Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 20 Νοεμβρίου 2010

ΔΗΜΟΣ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ: 'Ενα αποτέλεσμα διόλου "φιλικό"

Ο συνδυασμός «Χαλάνδρι Φιλική Πόλη» με επικεφαλής τον Στάθη Ανδρεόπουλο, είναι τελικά ο μεγάλος χαμένος των Δημοτικών εκλογών (8.671 ψήφοι – ποσοστό 46%) στο Δήμο Χαλανδρίου. Αντίθετα, ο Γιώργος Κουράσης και το «Χαλάνδρι σε Δράση» κατόρθωσαν στο δεύτερο γύρο να κερδίσουν την ψήφο 10.180 δημοτών (ποσοστό 54%) και να κόψουν πρώτοι το νήμα κερδίζοντας ταυτόχρονα και τη Δημαρχία.
Είναι χαρακτηριστικό, ότι από μια δεξαμενή 10.800 ψηφοφόρων, που την πρώτη Κυριακή ψήφισαν τους τέσσερεις συνδυασμούς που αποκλείστηκαν (Καρατζά – ΚΚΕ, Παττακός - ανεξάρτητος ΠΑΣΟΚ, Αντίσταση – ΣΥΝ, Οικολόγοι κ.λπ., Πανταζής - ανεξάρτητος ΠΑΣΟΚ), ο συνδυασμός «Χαλάνδρι Φιλική Πόλη» κατόρθωσε να αποσπάσει μόνον 2.500 ψήφους (το ¼ περίπου). Ενώ, ο αντίπαλος συνδυασμός «Χαλάνδρι σε Δράση», που πλειοψήφισε την πρώτη Κυριακή, κατόρθωσε μετά βίας τη δεύτερη Κυριακή ν’ αυξήσει τη δύναμή του κατά 780 ψήφους (ουσιαστικά διατήρησε τις δυνάμεις του).
Ο μεγάλος πρωταγωνιστής, όπως σε όλη την Ελλάδα, και στο δεύτερο γύρο ήταν η μεγάλη αποχή (6.814 ψηφοφόροι ή ποσοστό 56,5%), που σε συνδυασμό με τα 2.765 άκυρα/λευκά (ποσοστό 10,5%), συνθέτουν το παζλ των αριθμητικών δεδομένων του εκλογικού αποτελέσματος για τον Δήμο Χαλανδρίου.
Στο πολιτικό επίπεδο, η ήττα του συνδυασμού «Χαλάνδρι Φιλική Πόλη», που υποστηρίχτηκε επισήμως από το ΠΑΣΟΚ, επιβεβαιώνει την αντίληψη που έχει παγιωθεί στην τοπική κοινωνία, ότι ο νεαρός υποψήφιος δήμαρχος, παρά την ευχέρεια λόγου και την καλή του διάθεση, δεν είχε διεισδυτικότητα στο εκλογικό σώμα και δεν συσπείρωνε τους ψηφοφόρους, όχι μόνο των συγγενών πολιτικά χώρων, αλλά ούτε του ίδιου του κομματικού χώρου που τον στηρίζει. Το αποτέλεσμα πάντως, δεν κρίθηκε ουσιαστικά στις δύο διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις των εκλογών που πέρασαν, ούτε επηρεάστηκε αποφασιστικά από την ύπαρξη των δύο ανταρτών. Η εκλογική τύχη του συνδυασμού «Χαλάνδρι Φιλική Πόλη» είχε κριθεί στη διάρκεια της τετραετίας, ενδεχομένως και πριν απ’ αυτή.
Έτσι, ενώ η τετραετία που πέρασε σημαδευόταν από πολυάριθμες αποσπασματικές αποφάσεις της Δημοτικής Αρχής, που επιβάρυναν δυσβάσταχτα το δημοτικό ταμείο δίχως να προσφέρουν ουσιαστικές λύσεις στα χρονίζοντα προβλήματα του Δήμου (κυκλοφοριακό, σχέδιο πόλης, οικιστική ανάπτυξη, περιορισμός ελεύθερων χώρων, περιβάλλον, χώροι αναψυχής κ.λπ.), η επικοινωνιακή αδυναμία της παράταξης «Χαλάνδρι Φιλική Πόλη», δεν επέτρεψε ν’ αναδειχθούν και να καταστούν κυρίαρχα ως ζωτικής σημασίας προβλήματα για την αλλοίωση του προαστιακού χαρακτήρα και της φυσιογνωμίας της περιοχής. Σε καμιά περίπτωση δεν έφτασαν στις γειτονιές και τα καφενεία του Χαλανδρίου τα θέματα π.χ. των παράνομων διαφημιστικών πινακίδων, του Carrefour, του σχεδίου πόλης. Ούτε, από την άλλη πλευρά, η λαϊκή δυσαρέσκεια και αγανάκτηση, που δημιουργούσαν οι αποφάσεις της διοίκησης του Δήμου (π.χ. εφαρμογή κυκλοφοριακής μελέτης σε διάφορες περιοχές, ποδηλατόδρομοι κ.λπ.) αξιοποιήθηκαν και κεφαλαιοποιήθηκαν, με τρόπο που να δημιουργηθεί δυναμική καταψήφισης τελικά του συνδυασμού της πλειοψηφίας του πρώην Δημάρχου Γρηγόρη Ζαφειρόπουλου (εκλέχτηκε περιφερειακός σύμβουλος με τον Βασίλη Κικίλια) στις δημοτικές εκλογές.
