «Geia sas Elláda...»

Ανιστόρητοι, απαίδευτοι, απολίτιστοι, ξερόλες και πεφωτισμένοι περιφέρουν το γαϊτανάκι της εθνικής μας υπεροψίας και σέρνουν χορούς ιδεοληψιών και μοιρολατρίας για δεκαετίες. Αποθεώνουν την περηφάνια τους με βουτιές σε σιντριβάνια και με κρεμασμένες σημαίες στα μπαλκόνια. Εφησυχάζουν όταν ο καλός Θεός τα φέρνει δεξιά κι εκρήγνυνται μόλις ο διαιτητής σφυρίξει ανάποδα το φάουλ. Ο ιδεολογικός αχταρμάς απλώνεται τελευταία κάθε βράδυ πάνω στις γαλάζιες οθόνες και ενθυλακώνεται σε σαστισμένες συνειδήσεις και κουρασμένους καναπέδες. «Geia sas Elláda...»

Από ψηλά δεν φαίνεται η Ελλάδα που γίνεται καυσόξυλα, «βίλες Αμαλία» και γκέτο. Από ‘κει πάνω δεν διακρίνονται συσσίτια, μποτιλιαρίσματα, κλειστά μαγαζιά και σπασμένα μάρμαρα. Απ’ το διάστημα δεν χρειάζονται ονομαστικές ψηφοφορίες για τ’ αυτονόητα, εκλογές για ψύλλου πήδημα, δικαιώματα κι υποχρεώσεις αλά κάρτ. Πάνω απ’ τα σύννεφα δεν ακούγονται οι κραυγές, τα κορναρίσματα, οι σειρήνες, δεν φτάνει ο ήχος της ατομικής απελπισίας, της ομαδικής ανευθυνότητας, της συλλογικής περιφρόνησης. «Geia sas Elláda...»

«Geia sas Elláda!» Ακόμα κι από ‘δω πάνω υπάρχουν δυο μάτια κι ένας φωτογραφικός φακός που θαμπώνονται απ’ την ομορφιά σου κι αποθανατίζουν τις αδρές γραμμές της Ιστορίας σου. Χιλιάδες, εκατομμύρια άλλοι ανά τον κόσμο, θα έβρισκαν εκατομμύρια λόγους για να τα θαυμάσουν από κοντά. Άνθρωποι που το εκπαιδευτικό τους σύστημα, ο πολιτισμός τους ή το προσωπικό τους ενδιαφέρον τους φανέρωσε και τους κίνησε την περιέργεια γι’ αυτή τη μικρή χώρα στην καρδιά της Μεσογείου, στο μαλακό υπογάστριο της Ευρώπης, στη διαχρονικά ταραγμένη κι ευαίσθητη άκρη της Βαλκανικής Χερσονήσου.

«Geia sas Elláda!» Μπορείτε να σηκωθείτε, μπορείτε να κλείσετε τα μάτια και να δείτε την Ελλάδα από ψηλά... Δεν φαίνονται μόνο αυθαίρετα στις βουνοκορφές, παράνομες χωματερές, καταπατημένες παραλίες, αιθαλομίχλη και αεροψεκασμοί. Εκεί κάτω υπάρχει και μια άλλη δημιουργική Ελλάδα, της τέχνης, της Ιστορίας, της σκέψης, της παραγωγής, της εργασίας και του πολιτισμού, υπάρχει μια ανεξερεύνητη χώρα της έμπνευσης, της φαντασίας, του ονείρου, της αισιοδοξίας και της ελπίδας. Μια Ελλάδα νεανική, παρθένα, πλούσια, ζωντανή.

«Geia sas Elláda!» Αγαπήστε, εξερευνήστε κι ανακαλύψτε τη χώρα σας. Θα σας εκπλήξει και θα σας κερδίσει. Κάντε την Ελλάδα προσωπική σας υπόθεση, κάντε προσωπική σας υπόθεση τη συλλογική σας προσπάθεια. Τολμήστε το.

Φωτο: News247

Σχόλια

  1. Είναι η μόνη αρρώστια που δεν κολλάει στον Ελληνα. Η αγάπη για την πατρίδα.
    ας ελπίσουμε... οτι θα τολμήσουν οι επόμενοι.

    την καλημέρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με πίκρα είχα κάνει πριν μερικούς μήνες την ίδια διαπίστωση,
      ZouZouna μου... Δυστυχώς.

      Διαγραφή
  2. Αχ Ελλάδα σ'αγαπώ! Γεια σου Ελλάδα!...
    Γεια σου και σένα ρε Ευάγγελε με τις "ποστάρες" σου!...

    http://www.youtube.com/watch?v=6B4n4PNU4Ww


    υ.σ. σου έστειλα μέηλ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γειά σου καλέ μου Green!

