Εθνικό Τυπογραφείο: Καταργείται η θέση του Ειδικού Γραμματέα

Με τροπολογία του Υπουργού Εσωτερικών στο νομοσχέδιο «Για την ηλεκτρονική διακυβέρνηση και λοιπές διατάξεις» που συζητείται στη Βουλή καταργείται η θέση του μετακλητού Ειδικού Γραμματέα στο Εθνικό Τυπογραφείο, που είχε συσταθεί το 1985 και συστήνεται θέση Γενικού Γραμματέα Τοπικής Αυτοδιοίκησης που είχε καταργηθεί με νόμο το 2007.

Στην αιτιολογική έκθεση που τη συνοδεύει εκτός από την αναγκαιότητα για τη νομοθέτηση αυτών των αλλαγών ενόψη του «Καλλικράτη», αναφέρεται επί λέξει ότι: «Δεν προκύπτει επιπλέον επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού καθώς καταργείται η θέση μετακλητού Ειδικού Γραμματέα Εθνικού Τυπογραφείου που έχει συσταθεί με την αριθμ. ΓΥ 1613/11.11.1085 κοινή Υπουργική Απόφαση των Υπουργών Προεδρίας της Κυβέρνησης και Οικονομικών (ΦΕΚ 670/Β’/11.11.1085) και περιελήφθει στο άρθρο 1 του Π.Δ. 166/1989 (ΦΕΚ 177 Α») «Οργανισμός Εθνικού Τυπογραφείου» και οι προβλεπόμενες θέσεις μετακλητών υπαλλήλων που υπάγονται σε αυτήν…».

Παρακάτω όμως στη Έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους που συνοδεύει την τροπολογία ρητά αναφέρεται και πάλι επί λέξει, ότι:

«Από τις προτεινόμενες διατάξεις προκαλούνται τα ακόλουθα οικονομικά αποτελέσματα: Ι. Επί του κρατικού προϋπολογισμού: Ετήσια δαπάνη ύψους 15.100 ευρώ περίπου, από την επανασύσταση της Γενικής Γραμματείας Τοπικής Αυτοδιοίκησης στο Υπουργείο Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, με αντίστοιχη κατάργηση της θέσης του Ειδικού Γραμματέα του Εθνικού Τυπογραφείου και την ως εκ τούτου καταβολή διαφοράς αποδοχών στον Γενικό Γραμματέα, που προΐσταται αυτής».
Τι θα πρέπει να πιστέψουμε τελικά, προκαλείται ή δεν προκαλείται δαπάνη και μάλιστα μεγαλύτερη στον κρατικό προϋπολογισμό από αυτήν τη ρύθμιση; Προφανώς και προκαλείται και προφανώς δεν είναι της τάξης μόνο των 15.100 ευρώ που επικαλείται η Έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, εφόσον ο ρόλος (και ο μισθός) του Ειδικού Γραμματέα είναι προφανώς υποδεέστερος του αμιγώς πολιτικού ρόλου (και μισθού) του Γενικού Γραμματέα, η στελέχωση του πολιτικού γραφείου του οποίου περιγράφεται μετά τους υφυπουργούς στον κωδικοποιημένο νόμο για την κυβέρνηση και τα κυβερνητικά όργανα και οι μετακλητοί υπάλληλοι που θα κληθούν στη συνέχεια να το στελεχώσουν είναι προφανές ότι θα επιβαρύνουν επιπλέον τον κρατικό προϋπολογισμό.

Κανείς δεν θα μπορούσε, φυσικά, να κρίνει τη βούληση της κυβέρνησης για τη δημιουργία μιας επιπλέον πολιτικής θέσης Γενικού Γραμματέα στο Υπουργείο Εσωτερικών, εφόσον έτσι κρίνει ότι εξυπηρετείται αποτελεσματικότερα η άσκηση των αρμοδιοτήτων της.

Η επίκληση όμως στο σκεπτικό της τροπολογίας για την οικονομία που τάχα θα επιτευχθεί από την κατάργηση της θέσης και του μισθού του Ειδικού Γραμματέα στο Εθνικό Τυπογραφείο και των μετακλητών υπαλλήλων που όμως ποτέ μέχρι σήμερα δεν είχε, είναι εσφαλμένη.

Το γεγονός ότι το Εθνικό Τυπογραφείο διαδραματίζει, εξαιτίας της έκδοσης της Εφημερίδας της Κυβέρνησης, κρίσιμο θεσμικά ρόλο ίσως έπρεπε να προβληματίσει -υπό τις παρούσες μάλιστα οικονομικές συνθήκες- περισσότερο τους αρμοδίους και αν μη τι άλλο, σε συνδυασμό με την παραπάνω τροπολογία ίσως είναι δόκιμο και επιβεβλημένο, να προβλεφθεί η θεσμική του αναβάθμιση και να υπαχθεί ως έχει στις υπηρεσίες του Πρωθυπουργού, όπως συμβαίνει και σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (π.χ. Γαλλία, Γερμανία, Πορτογαλία).

