ΕΘΝΙΚΗ ΞΕΦΤΙΛΑ

Δεν μπορεί η κοινωνία μας να αντέξει αυτή την ξεφτίλα με το ντοπάρισμα των αθλητών της άρσης βαρών. Και δεν μπορεί, όχι γιατί ήταν κάτι που δεν το φανταζόταν ή –λίγο-πολύ– δεν ήταν κοινό μυστικό, αλλά γιατί με το σκάσιμο κι αυτής της «φούσκας» θριματίζονται τα γυάλινα ποδάρια της αθλητικής μας περηφάνιας και σωριάζεται σαν χάρτινος πύργος όλο το μεγαλείο κι η αίγλη που είχαμε –με τόσες θυσίες– κατακτήσει ως λαός το 2004.

Είχαμε επενδύσει στον αθλητισμό. Την τελευταία εικοσαετία σταθερά οι κυβερνήσεις πρόβαλαν τις επιτυχίες των αθλητών μας και κέρδιζαν πόντους στην προβολή και τη δημοφιλία, παίρνοντας κάτι από τη λάμψη των μεταλλίων. Φάνηκε όμως, μετά την αποκάλυψη κι αυτού του σκανδάλου, πόσο εφήμερη κι επιπόλαια ήταν.

Το κρούσμα του Κεντέρη και της Θάνου, μια ανάσα πριν από τους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας, ήταν το προανάκρουσμα, το καμπανάκι. Κανείς από τους κυβερνητικούς παράγοντες όμως δεν το άκουσε. Πέφτοντας η αυλαία των αγώνων το 2004 όλα κι όλοι γύρισαν στους κανονικούς τους ρυθμούς στα αθλητικά πράγματα της χώρας και το «πέσιμο» των αθλητών μας –κυριολεκτικά και μεταφορικά– θεωρήθηκε επαρκής δικαιολογία για το κλείσιμο της υπόθεσης.

Όμως, όπως αποδείχτηκε τα μάτια της μόνο έκλεισε η κυβέρνηση τότε για μια ακόμα φορά. Οι δάφνες ήταν νωπές κι οι επιτυχίες του αθλητισμού μας εκείνο το καλοκαίρι μεγάλες. Καμιά πρωτοβουλία και ενέργεια δεν εκδηλώθηκε, ώστε να θωρακιστεί ο αθλητισμός μας απ’ αυτή τη μάστιγα. Ώστε να προστατευτούν οι αθλητές μας από ουσίες και σκευάσματα, που τους φέρνουν μεν πιο κοντά στα ρεκόρ και τις επιδόσεις, αλλά και πιο κοντά στις αρρώστιες και τον θάνατο. Μόνο την Ε.Π.Ο. του Γκαγκάτση ήξερε να κυνηγάει ο τότε Υπουργός Αθλητισμού. Για τα αναβολικά, το σαράκι του αθλητισμού, δεν του είχε πει κανείς τίποτα…

Τώρα ότι και να κάνει η κυβέρνηση είναι αργά, όσες επιτροπές κι αν συσταθούν, όσα πορίσματα κι αν εκδοθούν, όσοι υπεύθυνοι κι αν τιμωρηθούν, το κακό έχει γίνει. Κι έχει γίνει, όχι γιατί κινδυνεύουμε να μην εκπροσωπηθούμε στο άθλημα της άρσης βαρών στο Πεκίνο, ούτε ότι θα μαραζώσει και θα πέσει σε ανυποληψία το άθλημα αυτό, αλλά γιατί μετά τις αποκαλύψεις γκρεμίζεται ένα ιδανικό, ένα όνειρο. Η δική μας dream team, η «βαριά βιομηχανία» του αθλητισμού μας, η άρση βαρών, χρεοκόπησε και μαζί της χρεοκόπησε κι η εθνική μας αξιοπρέπεια.

