Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

"ΛΑΒΕ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΣΟΥ": Μόλις κυκλοφόρησε

Το «Λάβε τα Μέτρα σου» είναι ένα απάνθισμα από κείμενα τις τελευταίας εξαετίας (και όχι μόνο), που είδαν το φως της δημοσιότητας από τα blogs της LIFO κι αργότερα του BLOGGER. Σαν πινελιές στο παζλ που συνέθεταν μέρα με τη μέρα και μήνα με το μήνα, όλα όσα ερχόταν από χρόνια, για να διαταράξουν τη μακαριότητα των βαλκανικών διακοπών και την ανεμελιά του μεσογειακού ταπεραμέντου μας.

Το δέσιμο των κειμένων σ’ ένα σώμα, έκλεισε σκέψεις και συναισθήματα, καταστάσεις και γεγονότα, για τα οποία ο καθένας θα μπορούσε να πει «έτσι είναι». Δεν διεκδικούν τίποτε περισσότερο από το να κρατήσουν ευχάριστη συντροφιά, διατηρούν όμως την κρυφή φιλοδοξία, να ενεργοποιήσουν ευαισθησίες, αντανακλαστικά και συμπεριφορές, που θα μπορούσε κάποιος να πει «έτσι πρέπει να είναι».

Η πρώτη κρίσιμη κρίση είναι δική σας. Οι καιροί είναι δύσκολοι για όλους, τίποτε δεν μας εμποδίζει, φυσικά, να έχουμε εμπιστοσύνη ο ένας στην κρίση του άλλου.

Καλού – κακού, πάντως, λάβε τα μέτρα σου!...

Σχόλια

  1. Καλή επιτυχία, Βαγγέλη!
    Τα κείμενά σου είναι από καρδιάς, όπως πρέπει νά 'ναι οι αληθινές γραφές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @Albatros: Ευχαριστώ πολύ!... Καλές γιορτές κι ευτυχισμένη νέα χρονιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Eχω αρχίσει να το διαβάζω και οι πρώτες του σελίδες ειναι για μένα μία έκπληξη. Θα το συνεχίσω και θα έχω καλύτερη άποψη αλλα είμαι σίγουρος οτι θα περιέχει και άλλες εκπλήξεις.
    Συγχαρητήρια και εδω για την εκδοτική προσπάθεια.
    Αφησε το να πάρει το δρόμο του τώρα το βιβλίο σου και σίγουρα κάποια στιγμή θα το συναντήσεις μπροστά σου, ανεξάρτητο πια και σοφό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια, tzonako μου!... Ελπίζω η συνέχεια του βιβλίου να σου αρέσει ακόμα περισσότερο! Να είσαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Καλοπροαίρετα

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η ΓΡΑΜΜΗ 19 ΤΟΥ ΤΡΟΛΕΪ "ΜΟΥΣΕΙΟ - ΧΑΛΑΝΔΡΙ"

Το Χαλάνδρι εξυπηρετείται από τον ΗΛΠΑΠ με δύο γραμμές τρόλεϊ, τη γραμμή 18 «Μουσείο – Χαλάνδρι (Εθνικής Αντιστάσεως)» και τη γραμμή 19 «Μουσείο - Σταθμός μετρό Χαλάνδρι (Σίδερα)», που αποτελεί εδώ και μερικούς μήνες προέκταση της γραμμής 19 «Μουσείο – Χαλάνδρι (Σίδερα)» που ήδη λειτουργούσε. Το δρομολόγιο της γραμμής 19 όμως από την αφετηρία στο σταθμό του μετρό και ακολουθώντας τη διαδρομή Λεωφόρος Δουκίσσης Πλακεντίας, πλατεία Κένεντι (Φλύας) Παλαιολόγου και δεξιά την οδό Ανδρέα Παπανδρέου, διέρχεται και πάλι μέσω του κέντρου του Χαλανδρίου, με αποτέλεσμα να καθυστερεί υπερβολικά. Ιδιαίτερα τις ώρες κυκλοφοριακής αιχμής τα δρομολόγια έχουν διάρκεια πάνω από μιάμιση ώρα.
Για τους διερχόμενους από την περιοχή οδηγούς είναι γνωστά τα μποτιλιαρίσματα που δημιουργούνται καθημερινά τις ώρες αιχμής στον κόμβο της πλατείας Κένεντι, στη διασταύρωση Παλαιολόγου (Παπανικολή) και Εθνικής Αντιστάσεως, στην έξοδο της Ανδρέα Παπανδρέου προς την πλατεία Χαλανδρίου, στη συμβολή της Βασιλέως Γεωργίου…