Με τον τρόπο αυτό και η θεσμική του θωράκιση στο πλαίσιο της διαφάνειας και του προγράμματος Διαύγεια επιτυγχάνεται καλύτερα, αλλά αυτομάτως θα μπορούσαν να ενισχυθούν με το εξειδικευμένο προσωπικό του και κρίσιμες για τον έλεγχο νομιμότητας των δοκιμίων ΦΕΚ υπηρεσίες του Πρωθυπουργού, όπως η Γραμματεία του Υπουργικού Συμβουλίου (στο νόμο προβλέπεται κατ’ εξαίρεση η πρόσληψη προσωπικού).

Με τέτοιου είδους ρυθμίσεις, εκτιμούμε, ότι επιτυγχάνεται οικονομία στην πράξη, αποτελεσματικότητα, αλλά κι οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, αυτοί που καλούνται να υλοποιήσουν όλα αυτά μέσα σ’ αυτό το τόσο δυσμενές κλίμα, έχουν την αίσθηση και τη βεβαιότητα, ότι οι σχεδιασμοί κι οι νομοθετικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης στοχεύουν όχι μόνο αυτούς, αλλά προπαντός τη βελτίωση της υφιστάμενης κατάστασης και την έξοδο από την κρίση.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΑΓΚΟΥΣΗΣ: 'Ενα χρόνο με τα μανίκια ψηλά

Επετειακά αφιερώματα, άρθρα και αναλύσεις επιχειρούν αυτές τις μέρες ν’ αξιολογήσουν το κυβερνητικό έργο με την ευκαιρία της συμπλήρωσης ενός χρόνου από τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου και την επάνοδο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στην εξουσία. Θετικά κι αρνητικά σχόλια, αισιόδοξες απόψεις και προβληματισμοί για τη συνέχεια, διαμορφώνουν ένα πολύμορφο παζλ εκτιμήσεων κι ένα ενδιαφέρον πλαίσιο για μελέτη και περαιτέρω συζήτηση.

Όποιο πρόσημο κι αν τοποθετεί ο καθένας στην αποτίμηση του ενός χρόνου διακυβέρνησης του τόπου από τον Γιώργο Παπανδρέου, το μόνο σίγουρο είναι ότι ως πρωθυπουργός έχει εξασφαλίσει μια ξεχωριστή θέση στη νεότερη ιστορία της Ελλάδας, εφόσον, είτε οι εξελίξεις δικαιώσουν τις επιλογές του, είτε αποδειχθούν λανθασμένες, είναι βέβαιο ότι θα σφραγίσουν ανεξίτηλα την μελλοντική πορεία της χώρας και του λαού.

Αυτό το διάστημα, εκτός, φυσικά, από την οικονομία, ένας από τους βασικότερους πυλώνες της κυβερνητικής πολιτικής ήταν ο τομέας της δημόσιας διοίκησης. Ο Γιάννης Ραγκούσης, ως υπουργός Εσωτερικών, επωμίστηκε το δύσκολο έργο να επιχειρήσει τη διοικητική αναδιάρθρωση της χώρας και ταυτόχρονα να προωθήσει ένα σύγχρονο μοντέλο οργάνωσης και λειτουργίας των δημοσίων υπηρεσιών.

Ίσως ο «Καλλικράτης», το σχέδιο για τη νέα αρχιτεκτονική της αυτοδιοίκησης και της αποκεντρωμένης διοίκησης, να μονοπώλησε τη συζήτηση και το ενδιαφέρον των θεσμικών αλλαγών που πραγματοποιήθηκαν, δεν θα πρέπει να διαφεύγουν όμως της προσοχής και τα εξίσου σημαντικά θεσμικού χαρακτήρα νομοθετήματα, που αφορούν τον εκσυγχρονισμό του συστήματος για τη χορήγηση της ελληνικής ιθαγένειας σε ομογενείς και μετανάστες, την εφαρμογή του προγράμματος «Διαύγεια» για την ενίσχυση της διαφάνειας, που καθιέρωσε την υποχρεωτική ανάρτηση όλων των κυβερνητικών πράξεων στο διαδίκτυο και τη θέσπιση κανόνων για τις εκλογικές δαπάνες συνδυασμών και υποψηφίων για τις Περιφερειακές και Δημοτικές εκλογές.