Σπουδαίο ήταν και το ζήτημα των συμμαχιών, εφόσον παραδοσιακά το Χαλάνδρι την περίοδο μετά το 1978, διοικήθηκε από προοδευτικές πλειοψηφίες (Πέρκιζας – Παττακός), που σχηματίζονταν στο δεύτερο γύρο μετά από συμμαχίες και συνεργασίες των δημοτικών παρατάξεων και των πολιτικών δυνάμεων. Για συμμαχίες στην περίπτωση του συνδυασμού «Χαλάνδρι Φιλική Πόλη» ούτε συζήτηση. Ήδη από την προεκλογική περίοδο του 2006, είχαν γκρεμιστεί τα τείχη, όχι μόνο με τον χώρο της παραδοσιακής αριστεράς (ΚΚΕ) και των άλλων παρατάξεων της ευρύτερης αριστεράς, αλλά και με στελέχη του τοπικού ΠΑΣΟΚ, που –ο καθένας για τους δικούς του λόγους– διαχώρισαν λιγότερο ή περισσότερο διακριτικά τη θέση τους.
Έτσι ο Στάθης Ανδρεόπουλος κι η δημοτική του ομάδα, βρέθηκαν τελικά ν’ αντιπολιτεύονται επί τέσσερα χρόνια μόνοι μέσα στους τέσσερεις τοίχους της αίθουσας συνεδριάσεων του δημοτικού συμβουλίου και στα όργανα του Δήμου κι αυτό ενίοτε χωρίς μεγάλη επιτυχία. Οι διαπληκτισμοί και τα νταϊλίκια κατά τη διάρκεια των συμβουλίων, επιβεβαίωναν απλώς την αδυναμία ν’ αρθρωθεί με αποτελεσματικότητα πειστικός και πιεστικός αντιπολιτευτικός λόγος.
Η απομόνωση κι η πολιτική μοναξιά, δεν περιορίστηκαν μόνο στο παραταξιακό επίπεδο και μέσα στις συνεδριάσεις του δημοτικού συμβουλίου, αλλά ήταν εμφανής στις γειτονιές και τα διαμερίσματα του Δήμου. Η αδυναμία δημιουργίας επικοινωνιακής δυναμικής ακολουθούσε τον συνδυασμό σε κάθε του βήμα. Η ανυπαρξία έντυπου ή ηλεκτρονικού μέσου επικοινωνίας ήταν ορατή δια γυμνού οφθαλμού, ενώ η ισχνή παρουσία και παρέμβαση των δημοτικών συμβούλων του συνδυασμού στα τοπικά δρώμενα κι εκδηλώσεις ήταν περισσότερο από κραυγαλέα. Τελικά, όλο αυτό το υποτονικό πολιτικά και κοινωνικά κλίμα εκφράστηκε και με την ηχηρή αποχή ή με τη συμμετοχή σε άλλους συνδυασμούς, στελεχών από το ψηφοδέλτιο που παρουσιάστηκε, γεγονός που επιχειρήθηκε να προβληθεί –χωρίς να πείσει– ως «ανανέωση». Το «χρίσμα» της τελευταίας στιγμής δεν ανέστρεψε θεαματικά την προδιαγεγραμμένη πορεία.
Φτάνοντας στις δημοτικές εκλογές ο Στάθης Ανδρεόπουλος κι ο συνδυασμός «Χαλάνδρι Φιλική Πόλη», είχαν απέναντί τους, όχι μόνο τον Γιώργο Κουράση, που με το χρίσμα της Νέας Δημοκρατίας φάνταζε έτοιμος διάδοχος της δημοτικής παράταξης του Γρηγόρη Ζαφειρόπουλου, όχι μόνο τους αντάρτες του ΠΑΣΟΚ και τους άλλους δύο αριστερούς συνδυασμούς, αλλά προπαντός τη δυσπιστία και την επιφυλακτικότητα των δημοτών του Χαλανδρίου για το πόσο θα μπορούσε να χειριστεί αυτός κι ο συνδυασμός του τα δημοτικά θέματα με αξιοπιστία κι αποτελεσματικότητα. Εδώ κρίθηκε και ουσιαστικά το αποτέλεσμα, το άνοιγμα της κάλπης απλώς το επιβεβαίωσε και τυπικά.
Κοιτώντας μπροστά, θα λέγαμε ότι οι εκλογές του Μαΐου του 2014 δεν είναι τόσο μακριά, όχι τουλάχιστον τόσο μακριά, όσο φαντάζει το να βρεθεί από τις προοδευτικές και άλλες δυνάμεις που υπάρχουν, μια αξιόπιστη εκδοχή, που να κατορθώσει να διεκδικήσει τον Δήμο με αξιώσεις…

