Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η τρόικα γράφει τις προγραμματικές δηλώσεις



Αυτή τη στιγμή η τρόικα «υπαγορεύει» τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης.

Όλη αυτή η συζήτηση που γίνεται κι όλα όσα γράφονται δεξιά κι αριστερά για τάχα ισοδύναμα μέτρα, εφεδρείες, συγχωνεύσεις, αξιολογήσεις και άλλες εύηχες ιδέες για την παράκαμψη των όρων του μνημονίου θ’ αποδειχτούν όχι μόνο όνειρα θερινής νυκτός, αλλά αφελείς σκέψεις του στυλ «λέμε και καμιά μαλ… για να περνάει η ώρα».

Επειδή αποδείξαμε ως χώρα σε κάθε ευκαιρία και με κάθε δυνατό τρόπο, ότι όχι μόνο κάνουμε ότι δεν αντιλαμβανόμαστε το μέγεθος των αλλαγών που θα πρέπει να γίνουν στο κράτος, αλλά «βγάζουμε και γλώσσα» σ’ όποιον τολμά να επισημαίνει τις ανειλημμένες υποχρεώσεις μας, έφτασε η ώρα να καταστεί σαφές, ότι αν αυτό το καλοκαίρι δεν «πάρουν φωτιά» όχι τα δάση, αλλά όλες οι δημόσιες Υπηρεσίες, εξαιτίας των αλλαγών που θα επιβληθούν εδώ και τώρα, η τρόικα θ’ αποχωρήσει και δεν πρόκειται η επόμενη επίσκεψη των επικεφαλής της να πραγματοποιηθεί ούτε τον άλλο μήνα.

Πιθανόν κάποιοι να το επιδιώκουν αυτό, νομίζοντας ότι επιτέλους έφτασε η ώρα ν’ απαλλαχτούμε απ’ αυτούς τους διόλου ευχάριστους επισκέπτες. Φευ, από το μόνο που σίγουρα θα κινδυνεύουμε ν’ απαλλαγούμε θα είναι η επόμενη δόση του δανείου.

Εκβιασμός; Σίγουρα, αλλά έχουν τούτη την ώρα σημασία οι λέξεις; Και το πόση σημασία δεν έχουν πλέον οι λέξεις έχει αξία να το διαπιστώσουμε και να το χωνέψουμε, γιατί επί δυο και πλέον μήνες τα πολιτικά μας κόμματα δεν επιδίδονται σε καμιάν άλλη πολιτική δράση ή μη μόνον στην αναζήτηση της προσφορότερης λέξης ως προς την αλλαγή του μνημονίου. «Κατάργηση», «αναδιαπραγμάτευση», «απαγκίστρωση», «καταγγελία» μερικές μόνο από τις λέξεις που πρόχειρα ανακαλούνται στη μνήμη.

Θεωρίες και εικοτολογίες, κυβερνητικές συμφωνίες και δημοσιογραφικές πληροφορίες δίχως τους «ξενοδόχους», θα πάνε περίπατο, όχι για να πάρουν καθαρό αέρα στις εξοχές, αλλά προς τον κάλαθο των αχρήστων –ή άλλως της τηλεοπτικής κατανάλωσης.

Από αύριο το βραδάκι θ’ αρχίσουμε να συνειδητοποιούμε, ότι η τρόικα δεν έχει έρθει για διακοπές, ούτε για επίσκεψη φιλοφρόνησης στον ασθενούντα πρωθυπουργό. Ήρθε για ν’ αποτιμήσει έργα και δράσεις, ήρθε για ν’ αξιολογήσει την υλοποίηση του μεσοπρόθεσμου και την επίτευξη των επιμέρους στόχων του. Για δουλειά έχουν έρθει οι άνθρωποι κι εκείνοι που τους έστειλαν θέλουν να ξέρουν πού πηγαίνουν τα λεφτά τους. Αν κάποιος βρίσκει παράλογη αυτή την απαίτηση είναι τυχερός, γιατί προφανώς δεν έχει βρεθεί ποτέ στη δυσάρεστη θέση να του χρωστάει κακοπληρωτής.