Κοντά σ’ αυτά, προωθήθηκαν και ρυθμίσεις που αποτελούν πλέον νόμους του κράτους και αφορούν κατ’ αρχήν την επανατοποθέτηση κι η εδραίωση του Α.Σ.Ε.Π. στο επίκεντρο των διαδικασιών για τους διορισμούς στο δημόσιο, την καθιέρωση αντικειμενικού συστήματος για τις προαγωγές των προϊσταμένων στις δημόσιες υπηρεσίες, αλλά και την κατάργηση και συγχώνευση δημόσιων υπηρεσιών.

Παράλληλα, αξιοποιώντας τις δυνατότητες που παρέχουν οι νέες τεχνολογίες κι ειδικότερα οι εφαρμογές της πληροφορικής, για πρώτη φορά αυτόν το χρόνο δόθηκε η δυνατότητα στους πολίτες να συμμετέχουν ενεργά στον πολιτικό διάλογο για κρίσιμες για τη λειτουργία του κράτους κυβερνητικές πρωτοβουλίες, αλλά και στη διοίκηση να συλλέξει ακριβή στοιχεία για τη σύνθεση και τα χαρακτηριστικά του προσωπικού που στελεχώνει τις δημόσιες υπηρεσίες.

Είναι φανερό, ότι το έργο αυτό, τόσο από άποψη εύρους, όσο κι από άποψη χρόνου είναι τεράστιο. Ασφαλώς δεν έχει παράγει ακόμα τ’ αποτελέσματά του, ώστε να είναι δυνατόν ν’ αξιολογηθούν κέρδη και ζημίες, αλλά κι ενδεχόμενες απαραίτητες διορθώσεις ή τροποποιήσεις.

Όπως και να ‘χει, μέσα σ’ αυτή την εξαιρετική συγκυρία, ο Γιάννης Ραγκούσης κράτησε με συνέπεια το τιμόνι του υπουργείου Εσωτερικών και πιστώνεται θετικά για τη συνεισφορά του στο κυβερνητικό έργο με τη συμπλήρωση ενός χρόνου διακυβέρνησης, δικαιώνοντας μέχρι στιγμής με πράξεις την εξίσου έμπρακτη εμπιστοσύνη που απολαμβάνει από τον πρωθυπουργό.

Φωτο: epirusgate.blogspot.com/.../blog-post_3206.html

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: Μονάκριβη (αλλά και πανάκριβη)

Αν κάτι κοστίζει ακριβά στη χώρα μας, στη χώρα που γεννήθηκε η δημοκρατία, είναι η ίδια η δημοκρατία.

Δεν αποτελεί σχήμα λόγου, ούτε λογοπαίγνιο και ασφαλώς δεν αφορά την ουσία της δημοκρατίας ως πολίτευμα, η οποία είναι προφανές, ότι είναι το άριστο των πολιτευμάτων. Στην πράξη όμως, το δημοκρατικό πολίτευμα της χώρας μας, αφού από τη δημιουργία του νεοελληνικού κράτους ήταν το πλέον ασταθές, ευαίσθητο κι ευάλωτο, από την μεταπολίτευση του 1974 και μετά κατέστη απολύτως πολυτελές και ταυτόχρονα εξαιρετικά πολυδάπανο.

Έχει κόστος η δημοκρατία και κανείς, νομίζω, δεν διαφωνεί ότι αυτό είναι και το υλικό αντιστάθμισμα, σε μια ευνομούμενη πολιτεία, που διασφαλίζει κατά το δυνατόν και την ποιότητά της. Η λειτουργία κρίσιμων θεσμών και απαραίτητων για τη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος, όπως το κοινοβούλιο, τα πολιτικά κόμματα, η κυβέρνηση, η δικαιοσύνη κ.λπ. απαιτούν τη διάθεση σημαντικών πόρων των κρατικών προϋπολογισμών.

Στη χώρα μας και για τη λειτουργία της δημοκρατίας τα ποσά που ξοδεύονται είναι τεράστια και, εκτιμώ, δυσανάλογα της ποιότητάς της. Δεν είναι, συνεπώς, τυχαίο, ότι για να πραγματοποιηθούν ακόμα κι αυτονόητες ή συνυφασμένες με την ουσία της δημοκρατίας θεσμικές διαδικασίες, όπως οι εκλογές, θα πρέπει να ξοδευτούν υπέρογκα ποσά σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού. Γεγονός διόλου τυχαίο, εφόσον κάθε φορά από τον κωδικό αριθμό ΚΑΕ 5262 «ΕΚΛΟΓΕΣ» του Υπουργείου Εσωτερικών χρηματοδοτούνται, πέραν των αναγκαίων εξόδων για τη διεξαγωγή τους, και οι ποικιλόμορφες παροχές σαν οδοιπορικά, επιδόματα, αποζημιώσεις και εφάπαξ παροχές προς πολυάριθμες κατηγορίες κρατικών και μη λειτουργών και υπαλλήλων.