Παρασκευή 12 Νοεμβρίου 2010

ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ: Το μη χείρον βέλτιστον

Μια από τις αναμετρήσεις του δεύτερου γύρου των δημοτικών εκλογών, που αναμένεται να έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, πραγματοποιείται την προσεχή Κυριακή στο Δήμο Χαλανδρίου. Αναμετρώνται ο συνδυασμός «Χαλάνδρι σε Δράση» με υποψήφιο Δήμαρχο τον Γιώργο Κουράση, που συγκέντρωσε την πρώτη Κυριακή ποσοστό ψήφων 35,69% και ο συνδυασμός «Χαλάνδρι Φιλική Πόλη» με επικεφαλής τον υποψήφιο Δήμαρχο Στάθη Ανδρεόπουλο, που συγκέντρωσε το 23,37% των ψήφων.
Η κατακόρυφη πτώση κατά 10 περίπου ποσοστιαίες μονάδες, που συγκέντρωσε ο πλειοψηφών συνδυασμός, που υποστηρίζεται από τη Νέα Δημοκρατία, σε σύγκριση με εκείνων του απερχόμενου Δημάρχου Γρηγόρη Ζαφειρόπουλου, που στις προηγούμενες εκλογές του είχε επιτρέψει να επικρατήσει από τον πρώτο γύρο, δίνουν το δικαίωμα στον Στάθη Ανδρεόπουλο, που υποστηρίζεται από το ΠΑΣΟΚ, να ελπίζει, ότι οι πιθανότητες ο Δήμος «ν’ αλλάξει χέρια», για πρώτη φορά μετά το 1992, είναι πολλές. Στο γεγονός αυτό συνηγορεί και το συνολικό ποσοστό που συγκέντρωσαν οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης, που ανέρχεται στο 40,95% κι ότι μεταξύ τους βρίσκονται δύο συνδυασμοί «ομογάλακτων» υποψηφίων (του Κώστα Παττακού και του Νίκου Πανταζή), που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ και συγκέντρωσαν το 15,13%.
Αν ζούσαμε στις δεκαετίες του ’80 και του ’90, τα δεδομένα θα ήταν ξεκάθαρα κι ο Στάθης Ανδρεόπουλος θα μπορούσε βάσιμα να πιστεύει, ότι δικαιούται να προβάρει το κοστούμι του Δημάρχου. Τότε ο υπολογισμός των ποσοστών του δεύτερου γύρου απαιτούσε μόνο μια πρόσθεση, γεγονός που, αναγόμενο στις σημερινές συνθήκες, θα σήμαινε 23,37+40,95=64,32… Οπότε… Καληνύχτα σας κύριε Κουράση.

