Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Ιούνιος, 2014

Ο Σαμαράς το πόδι του και ο Θεός το χέρι του.

Τελικά, μάλλον θα πρέπει να το πάρουμε απόφαση, ότι το μέλλον κι η πορεία της Ελλάδας βρίσκεται στα χέρια ή τα πόδια ενός Σαμαρά. Είτε μας αρέσει είτε όχι, ίσως πρέπει να ρίξουμε λίγο νερό στα κρασί μας -που λέει ο λαός- να κάνουμε την καρδιά μας πέτρα -που και πάλι λέει ο ίδιος λαός- και να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε στη συνέχεια αποδεχόμενοι προς το παρόν αυτό το δεδομένο.
Ίσως δεν μπορεί να υπάρξει χαρακτηριστικότερη περίπτωση απ' αυτήν της Ελλάδας, που ο λαός της εκεί που βρίζει και καταριέται, εκεί αποθεώνει και δοξάζει. Ο χρόνος για τη μεταστροφή των συναισθημάτων και της συμπεριφοράς μικρή δείχνει να έχει σημασία, εφόσον η μετάπτωση από τη χαρά στη λύπη κι από την οργή στην περηφάνια συντελούνται τόσο αστραπιαία και γρήγορα, που τα χρονόμετρα αδυνατούν να την παρακολουθήσουν.
Αν κάτι ακόμα θα μπορούσαμε να πάρουμε απόφαση -κι αυτό δεν είναι ούτε κάτι καινούργιο, ούτε κάτι πρωτότυπο- είναι ότι παραμερίζοντας κατ' αρχήν τις συναισθηματικές μας εξάρσεις και τις εκρήξεις το…

Χαμένοι στη Μεταρρύθμιση.

Ποιος είναι άραγε ο ορισμός της «μεταρρύθμισης» στη χώρα μας; Ποια είναι τα κρίσιμα χαρακτηριστικά που θα πρέπει να διακρίνουν μιαν απόφαση ώστε να θεωρηθεί «μεταρρυθμιστική»;

Μιλάμε πολλοί για την ανάγκη αλλαγών και μεταρρυθμίσεων στις δομές του κράτους και τις λειτουργίες του κατά κύριο λόγο, αλλά έχω τη βεβαιότητα, ότι μπορεί κι ο καθένας να έχει στο μυαλό του έναν διαφορετικό ορισμό, μια διαφορετική αφετηρία, μια διαφορετική μέθοδο, έναν άλλο τρόπο ή κι έναν άλλο τόπο, ίσως, για την εφαρμογή τους. Η κυβέρνηση, μάλιστα, ονομάζει «μεταρρύθμιση» κάθε νομοσχέδιο που εισάγει στη Βουλή.

Θ’ αναφερθώ συγκεκριμένα, προκειμένου να φανεί, ότι στη δημόσια διοίκηση της χώρας, δεν λείπουν οι γνώσεις, οι ιδέες, οι προτάσεις ή κι η φαντασία ακόμα, εκείνο όμως που κυριαρχεί κι επικαλύπτει όλα αυτά τ’ απαραίτητα και χρήσιμα στοιχεία είναι η σκοπιμότητα κι ο υπολογισμός. Αυτά τα δυο είναι που διακόπτουν κάθε τρεις και λίγο τη συνέχεια, ανακόπτουν τη διάθεση και τελικά ακυρώνουν τα όποια θετικά προκύπτ…

Επανεκκίνηση διπλής ταρίφας.