«Μα, είχαμε εκλογές» θα αντιτείνει καλοπροαίρετα –πάντα– κάποιος απ’ τα μέρη μας. Τέλεια! Αν είναι έτσι –μπορεί να πει κάποιος άλλος πιο πονηρεμένος– δεν χρειάζεται να καταγγείλουμε κανένα μνημόνιο, αρκεί κάθε δυο-τρεις μήνες να κάνουμε εκλογές, ώστε να παγώνουν όλα, εκτός φυσικά από την καταβολή των δόσεων εκ μέρους των δανειστών.

Δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά.

Αυτή τη στιγμή η αναμέτρηση που εξελίσσεται στη χώρα μας δεν συμβαίνει μεταξύ κυβέρνησης και τρόικα. Είναι η μάχη απ’ τη μια των δυνάμεων που επιδιώκουν ν’ αλλάξουν όλα όσα σχετίζονται με το κράτος και το ρόλο του στην ανάπτυξη της οικονομίας και της κοινωνίας κι απ’ την αντίθετη πλευρά όλων όσων πασχίζουν, αγκιστρωμένοι με τον έναν ή τον άλλο τρόπο στο κράτος, να ματαιώσουν την οποιαδήποτε πρόοδο και να ακυρώσουν όποια πολιτική στοχεύει στον περιορισμό ή την περικοπή των προνομίων τους. Η τρόικα είναι ο καταλύτης κι όχι ο αντίπαλος ή ο επιδιαιτητής αυτής της αναμέτρησης.

Αυτό που επί δύο χρόνια αποφεύγουμε όπως ο διάολος το λιβάνι, θα το λουστούμε καλοκαιριάτικα κι αντί να δροσιστούμε θα τσουρουφλιστούμε.

Μια ευκαιρία έχουν οι φίλτατοι συνομιλητές της κυβερνητικής τρόικα (κ.κ. Λαζαρίδης, Σκανδαλίδης και Χατζησωκράτης) ν’ αποτυπώσουν στο κείμενο των προγραμματικών τη γλώσσα της αλήθειας. Να μη διστάσουν ν’ απευθυνθούν ενωτικά στο λαό επισημαίνοντας όχι τι έχουμε να χάσουμε ή τι διακυβεύεται αν αποτύχει αυτή η κυβέρνηση στο έργο της, αλλά το πόσα έχουμε όλοι να κερδίσουμε αν κατορθώσουμε να βάλουμε σε τάξη και σειρά το κράτος μας. Να απευθυνθούν όχι για να φοβίσουν –περίσσεψε ο φόβος προεκλογικά– αλλά για να χαράξουν μια ξεκάθαρη γραμμή, που θα φανερώνει ανάγλυφα και γλαφυρά τον κοινό παρανομαστή της προσπάθειας που μας καλούν από κοινού να καταβάλουμε.

Η τρόικα έχει από καιρό συγγράψει τις «προγραμματικές» της δηλώσεις, τα δεδομένα κι οι κόκκινες γραμμές της είναι ξεκάθαρα κι ευδιάκριτα. Ας ελπίσουμε, ότι η «δική» μας τρόικα θα τις λάβει σοβαρά υπόψη της, θ’ αναλάβει με θάρρος τις κυβερνητικές της ευθύνες, θα σημάνει πανεθνικό προσκλητήριο ανασηκώνοντας πρώτη τα μανίκια και δεν θα επιχειρήσει με κουτοπονηριές και τεχνάσματα να ξεγλιστρήσει στα βατά νερά του εφησυχασμού και των ανέξοδων λύσεων.

Αν κι αυτή τη φορά διστάσουν και κρυφτούν πίσω απ’ το δάχτυλό τους, μετά είναι που δεν θα ξέρουν πού να κρυφτούν, όχι απ’ την τρόικα, αλλά απ’ τον λαό...