Δυστυχώς –ή ευτυχώς κατ’ άλλους– τα πράγματα στο Χαλάνδρι, όπως και σ’ όλη τη χώρα, όσον αφορά την εξαγωγή ασφαλών προβλέψεων για το αποτέλεσμα του δεύτερου γύρου, έχουν καταστεί πολύ περίπλοκα και σύνθετα. Ο κομματικός ανταγωνισμός κι οι έριδες στην κεντρική πολιτική σκηνή μεταφέρθηκαν σταδιακά και πλήγωσαν ανεπανόρθωτα το θεσμό της τοπικής αυτοδιοίκησης. Οι τοπικές εκλογές έχασαν το χαρακτήρα και τον προσανατολισμό τους και μετατράπηκαν τετραετία με την τετραετία σε πεδία αχαλίνωτου κομματισμού, αλλά και σύμπηξης ποικιλώνυμων σκοπιμοτήτων και ιδιοτελών συμφερόντων.
Με τον τρόπο αυτό, η ευθύγραμμη σχέση υποψηφίων και ψηφοφόρων, που καθοριζόταν εν πολλοίς μόνο από την ιδεολογική ή κομματική ταυτότητα, δηλητηριάστηκε και στρεβλώθηκε βάναυσα από κατευθυνόμενες συμπεριφορές, που δεν στόχευαν απλώς από την πλευρά των ηττημένων στην μη εκλογή του παραταξιακού αντιπάλου, αλλά στην με κάθε τρόπο παρεμπόδιση της εκλογής οποιουδήποτε αντιπάλου στοχοποιούνταν σε προσωπικό ή παραταξιακό επίπεδο ανεξάρτητα από ιδεολογική ή κομματική συγγένεια ή υποστήριξη.
Δεν είναι τυχαίο, ότι παρακμιακά φαινόμενα του πολιτικού συστήματος εμφανίζονται στις πιο πρόσφατες εκλογές, με μεγαλύτερη μάλιστα ένταση πολλές φορές, σε τοπικό επίπεδο. Ούτε, επίσης, ότι η έννοια του καταλληλότερου για τις τοπικές υποθέσεις έχει ξεπεραστεί από την επικράτηση του κριτήριου της αρνητικής ψήφου. Όχι ο καλύτερος, αλλά ο οποιοσδήποτε συγκυριακός σύμμαχος.
Ένα μεγάλο μέρος της αποχής από τις εκλογές της περασμένης Κυριακής, δεν σχετίζεται μόνο με την έκφραση δυσαρέσκειας, αποστροφής, ανοχής ή οποιαδήποτε άλλης συμπεριφοράς και στάσης απέναντι στην κρίση και τις συνέπειές της, ούτε στην απαξίωση μόνο των κομμάτων και του πολιτικού συστήματος, αλλά αφορά και τους θεματοφύλακες της τοπικής αυτοδιοίκησης. Μέρος του ίδιου συστήματος είναι οι Δήμαρχοι κι οι άλλοι τοπικοί άρχοντες, που αναπαράγουν –παρά τις φωτεινές εξαιρέσεις που απλώς επιβεβαιώνουν τον κανόνα– για δεκαετίες συμπτώματα και εκφάνσεις παρακμής και διαφθοράς.
Μέσα σ’ αυτό το κλίμα στο Χαλάνδρι, όπως και σ’ όλη την Ελλάδα, αυτή την Κυριακή δεν αναμένω να κερδίσουν οι καλύτεροι, οι καταλληλότεροι, η τοπική αυτοδιοίκηση, ο Καλλικράτης –καλά, αυτός έχει πάθει μεγάλη ζημιά, η κυβέρνηση ή η αντιπολίτευση, το «μνημόνιο» ή το «αντιμνημόνιο». Θα κερδίσει εκείνος που θα πάρει τις περισσότερες ψήφους και τις περισσότερες ψήφους τις κερδίζει κατά κανόνα αυτός που θα κατορθώσει να επιβάλει την εκλογή του στην τοπική κοινωνία όχι κατ’ ανάγκη σαν απαραίτητη και χρήσιμη, αλλά απλώς ως αναγκαίο κακό…