Θα το γράψω δίχως περιστροφές και φιοριτούρες, είμαι προκατειλημμένος. Μην περιμένετε, λοιπόν, αντικειμενικότητα κι ευγένεια στο κείμενο που ακολουθεί. Μην περιμένετε τεκμηρίωση και μη ζητάτε αποδείξεις.Όσο έχετε πάρει αυθορμήτως απόδειξη από ταξιτζή, άλλο τόσο κι εγώ είμαι υποχρεωμένος να διάκειμαι αυθορμήτως κι εκ προοιμίου ευμενώς προς το σύνολο του κλάδου. Στο κάτω κάτω αυτός δεν δίνει αν και είναι υποχρεωμένος, εμένα ποιος άραγε με υποχρεώνει; Το σαβουάρ βιρ; Σας παρακαλώ. Όσο γνωρίζει από σαβουάρ βιβρ η συντριπτική πλειοψηφία των ταξιτζήδων, άλλο τόσο κι εγώ θα το εφαρμόσω στη συνέχεια. (Και καλά που δεν με βλέπετε κιόλας, γιατί μπορεί να παρεξηγιόσασταν που είμαι αξύριστος, με το πουκάμισο έξω απ’ το παντελόνι και τον Τράγκα στα FM έξω φωνή). Μήπως το ΣΔΟΕ; Σας παρακαλώ –και πάλι– το ΣΔΟΕ πού να τους συναντήσει; Διπλο-τριπλοπαρκαρισμένους στους σταθμούς του μετρό, έξω απ’ τα μεγάλα σούπερ μάρκετ της Μεσογείων ή όταν κλείνουν τους δρόμους μπροστά στα διαγνωστικά κέντρα; Εκεί ούτ…

Το δυσλεκτικό μέλλον της χώρας.

Τόσο αθόρυβες πανελλήνιες είχαν χρόνια να διεξαχθούν, «ρουθούνι δεν άνοιξε». Ούτε η ΟΛΜΕ, ούτε κανένας σύλλογος Φυσικών ή ένωση φροντιστών, ούτε καμιά ομοσπονδία γονέων και κηδεμόνων χρειάστηκε να παρέμβουν για να καταγγείλουν για κάποιο πρόβλημα με τα θέματα, με τη μετάδοση, με την έναρξη κ.ο.κ. Όλα κύλησαν ομαλά, αλλά παρά ταύτα η «προσγείωση» του υπουργού παιδείας στον πρόσφατο ανασχηματισμό, ήταν από τις πλέον «ανώμαλες».Δίχως προβλήματα κύλησαν κι οι εξετάσεις των υποψηφίων με «ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες». Μιλώντας με φίλο εκπαιδευτικό με έκπληξη άκουσα, ότι εκατόν ενενήντα επτά (197) υποψήφιοι εξετάστηκαν μόνο στο ένα από τα κέντρα που λειτουργούσε για την εξέταση των υποψηφίων αυτής της κατηγορίας. Τη «δυσλεξία» ασφαλώς και την ήξερα, αλλά όρους όπως «δυσγραφία», «δυσαριθμησία», «δυσαναγνωσία», «δυσορθογραφία», ομολογώ πως για πρώτη φορά τους άκουγα. Περιβόλι ολόκληρο από «δυσ-κάτι», που εξασφαλίζουν με μια βεβαίωση την εξέταση των παιδιών μόνο προφορικά.Ήξερα για «ειδικές» …

Κυβέρνηση θερινών διακοπών.

Θα 'χεις καταλάβει ότι δεν είμαι από κείνους που με τη μία ισοπεδώνουν τα πάντα. Ψάχνω στα γεγονότα και τις καταστάσεις μια λογική –κατ' εμέ πάντα– εξήγηση ή ερμηνεία, αναζητώ κάποια βαθύτερα αίτια από εκείνα που η πρώτη εντύπωση ή η αντίδραση της στιγμής προκαλεί. Θα μου πεις «γιατί τα γράφεις όλα αυτά;» γι' αυτό σπεύδω να σου απαντήσω, ότι τα γράφω γιατί συμφωνώ μαζί σου, πως ο ανασχηματισμός είναι «για τα πανηγύρια», τα πρόσωπα –τα περισσότερα τουλάχιστον– που για πρώτη φορά υπουργοποιούνται είναι κατώτερα των περιστάσεων ή ενδεχομένως κι ακατάλληλα. Δεν θα βγω φόρα παρτίδα όμως να το «κάνω βούκινο», σ' αυτό έγκειται κι η προηγούμενη διευκρίνησή μου.
Αν θέλουμε να γράφουμε και να λέμε για τα «πώς;» και το «ποιος» αυτού του ανασχηματισμού μπορεί να γράφουμε και να μιλάμε ώρες ή πάλι μπορεί να το κλείσουμε με μια-δυο λέξεις –αν είμαστε βιαστικοί ή λακωνικοί– όπως: «Χάλια», «αηδίες», «τα ίδια», ή «νέα πνοή», «νέο ξεκίνημα» κ.ο.κ. Τα πρόσωπα ασφαλώς απηχούν τις προθέσεις…

Κι αυτοί θα κάθονται.