      Σ' ευχαριστώ για την αφιέρωση! Είναι από τ' αγαπημένα μου τραγούδια, οι στίχοι του Ρασούλη όλο το κάρμα του λαού μας!

      Να είσαι καλά!

      Διαγραφή
  3. Ο Chris Hadfield αποτελεί τον τύπο του σύγχρονου Φιλέλληνα!
    Ένας άλλος Λόρδος Μπάϋρον, θα έλεγα πως είναι, μιας τα είπε "ποιητικά" μέσα από τα μηνύματά του, αγαπητέ μου Ευάγγελε.

    Και μένα μου ήρθαν στο μυαλό σήμερα τα σχετικά άρθρα που διάβασα προχθές για το Geia sas Ellada, καθώς διέσχιζα σχεδόν από άκρη σε άκρη την Αθήνα με το λεωφορείο, λόγω απεργίας του μετρό. Εναλλακτικές Εικόνες από πανέμορφα και ιστορικά κτήρια, μουσεία, κήπους, Bουλή... Για να πέσω στο εμπορικό κέντρο με τις απώλειες του... και μετά στην πολύπαθη πλατεία Ομονοίας, πλατεία Λαυρίου, Στουρνάρη, Αβέρωφ, Λιοσίων και μέχρι την πλατεία Αττικής και τον Άγιο Μελέτιο, είχα πια πάθει κατάθλιψη!!!
    Βγήκαμε Ροσινιόλ και την εκεί γέφυρα του Κηφισού μπαίνοντας προς το Περιστέρι και κάπως άρχισα ν' ανασαίνω ... αλλά το GEIA SAS ELLADA, είχα πια χαθεί από τ' αυτιά μου!
    Τι να πω και τι να σχολιάσω...
    ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΔΑ...που ακόμη Σ' ΑΓΑΠΩ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πηνελόπη μου, έχω κάνει πολλές φορές διαδρομές στις περιοχές που αναφέρεις.

      Είναι πραγματικά απορίας άξιο γιατί αφέθηκε το κέντρο της Αθήνας, της πρωτεύουσάς μας να καταντήσει σ' αυτό το χάλι.

      Κυνηγάμε καθημερινά χίμαιρες και δεν καθόμαστε να προβληματιστούμε και ν' αποφασίσουμε ν' αλλάξουμε την τύχη αυτού του τόπου.

      Το ωραίο είναι ότι ΟΛΟΙ οι εν ζωή Δήμαρχοι της πόλης την περίοδο της Μεταπολίτευσης βρίσκονται σε περίοπτες θέσεις του Κοινοβουλίου. Φυσικά, αυτό μπορεί να μη σημαίνει τίποτα, αλλά μπορεί να σημαίνει και πάρα πολλά...

      "Κυνηγάνε" κάποιοι τον Καμίνη! Τι να πρωτοκάνει ο άνθρωπος με τα χρέη βουνό και σε μια συγκυρία που δεν υπάρχει "σάλιο";

      Ίσως θυμάσαι την αναρτήση αυτήν εδώ Σιδηροδρομικό Σταθμό Πελοποννήσου. Αν δεν βαριέσαι ρίξε μια και σ' αυτή εδώ για την Πλατεία Λαυρίου.

      Καλή σου εβδομάδα και καλή δύναμη. Δύσκολη πλέον η καθημερινότητα της Αθήνας χωρίς το μετρό.

      Διαγραφή
    2. Αν έχει διάθεση μπορείς να διαβάσεις και για την Πλατεία Λαυρίου εδώ (Ξέχασα προηγουμένως να προσθεσω τον σύνδεσμο!)

      Διαγραφή
  4. Μια από τις ωραιότερες αναρτήσεις σου Ευάγγελε! Με συγκίνησες...
    Αχ, αυτή η αγάπη για τη χώρα μας... γιατί να συνοδεύεται πάντα από πόνο...

    Καλό Σαββατοκύριακο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Γεια σου ρε Ευάγγελε!
    Συγκλονιστικό κείμενο!!!
    Υποκλίνομαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα Μαρία, χαίρομαι που σου άρεσε!

      Καλή σου εβδομάδα με υγεία και δύναμη!

      Διαγραφή
  6. Γειά χαρά σου Εύα μου!
    Το πιστεύω ότι ζούμε σε μια πανέμορφη χώρα, λυπάμαι να σκέφτομαι ότι τις ομορφιές της θυμόμαστε είτε "θεωρητικά", είτε ευρισκόμενοι μίλια μακριά της!