Τρίτη 12 Οκτωβρίου 2010

ΛΑΪΚΕΣ ΑΓΟΡΕΣ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ: Υποψήφιοι με το κιλό

Ο δρόμος προς τις Περιφερειακές και Δημοτικές εκλογές είναι ακόμα στο ξεκίνημά του, αλλά οι δρόμοι στους οποίους λειτουργούν λαϊκές αγορές άρχισαν ήδη να γνωρίζουν μεγάλες δόξες από τις επισκέψεις και τις περαντζάδες των υποψηφίων.
Άλλοι με «καρφιτσωμένο» στο πέτο το κομματικό χρίσμα κι άλλοι ως «αντάρτες» ή «ανεξάρτητοι» μοιράζουν χειραψίες και έντυπα, σκορπίζουν αφειδώς χαμόγελα και υποσχέσεις, στήνουν πάγκους και διαλαλούν δεξιά κι αριστερά τα οράματα και τις προθέσεις τους συναγωνιζόμενοι σε προσφορές ακόμα και τους εμπόρους ή τους παραγωγούς.
Με τον τρόπο αυτό οι λαϊκές αγορές αναδεικνύονται σε προνομιακό χώρο των υποψηφίων κάθε προεκλογική περίοδο, εφόσον εκεί, ανάμεσα σε μπάμιες, πατάτες κι αγκινάρες, μπορούν να βρουν σε λίγες μόλις ώρες πολυάριθμους συμπολίτες τους, που βγαίνουν για τα ψώνια τους.
Στην παρούσα συγκυρία, τόσο ως προς την οικονομική κατάσταση, όσο και γενικότερα τις πολιτικές εξελίξεις, αυτού του είδους οι επισκέψεις, όπως κι η εκλογική διαδικασία στο σύνολό της, αποχτούν ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον και απαιτούν προσεχτικότερη από άλλες εκλογές ρητορεία και παρουσίαση. Μετά μάλιστα και την προσπάθεια «πόλωσης» των κοινοβουλευτικών κομμάτων γύρω από τη στήριξη (ΠΑΣΟΚ) ή όχι του μνημονίου (Ν.Δ., ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, ΛΑΟΣ), έχει ενδιαφέρον αν κι οι πολίτες θ’ ακολουθήσουν τις κομματικές «γραμμές» ή θα κινηθούν, με την ευκαιρία μάλιστα και της πρώτης εφαρμογής του «Καλλικράτη» και τη δημιουργία των νέων Δήμων, με περισσότερο αυτοδιοικητικά ή τοπικά κριτήρια.
Στον Δήμο μας, το Χαλάνδρι, πηγαίνουμε προς τις εκλογές με «υπηρεσιακό» δήμαρχο, εφόσον ο Γρηγόρης Ζαφειρόπουλος του Επαμμ., έκανε το άλμα προς τη θέση του αντιπεριφερειάρχη Βόρειας Αττικής στο πλευρό του Βασίλη Κικίλια, επίσημου αναδυόμενου πολιτικού κι εκλεκτού της Νέας Δημοκρατίας. Πίσω του άφησε τον Γιώργο Κουράση –μέχρι τώρα πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου– να διεκδικεί από τη θέση του υποψήφιου δημάρχου πλέον την ψήφο των συνδημοτών. Πηγαίνει προς τον δεύτερο γύρο με την άνεση που του εξασφαλίζει η διοίκηση του Δήμου, αν και υπολείπεται κατά πολύ του επικοινωνιακού προκατόχου του, όχι μόνο σε αναγνωρισιμότητα, αλλά και σε παραταξιακή δυναμική.
Στο χώρο του ΠΑΣΟΚ τα πράγματα για μια ακόμα φορά –τι παράξενο για το Χαλάνδρι!– είναι πολύ μπερδεμένα. Η επί μήνες κυοφορούμενη, αλλά δύστοκη κομματική στήριξη, εξακολουθεί και μετά την «καισαρική τομή» και την απόδοση του χρίσματος προς το εκλεκτό –για τους παροικούντες την Ιπποκράτους– τέκνο, που ακούει στο όνομα Στάθης Ανδρεόπουλος, να προκαλεί οδύνες και πόνους. Γιατί; Γιατί σ’ αυτές τις εκλογές, εκτός από τον Νίκο Πανταζή, που είναι δημοτικός σύμβουλός και διεκδικεί ως υποψήφιος Δήμαρχος για δεύτερη συνεχόμενη φορά την ψήφο των Χαλανδραίων γι’ αυτό το αξίωμα, κατέρχεται πλησίστιος κι ύστερα από οχταετή αποχή από το προσκήνιο και ο επί δωδεκαετία (1992 – 2002) δήμαρχος Χαλανδρίου Κώστας Παττακός. Είναι προφανές, ότι η ενδοπαραταξιακή μάχη για το ποιος απ’ τους τρεις θα κατορθώσει να περάσει στον δεύτερο γύρο, αντλώντας το μεγαλύτερο κομμάτι από την «πίττα» του 36%, θα έχει πολλές πράξεις και ασφαλώς προσδίδει ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον σ’ αυτές τις δημοτικές εκλογές, αφού η Δευτέρα 8 Νοεμβρίου φαντάζει ήδη τόσο κοντά...
Από ‘κει και πέρα. Η Λούλα Καρατζά –γιατί περί αυτού πρόκειται όταν μιλάμε για το ΚΚΕ στο Χαλάνδρι!– συσπειρώνει και πάλι τις δυνάμεις του χώρου της, αλλά και της ευρύτερης αριστεράς κι είναι έτοιμη να διευρύνει την εμβέλειά της και ν’ αυξήσει την εκλογική της δύναμη, στηριγμένη τόσο στην συνεπή αντιπολιτευτική της τακτική των προηγούμενων χρόνων, αλλά και στο γενικότερο πολιτικό κλίμα, που επηρεάζει τα λαϊκά στρώματα.
Ανάλογα κινείται κι η «Αντίσταση με τους Πολίτες του Χαλανδρίου» με επικεφαλής τον Σίμο Ρούσσο, παράταξη που γεννήθηκε από την εκλογική συνεργασία των δημοτικών παρατάξεων «Πολίτες του Χαλανδρίου» και «αντίΣΤαΣΗ στο Χαλάνδρι», οι οποίο βασίζονται στην πεποίθηση, ότι η «κινηματική παρέμβαση στην τοπική αυτοδιοίκηση αποτελεί μέρος του αγώνα για βελτίωση της ζωής των πολιτών και μπορεί να συμβάλει στην αλλαγή του συσχετισμού των δυνάμεων προς όφελος των εργαζομένων και των κατοίκων της πόλης μας». Στο πλευρό τους και οι Οικολόγοι Πράσινοι.