Διαγράφεται το "μνημόνιο".

Ναι, αυτό που έχει μείνει στο κοινωνικό υποσυνείδητο σαν τη λέξη «μνημόνιο» είναι επαχθείς περικοπές και δραματικές μειώσεις εισοδημάτων. Ίσως κάποια κυβέρνηση στο εγγύς –γιατί όχι;– μέλλον να προτείνει και την οριστική διαγραφή της απ’ το ελληνικό λεξιλόγιο μ’ ένα νόμο και μ’ ένα μόνο άρθρο.
Ποιος αποκλείει, έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα στη χώρα, ενδεχόμενη αποτυχία στη διαγραφή του χρέους, να διασκεδαστεί με τη διαγραφή αντ’ αυτού της λέξης «μνημόνιο». Ούτως ή άλλως ζούμε στις μέρες που κι οι ίδιες οι λέξεις έχουν χάσει το νόημα, τη σημασία ή κι αυτήν ακόμα την αξία τους.
Εξάλλου, από καιρό στη μούγκα και χωρίς πολλές φανφάρες και τυμπανοκρουσίες έχει διαγραφεί μονοκοντυλιά η λέξη «μεταρρύθμιση», της οποίας η τύχη όχι μόνο αγνοείται, αλλά κι είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο, ότι δεν πρόκειται ν’ ακουστεί το επόμενο διάστημα από πρωθυπουργικά χείλη ούτε σαν αστείο.
Μετά το «μνημόνιο», η «μεταρρύθμιση» είναι ίσως η περισσότερο ταλαιπωρημένη και –προπαντός– παρεξηγημένη λέξη. Καραμέλ…

Άρρωστοι.

«Έχουμε, τουλάχιστον, την υγειά μας», η συνηθέστερη στις μέρες μας επωδός κλείνοντας μια συνομιλία. Έχουμε την υγειά μας, αμ δε· παρηγοριά στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του, εφόσον ούτε την υγειά μας, όπως νομίζουμε, έχουμε.
Σε ποια υγεία αναφερόμαστε; Ότι, δηλαδή, περπατάμε και στεκόμαστε όρθιοι; Ότι δεν έχουμε ίωση ή κάποια ανίατη ασθένεια; Ότι μπορούμε και τρώμε και μιλάμε; Σε τι ακριβώς, γιατί στις μέρες που ζούμε μόνο όποιος έχει ολική αναισθησία ή ανήκει στον κυβερνητικό μηχανισμό μπορεί να αισθάνεται καλά, όλοι οι υπόλοιποι, ακόμα κι αν δεν καταφεύγουν προς το παρόν στα ψυχοφάρμακα, βρισκόμαστε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, σε συνθήκες παρατεταμένης ανασφάλειας και βαθιάς κατάθλιψης.
Δεν είμαστε καλά, δεν είμαστε καθόλου καλά, όχι γιατί μέρα τη μέρα φτωχαίνουμε και πάμε, όχι γιατί εξοικειωθήκαμε με το ψέμα, ούτε γιατί πιστέψαμε αφελώς ότι «όλοι το ίδιο είναι», δεν είμαστε καλά γιατί συνηθίζουμε λίγο-λίγο τη μιζέρια, ανεχόμαστε σιγά-σιγά αυταρχικές επιλογές, δεχόμαστε μέρα με…