    Καλή σου εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ευάγγελε η ανάρτηση σου είναι καταπληκτική.
    Μου αρέσει που πάντα υπάρχει στο κείμενο σου και μια χαραμάδα ελπίδας γ΄αυτόν τον έρμο τον τόπο.
    Δεν κατασροφολογείς ασύστολα όπως πολλοί,μα πάρα πολλοί.
    Επισημαίνεις τις αδυναμίες του λαού μας και δείχνεις τις δυνατότητες που υπάρχουν ακόμη και τώρα για αναγέννηση.
    Φτάνει να αγαπήσουμε αυτόν τον τόπο πραγματικά και όχι επιφανειακά.
    Να είσαι καλά και σε ευχαριστώ για την τίμια και ψύχραιμη προσέγγιση του προβλήματος.
    Σε εκτιμώ απεριόριστα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Από καρδιάς ευχαριστίες, xristin, για τα θερμά κι ενθουσιώδη λόγια σου. Ειλικρινά, δεν θα μπορούσε να υπάρξει μεγαλύτερη ικανοποίηση για μένα, που κίνητρό μου είναι μόνο το ενδιαφέρον και το μεράκι μου, από το να διαισθάνομαι ότι όντως επικοινωνώ, ότι πραγματικά κάποιοι άλλοι άνθρωποι, άγνωστοι, γίνονται κοινωνοί της ουσίας των σκέψεων και των συναισθημάτων μου.

      Ξέρεις, δεν έχει τόση σημασία η συμφωνία ή η διαφωνία, αλλά το γεγονός, ότι ανταλλάσσονται απόψεις με θετικό πρόσημο κι επιτυγχάνεται μια στοιχειωδώς εποιδομητική κι ουσιαστική, νομίζω, κοινωνική ζύμωση, σ' αυτές τις αντίξοες κοινωνικά και δύσκολες ατομικά εποχές, το θεωρώ πολύ σηματικό.

      Η Ελλάδα είμαστε εμείς, xristin, κι όσο κοιτάμε μόνο τους απέναντι και τους δίπλα είναι σαν να της γυρίζουμε την πλάτη...

      Σ' ευχαριστώ για μια ακόμη φορά!

      Να είσαι καλά!

      Διαγραφή
  8. Eυάγγελε, πραγματικά απόλαυσα το κείμενό σου και σε ευχαριστώ!Να είσαι καλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ σ' ευχαριστώ, 'Ολγα!

      Να περνάς πολύ - πολύ καλά!

      Σε χαιρετώ εγκάρδια!

      Διαγραφή
  9. Υπέροχο κείμενο από ένα αυθεντικό Ελληνα.

    Οταν βρεθούμε ανάμεσα σε ξένους λαούς ξαφνικά νοιώθουμε μια υπερηφάνεια να μας κυριεύει για την καταγωγή μας ίσως γιατί οι άλλοι γνωρίζουν πολλά περισσότερα για τον πολιτισμό μας και μας το δείχνουν.
    Αυτήν την έπαρση είναι κρίμα να μην την υπερασπιζόμαστε και αναμεταξύ μας για να πάμε ακόμα πιο μπροστά.

    Για φαντάσου να πρέπει να παλεύουμε για τ’ αυτονόητα!
    Αυτή ίσως θα'ναι η καταστροφή μας!

    Χαίρομαι τα κείμενά σου
    Καλό ΣΒΚ εύχομαι
    με θαλασσινά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Τα αυτονόητα κι η κατάκτησή τους είναι, κατ' εμέ, zoyzoy μου, το μεγάλο μας στοίχημα.

    Καλά τα μεγάλα, τα ωραία και τα μακροπρόθεσμα, η καθημερινή στόχευση για την εφαρμογή των αυτονόητων είναι το ζητούμενο.

    Και, φυσικά, η επιδίωξη αυτή δεν αφορά μόνο τους από πάνω ή κάποιους άλλους, αλλά -πιστεύω θα συμφωνείς- πρώτα απ' όλους αφορά τον καθένα μας.