Κανείς βεβαίως, πιστεύω, δεν θα είχε αντίρρηση, υπάλληλοι που θα κλιθούν λόγω των αρμοδιοτήτων τους να εργασθούν υπερωριακά για την απρόσκοπτη διεξαγωγή των εκλογών, ν’ αποζημιωθούν παραπάνω, έστω και κατά παρέκκλιση. Από εκεί όμως, μέχρι την αποζημίωση με μια υπουργική απόφαση συλλήβδην υπαλλήλων, επειδή και κατά τις βραδινές ώρες «παρίσταται έκτακτη και επιτακτική ανάγκη να συντελεστούν εργασίες, για την προετοιμασία και διενέργεια των ανωτέρω εκλογών, οι οποίες συνίστανται στην προπαρασκευή και διενέργεια των εκλογικών διαδικασιών, στη μηχανογράφηση και ηλεκτρονική επεξεργασία στοιχείων, εκτύπωση και αποστολή εκλογικών καταλόγων, εκτυπώσεις διαφόρων εντύπων για τον εφοδιασμό των εφορευτικών επιτροπών, στη διανομή εκλογικού υλικού, στη συγκέντρωση αποτελεσμάτων κ.λπ.» (ΦΕΚ 2040/Β’/22-9-2009), κόστους 258.000 ευρώ ή επειδή «κατά την προεκλογική περίοδο οι υπάλληλοι του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης ασχολούνται πέραν του κανονικού ωραρίου εργασίας με την παρακολούθηση εφαρμογής των αποφάσεων της Γενικής Γραμματείας Επικοινωνίας και της Γενικής Γραμματείας Ενημέρωσης, που αφορούν στις προϋποθέσεις και στο χρόνο προβολής των πολιτικών κομμάτων καθώς και των εμφανίσεων των υποψηφίων βουλευτών στα κρατικά και ιδιωτικά ραδιοτηλεοπτικά μέσα» (ΦΕΚ 2140/Β’/2-10-2009) κόστους 11.000 ευρώ, υπάρχει τεράστια απόσταση.

Πολύ ορθά, επομένως, ο Υπουργός Εσωτερικών Γιάννης Ραγκούσης, ενόψει των επικείμενων αυτοδιοικητικών εκλογών, μελετά και προβληματίζεται για το θέμα αυτό, τη στιγμή που –όπως φαίνεται και από τις παραπάνω αναφερόμενες ενδεικτικά αποφάσεις– με την ευκαιρία των διαδοχικών εκλογών του 2009 (ευρωεκλογές, εθνικές εκλογές) το φαινόμενο της καταβολής εκλογικών αποζημιώσεων και παροχών από την τότε κυβέρνηση είχε εκλάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις.

Σε κάθε περίπτωση –πριν αφοριστούν και σ’ αυτή την περίπτωση οι εργαζόμενοι, που στο κάτω-κάτω δεν αποφασίζουν, αλλά το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να διεκδικούν– η εφαρμογή των νέων τεχνολογιών και της πληροφορικής είναι σε θέση να συμβάλουν ουσιαστικά και στην απλούστευση της εκλογικής διαδικασίας, ώστε να την καταστήσουν περισσότερο ευέλικτη και αποτελεσματική.

Είναι καιρός να εκσυγχρονιστεί επιτέλους το απίστευτης έκτασης γραφειοκρατικό σύστημα διαλογής και χειρόγραφης καταγραφής των εκλογικών αποτελεσμάτων, με τα μύρια όσα πρωτόκολλα, βιβλία και καταστάσεις, γεγονός που απαιτεί να σπαταληθούν –εκτός, φυσικά, από εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ– τόνοι χαρτιού και να αναλωθούν τις βραδιές των εκλογών ατέλειωτες ώρες από πολλούς ανθρώπους.

Στο πλαίσιο αυτής της συνολικής επαναπροσέγγισης της εκλογικής διαδικασίας, που θα μπορούσε ενδεχομένως να προωθηθεί με την επεξεργασία ενός νέου εκλογικού νόμου, θα μπορούσαν να προσδιοριστούν με ακρίβεια, όχι μόνο το σύνολο του απαραίτητου προσωπικού, αλλά και το ακριβές και εύλογο ποσό, που απαιτείται κάθε φορά για την τυχόν υπερωριακή αποζημίωσή τους.

Φωτο: pulse.gr/.../news/507514