Foto: BriefingNews

Σχόλια

  1. Χαίρομαι, πραγματικά, να διαβάζω τα εύστοχα κι επίκαιρα κείμενά σου, διότι βάζεις σε μια τάξη τις σκέψεις μου και τους προβληματισμούς μου.

    Έχεις απόλυτο δίκιο. Ο κόσμος έχει πλέον απηυδήσει με τις φοβέρες και τους αναγκαστικούς μονοδρόμους. Αποδίδει, ενίοτε κι αυτή η μέθοδος, αλλά στην παρούσα φάση είναι κορεσμένη κι αναποτελεσματική.
    Πρέπει να γίνει όπως ακριβώς το λες. Να τεθεί ως παραγωγική κι όχι ανασταλτική μια παράμετρος με προοπτική. Να ενημερωθεί ο κόσμος, πρωτίστως, για την καρποφορία των προσπαθειών του και όχι να εκφοβιστεί για όσα δεινά θα τον βρουν.
    Αρκετά έχει ήδη φορτωθεί στους ώμους του...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με τις υπερβολές και τις φλυαρίες δεν παράγεται κανένα αποτέλεσμα, παρά μόνο πολυφωνία και σύγχυση. Κατά τη γνώμη μου κάποιες επιλογές που έχουν σχέση με το κράτος είναι μονόδρομος, είτε μας αρέσουν είτε όχι, και δεν είναι καθόλου εύκολες. 'Οσο τραινάρουμε και καθυστερούμε, τόσο περιπλέκονται τα πράγματα και γίνονται εξαιρετικά δύσκολες κι ακόμα πιο επώδυνες οι λύσεις για όλους. Την καλημέρα μου!

      Διαγραφή
  2. Ευάγγελε έχεις δίκιο, αλλά στον Έλληνα αρέσει να του χαϊδεύουν τα αυτιά και στον Έλληνα πολιτικό αρέσει να χαϊδεύει τα αυτιά του Έλληνα. Κι έτσι αυτός ο φαύλος κύκλος δεν κλείνει ποτέ με τα γνωστά σε όλους μας αποτελέσματα!

    Προσυπογράφω το κείμενο και τις σκέψεις σου και βαθιά μέσα μου εύχομαι να επικρατήσει η λογική και μόνο η λογική.

    Την καλημέρα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χάδι το χάδι και βήμα το βήμα φτάσαμε ως εδώ που έχουμε φτάσει. Νομίζω ότι κάποια βασικά συμπεράσματα έχουν εξαχθεί απ' όλη αυτήν την κατάσταση. Φυσικά, καθένας μπορεί να τα προσανατολίζει προς την κατεύθυνση που πιστεύει. Αν συμφωνούμε, ότι κάτι θα πρέπει ν' αλλάξει με τον τρόπο που είναι οργανωμένο και λειτουργεί το κράτος και εν ολίγοις με τον τρόπο που γίνεται η διαχείριση των δημόσιων οικονομικών, τότε είναι προφανείς κι οι λύσεις που υπάρχουν. Αν εξακολουθούμε να ατενίζουμε ένα ένδοξο παρελθόν διατηρώντας κι όλες τις πολιτικές συμπεριφορές, συνήθειες και παθολογίες του, τότε ας περιμένουμε να δούμε πότε το κλαδί που πριονίζουμε θα κοπεί.

      Καλή σου μέρα και καλή συνέχεια!