ΠΑ.ΣΟ.Κ.: ΠΡΟΤΑΣΗ ΔΥΣΠΙΣΤΙΑΣ= ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΛΛΑΓΗΣ

Η πρόταση δυσπιστίας που υπέβαλε χτες το ΠΑΣΟΚ αποδεικνύεται ως μια από τις πλέον επιτυχημένες πολιτικές επιλογές του. Ο Γιώργος Παπανδρέου θα πρέπει δικαίως να αισθάνεται ικανοποιημένος, εφόσον, λίγες μόνο μέρες μετά το Συνέδριο και ακόμη λιγότερες από την εκλογή των νέων οργάνων του Κινήματος, βλέπει την πολιτική πρωτοβουλία του να δημιουργεί όχι μόνο πολιτικό γεγονός πρώτου μεγέθους, αλλά και κλίμα αισιοδοξίας στις τάξεις του ΠΑΣΟΚ.

Δεν έχει σημασία, αν επί της ουσίας η συγκεκριμένη πρόταση –όπως άλλωστε συμβαίνει πάντα σε ανάλογες περιπτώσεις από τη Μεταπολίτευση μέχρι σήμερα– δεν προκαλέσει και την καταψήφιση της Κυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή και την πτώση της Νέας Δημοκρατίας από την εξουσία. Σημασία έχει, ότι το ΠΑΣΟΚ και ειδικότερα ο Γιώργος Παπανδρέου, απαντά με τον καλύτερο –και θεσμικά προβλεπόμενο– τρόπο τόσο στις εσωκομματικές «μουρμούρες», ότι αποτελεί «ουρά του ΣΥΡΙΖΑ», αλλά και «στριμώχνει» ακόμα περισσότερο την κυβέρνηση στην πορεία για την ψήφιση του ασφαλιστικού νομοσχεδίου, δίχως ταυτόχρονα –κι είναι αξιοσημείωτο– να μειώνει καθόλου –το αντίθετο ίσα-ίσα– τις πολιτικές πρωτοβουλίες των άλλων κομμάτων της αντιπολίτευσης, αλλά και των συνδικάτων για τη συλλογή υπογραφών και τη διεκδίκηση διεξαγωγής δημοψηφίσματος για το θέμα αυτό.

Η κίνηση αυτή καλώς έγινε, επομένως, κι οι αντιδράσεις του πολιτικού συστήματος είναι ενδεικτικές και του στοιχείου του πλήρους αιφνιδιασμού που περιείχε, αλλά και της ευστοχίας της. Δεν νομίζω να χρειάζονται περισσότερα σχόλια από την εύγλωττη αμήχανη –ή μάλλον ειρωνική; – ατάκα του Αλέκου Αλαβάνου: «Καλώς τα τα παιδιά»…

Πολύ μεγάλη σημασία όμως έχουν για τη συνέχεια και την παραπέρα πορεία του Κινήματος κι οι ενωτικές πρωτοβουλίες που πήρε ο Γιώργος Παπανδρέου και ο τρόπος που χειρίστηκε το όλο θέμα. Όλοι συμμέτοχοι και με ρόλο στην πρωτοβουλία του Αρχηγού. Κι όλοι ανταποκρίθηκαν, με πρώτο τον Βαγγέλη Βενιζέλο –που ορίστηκε και εισηγητής της πρότασης μαζί με τον «κλασικό» Θόδωρο Πάγκαλο– κι αυτό δείχνει πολλά…

Στην όλη διαδικασία όμως, πολύ μεγάλο ρόλο καλείται να διαδραματίσει αύριο Παρασκευή 28/3 κι η οργανωμένη –κι όχι μόνο– βάση του Κινήματος, εφόσον από τη συμμετοχή του κόσμου στο συλλαλητήριο κατά του ασφαλιστικού νομοσχεδίου, αλλά και κατά του συνόλου της κυβερνητικής πολιτικής, που αποφάσισε να διοργανώσει το ΠΑΣΟΚ, έξω από τη Βουλή (ώρα 7 μ.μ.), θα κριθεί τελικά σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό η μάχη των εντυπώσεων, απ’ ό,τι το αποτέλεσμα της νυχτερινής ψηφοφορίας μέσα στο Κοινοβούλιο.

Έφτασε, λοιπόν, η ώρα ο καθένας ν’ αναλάβει τις ευθύνες του; Μάλλον...