Ο δρόμος προς την 7η Νοεμβρίου μετρά ακόμα τριάντα περίπου μέρες. Η Σαρανταπόρου, η Ακακιών, η Παρνασσού, η Γυφτοπούλου κι οι άλλοι δρόμοι των λαϊκών αγορών, Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή και Σάββατο, αναμένεται ν’ αναστενάξουν από τις περαντζάδες και τις παράτες των υποψηφίων.
Προς το παρόν, εκείνοι που εξακολουθούν ν’ αναστενάζουν σε καθημερινή βάση –όχι μόνο επισκεπτόμενοι τις λαϊκές– αλλά και χωρίς να συμμερίζονται την προεκλογική πρεμούρα των υποψηφίων, είναι οι δημότες, που πληρώνουν αδιακρίτως τα σκληρά οικονομικά μέτρα, δίχως να έχουν να περιμένουν από κανέναν δήμαρχο ή περιφερειάρχη να μπορεί να τους προσφέρει ουσιαστική βοήθεια, έστω κι αν με πείσμα κάποιοι απ’ αυτούς καυχιούνται, ότι –εφόσον εκλεγούν– δεν πρόκειται να επιτρέψουν στα όρια της περιφέρειάς τους να πατήσουν το πόδι τους οι ελεγκτές κι οι τεχνοκράτες του ΔΝΤ.
Σωθήκαμε! Κόκκινες καλές ντομάτες τρεις δεκάρες η οκά!...