      Διαγραφή
  3. Ευάγγελε νομίζω ότι τα ταξίδια, οι συζητήσεις & οι διαπραγματεύσεις, δεν είναι επί της ουσίας, αλλά μόνο για εντυπωσιασμούς και τηλεθέαση.
    Με το τρίτο μνημόνιο να ετοιμάζεται ήδη και με μέτρα που θα καταρρακώσουν το λαό μας, οι Γερμανοί γνωρίζουν ότι ωθούν την Ελλάδα σε έξοδο από το ευρώ λόγω αντικειμενικής αδυναμίας υλοποίησής του.
    Θεωρώ ότι αυτό θα γίνει ως το τέλος του χρόνου, απλά πρέπει να ακολουθηθεί η διαδικασία.
    Προσωπικά δεν με πείθουν πια και διαφωνώ ότι δεν γνωρίζουμε σε ποιο σημείο έχουμε φτάσει και τι θυσίες απαιτούνται.
    Οι θυσίες είναι αιματηρές πλέον, και ο λαός μας μετράει θανάτους αντίστοιχους με αυτούς που θα είχαμε αν η γερμανία μας βομβάρδιζε.
    Υπολογίζω αυτοκτονίες, έξαρση ψυχικών ασθενειών, καρκίνων, καρδιαγγειακών παθήσεων, ατυχημάτων, υποσιτισμού και ο κατάλογος είναι μακρύς...
    Τα σέβη μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Κυρία Κανελλάκη, θέλω να ελπίζω ότι τα πράγματα είναι μεν δύσκολα, αλλά όχι τραγικά αδιέξοδα. Η παθητικότητα κι η μοιρολατρεία τούτη την ώρα, νομίζω, ανακυκλώνουν τον φαύλο κύκλο του κοινωνικού αυτοματισμού, του θυμού και της παραίτησης.
    Αν σοδιές σαπίζουν στα χωράφια επειδή τα προϊόντα δεν πιάνουν τιμή στην αγορά κι εμείς φοβόμαστε τον κίνδυνο του υποσιτισμού, τότε είμαστε άξιοι της τύχης μας. Το δυστύχημα, κατ' εμέ, είναι ότι περιμένουμε σήμερα από άλλους να μας επιβάλουν να κάνουμε εδώ και τώρα, ότι έπρεπε να έχουμε κάνει σταδιακά από χρόνια.
    Θέλω να ελπίζω, ότι θα καταφέρουμε τελικά να ισορροπήσουμε και να βαδίσουμε μ' επιτυχία πάνω σ' αυτό το τεντωμένο σχοινί που βρισκόμαστε.

    Σας ευχαριστώ για τον σχολιασμό. Καλή σας ημέρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Eυάγγελε, σου στέλνω δροσερό Άνδριώτικο αεράκι για να δροσιστείς!Μακάρι να βάλουμε μυαλουδάκι εμείς οι Ελληνάρες, που όλα τα σφάζουμε κι όλα τα μαχαιρώνουμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλοδεχούμενο κι ευλογημένο! 'Ωρα καλή στην πλώρη σου, να περνάς καλά στην πανέμορφη 'Ανδρο! Φιλιά στο Μπατσί!!!!

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Καλοπροαίρετα

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η ΓΡΑΜΜΗ 19 ΤΟΥ ΤΡΟΛΕΪ "ΜΟΥΣΕΙΟ - ΧΑΛΑΝΔΡΙ"

Το Χαλάνδρι εξυπηρετείται από τον ΗΛΠΑΠ με δύο γραμμές τρόλεϊ, τη γραμμή 18 «Μουσείο – Χαλάνδρι (Εθνικής Αντιστάσεως)» και τη γραμμή 19 «Μουσείο - Σταθμός μετρό Χαλάνδρι (Σίδερα)», που αποτελεί εδώ και μερικούς μήνες προέκταση της γραμμής 19 «Μουσείο – Χαλάνδρι (Σίδερα)» που ήδη λειτουργούσε. Το δρομολόγιο της γραμμής 19 όμως από την αφετηρία στο σταθμό του μετρό και ακολουθώντας τη διαδρομή Λεωφόρος Δουκίσσης Πλακεντίας, πλατεία Κένεντι (Φλύας) Παλαιολόγου και δεξιά την οδό Ανδρέα Παπανδρέου, διέρχεται και πάλι μέσω του κέντρου του Χαλανδρίου, με αποτέλεσμα να καθυστερεί υπερβολικά. Ιδιαίτερα τις ώρες κυκλοφοριακής αιχμής τα δρομολόγια έχουν διάρκεια πάνω από μιάμιση ώρα.
Για τους διερχόμενους από την περιοχή οδηγούς είναι γνωστά τα μποτιλιαρίσματα που δημιουργούνται καθημερινά τις ώρες αιχμής στον κόμβο της πλατείας Κένεντι, στη διασταύρωση Παλαιολόγου (Παπανικολή) και Εθνικής Αντιστάσεως, στην έξοδο της Ανδρέα Παπανδρέου προς την πλατεία Χαλανδρίου, στη συμβολή της Βασιλέως Γεωργίου…