    Σε χαιρετώ κι εύχομαι για μια όμορφη εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Καλοπροαίρετα

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η ΓΡΑΜΜΗ 19 ΤΟΥ ΤΡΟΛΕΪ "ΜΟΥΣΕΙΟ - ΧΑΛΑΝΔΡΙ"

Το Χαλάνδρι εξυπηρετείται από τον ΗΛΠΑΠ με δύο γραμμές τρόλεϊ, τη γραμμή 18 «Μουσείο – Χαλάνδρι (Εθνικής Αντιστάσεως)» και τη γραμμή 19 «Μουσείο - Σταθμός μετρό Χαλάνδρι (Σίδερα)», που αποτελεί εδώ και μερικούς μήνες προέκταση της γραμμής 19 «Μουσείο – Χαλάνδρι (Σίδερα)» που ήδη λειτουργούσε. Το δρομολόγιο της γραμμής 19 όμως από την αφετηρία στο σταθμό του μετρό και ακολουθώντας τη διαδρομή Λεωφόρος Δουκίσσης Πλακεντίας, πλατεία Κένεντι (Φλύας) Παλαιολόγου και δεξιά την οδό Ανδρέα Παπανδρέου, διέρχεται και πάλι μέσω του κέντρου του Χαλανδρίου, με αποτέλεσμα να καθυστερεί υπερβολικά. Ιδιαίτερα τις ώρες κυκλοφοριακής αιχμής τα δρομολόγια έχουν διάρκεια πάνω από μιάμιση ώρα.
Για τους διερχόμενους από την περιοχή οδηγούς είναι γνωστά τα μποτιλιαρίσματα που δημιουργούνται καθημερινά τις ώρες αιχμής στον κόμβο της πλατείας Κένεντι, στη διασταύρωση Παλαιολόγου (Παπανικολή) και Εθνικής Αντιστάσεως, στην έξοδο της Ανδρέα Παπανδρέου προς την πλατεία Χαλανδρίου, στη συμβολή της Βασιλέως Γεωργίου…

Διαγράφεται το "μνημόνιο".

Ναι, αυτό που έχει μείνει στο κοινωνικό υποσυνείδητο σαν τη λέξη «μνημόνιο» είναι επαχθείς περικοπές και δραματικές μειώσεις εισοδημάτων. Ίσως κάποια κυβέρνηση στο εγγύς –γιατί όχι;– μέλλον να προτείνει και την οριστική διαγραφή της απ’ το ελληνικό λεξιλόγιο μ’ ένα νόμο και μ’ ένα μόνο άρθρο.
Ποιος αποκλείει, έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα στη χώρα, ενδεχόμενη αποτυχία στη διαγραφή του χρέους, να διασκεδαστεί με τη διαγραφή αντ’ αυτού της λέξης «μνημόνιο». Ούτως ή άλλως ζούμε στις μέρες που κι οι ίδιες οι λέξεις έχουν χάσει το νόημα, τη σημασία ή κι αυτήν ακόμα την αξία τους.
Εξάλλου, από καιρό στη μούγκα και χωρίς πολλές φανφάρες και τυμπανοκρουσίες έχει διαγραφεί μονοκοντυλιά η λέξη «μεταρρύθμιση», της οποίας η τύχη όχι μόνο αγνοείται, αλλά κι είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο, ότι δεν πρόκειται ν’ ακουστεί το επόμενο διάστημα από πρωθυπουργικά χείλη ούτε σαν αστείο.
Μετά το «μνημόνιο», η «μεταρρύθμιση» είναι ίσως η περισσότερο ταλαιπωρημένη και –προπαντός– παρεξηγημένη λέξη. Καραμέλ…

Άρρωστοι.

«Έχουμε, τουλάχιστον, την υγειά μας», η συνηθέστερη στις μέρες μας επωδός κλείνοντας μια συνομιλία. Έχουμε την υγειά μας, αμ δε· παρηγοριά στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του, εφόσον ούτε την υγειά μας, όπως νομίζουμε, έχουμε.
Σε ποια υγεία αναφερόμαστε; Ότι, δηλαδή, περπατάμε και στεκόμαστε όρθιοι; Ότι δεν έχουμε ίωση ή κάποια ανίατη ασθένεια; Ότι μπορούμε και τρώμε και μιλάμε; Σε τι ακριβώς, γιατί στις μέρες που ζούμε μόνο όποιος έχει ολική αναισθησία ή ανήκει στον κυβερνητικό μηχανισμό μπορεί να αισθάνεται καλά, όλοι οι υπόλοιποι, ακόμα κι αν δεν καταφεύγουν προς το παρόν στα ψυχοφάρμακα, βρισκόμαστε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, σε συνθήκες παρατεταμένης ανασφάλειας και βαθιάς κατάθλιψης.
Δεν είμαστε καλά, δεν είμαστε καθόλου καλά, όχι γιατί μέρα τη μέρα φτωχαίνουμε και πάμε, όχι γιατί εξοικειωθήκαμε με το ψέμα, ούτε γιατί πιστέψαμε αφελώς ότι «όλοι το ίδιο είναι», δεν είμαστε καλά γιατί συνηθίζουμε λίγο-λίγο τη μιζέρια, ανεχόμαστε σιγά-σιγά αυταρχικές επιλογές, δεχόμαστε μέρα με…