Φωτο: http://el.science.wikia.com/wiki/Λαϊκές

Κυριακή 3 Μαΐου 2009

Η ΛΕΩΦΟΡΕΙΟΛΟΥΡΙΔΑ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ

Μετά την πρόσφατη –τύποις πιλοτική– παραχώρηση κυκλοφορίας και των ταξί στη λεωφορειολωρίδα της οδού Μεταμορφώσεως στο Χαλάνδρι, εξαφανίστηκε και το τελευταίο ίχνος αξιοπιστίας και σοβαρότητας της κυκλοφοριακής μελέτης «Νέλα» και της Δημοτικής Αρχής του Χαλανδρίου, που, παρά τις επιφυλάξεις και τις αντιδράσεις των κατοίκων της περιοχής, την επέβαλε.

Μόνον ο Δήμαρχος κ. Γρηγόρης Ζαφειρόπουλος κι η παράταξή του, επιμένουν να ταλαιπωρούν με τις επιπόλαιες κι ατεκμηρίωτες κυκλοφοριακές μελέτες κι επιλογές τους τους κατοίκους της περιοχής της Μεταμόρφωσης Χαλανδρίου, αδιαφορώντας για τους κινδύνους, που καθημερινά δημιουργούνται τόσο από την αναποτελεσματική σηματοδότηση, όσο κι από την αδυναμία επιβολής των ρυθμίσεων έστω και με την αυστηρή αστυνόμευση για την τήρηση των κανόνων οδικής κυκλοφορίας από τους διερχόμενους οδηγούς.

Οι άστοχες κι αναποτελεσματικές αποφάσεις της Δημοτικής Αρχής του κ. Γρηγόρη Ζαφειρόπουλου, όπως έχουμε επισημάνει και σε προηγούμενες αναρτήσεις, συμβάλουν στην πλήρη υποβάθμιση της άλλοτε πανέμορφης αυτής εξοχικής περιοχής του Χαλανδρίου. Τη διαπίστωση αυτή επιβεβαιώνουν σε καθημερινή βάση:
-->
Η κατακόρυφη αύξηση της επικινδυνότητας της οδού Μεταμορφώσεως και των παρόδων της, από τις διαρκείς κι ανεξέλεγκτες παραβιάσεις της οδικής σήμανσης και της καταστρατήγησης των μονοδρομήσεων (παράνομες προσπεράσεις, μεγάλες ταχύτητες, αντίθετη κίνηση κ.λπ.).
H αύξηση των τροχαίων ατυχημάτων με τραυματισμούς και σοβαρές υλικές ζημιές.
Η επί χρόνια ασύδοτη κυκλοφορία των αυτοκινήτων Σχολών Οδηγών κι οι εξετάσεις των υποψηφίων οδηγών στους δρόμους της περιοχής, που επιτείνουν το κυκλοφοριακό χάος κι αναστατώνουν την ομαλή ροή της κυκλοφορίας.
Η ολοσχερής καταστροφή του οδοστρώματος σε πολλά σημεία του οδικού άξονα, με αποτέλεσμα να μετατρέπονται σε επικίνδυνες παγίδες για τους διερχόμενους οδηγούς και κυρίως μοτοσικλετιστές.
Η κατάληψη των πεζοδρομίων από παρκαρισμένα αυτοκίνητα, που αναγκάζουν τους πεζούς να κινούνται πάνω στον επικίνδυνο δρόμο.
Η εμπλοκή που δημιουργούν κάθε πρωί τα αυτοκίνητα τροφοδοσίας του σούπερ μάρκετ της περιοχής, γεγονός που εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για τους διερχόμενους πεζούς και μαθητές των παρακείμενων σχολείων, αλλά και για τους οδηγούς των οχημάτων που διέρχονται από το σημείο.

Οι ευθύνες των δημοτικών παραγόντων είναι τεράστιες και είναι καιρός να τις αντιληφθούν και να τις αντιμετωπίσουν. Θα είναι κρίμα να θρηνήσουμε το χαμό και ανθρώπινης ζωής, για ν’ αναγκαστούν ν’ ασχοληθούν οι αρμόδιοι του Δήμου με τα προβλήματα και τις ανάγκες της περιοχής.