Διαγράφεται το "μνημόνιο".

Ναι, αυτό που έχει μείνει στο κοινωνικό υποσυνείδητο σαν τη λέξη «μνημόνιο» είναι επαχθείς περικοπές και δραματικές μειώσεις εισοδημάτων. Ίσως κάποια κυβέρνηση στο εγγύς –γιατί όχι;– μέλλον να προτείνει και την οριστική διαγραφή της απ’ το ελληνικό λεξιλόγιο μ’ ένα νόμο και μ’ ένα μόνο άρθρο.
Ποιος αποκλείει, έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα στη χώρα, ενδεχόμενη αποτυχία στη διαγραφή του χρέους, να διασκεδαστεί με τη διαγραφή αντ’ αυτού της λέξης «μνημόνιο». Ούτως ή άλλως ζούμε στις μέρες που κι οι ίδιες οι λέξεις έχουν χάσει το νόημα, τη σημασία ή κι αυτήν ακόμα την αξία τους.
Εξάλλου, από καιρό στη μούγκα και χωρίς πολλές φανφάρες και τυμπανοκρουσίες έχει διαγραφεί μονοκοντυλιά η λέξη «μεταρρύθμιση», της οποίας η τύχη όχι μόνο αγνοείται, αλλά κι είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο, ότι δεν πρόκειται ν’ ακουστεί το επόμενο διάστημα από πρωθυπουργικά χείλη ούτε σαν αστείο.
Μετά το «μνημόνιο», η «μεταρρύθμιση» είναι ίσως η περισσότερο ταλαιπωρημένη και –προπαντός– παρεξηγημένη λέξη. Καραμέλ…

Άρρωστοι.

«Έχουμε, τουλάχιστον, την υγειά μας», η συνηθέστερη στις μέρες μας επωδός κλείνοντας μια συνομιλία. Έχουμε την υγειά μας, αμ δε· παρηγοριά στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του, εφόσον ούτε την υγειά μας, όπως νομίζουμε, έχουμε.
Σε ποια υγεία αναφερόμαστε; Ότι, δηλαδή, περπατάμε και στεκόμαστε όρθιοι; Ότι δεν έχουμε ίωση ή κάποια ανίατη ασθένεια; Ότι μπορούμε και τρώμε και μιλάμε; Σε τι ακριβώς, γιατί στις μέρες που ζούμε μόνο όποιος έχει ολική αναισθησία ή ανήκει στον κυβερνητικό μηχανισμό μπορεί να αισθάνεται καλά, όλοι οι υπόλοιποι, ακόμα κι αν δεν καταφεύγουν προς το παρόν στα ψυχοφάρμακα, βρισκόμαστε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, σε συνθήκες παρατεταμένης ανασφάλειας και βαθιάς κατάθλιψης.
Δεν είμαστε καλά, δεν είμαστε καθόλου καλά, όχι γιατί μέρα τη μέρα φτωχαίνουμε και πάμε, όχι γιατί εξοικειωθήκαμε με το ψέμα, ούτε γιατί πιστέψαμε αφελώς ότι «όλοι το ίδιο είναι», δεν είμαστε καλά γιατί συνηθίζουμε λίγο-λίγο τη μιζέρια, ανεχόμαστε σιγά-σιγά αυταρχικές επιλογές, δεχόμαστε μέρα με…