Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Οκτώβριος, 2013

Το DNA της πολυνομίας.

Καβάφης στα τέσσερα.

Τον Καβάφη μπορεί να μην τον «έχω φάει με το κουτάλι», αλλά τον κουβαλάω ευλαβικά διπλωμένο στα τέσσερα. Σ’ ένα μικρό, ελάχιστο και ταλαιπωρημένο απ’ την πολυκαιρία χαρτάκι σημειώσεων. Το «όσο μπορείς» βρέθηκε κάποιο απομεσήμερο κάποιας συννεφιασμένης Τετάρτης –ή Πέμπης ίσως– κάποιου χειμώνα κάποιας περασμένης δεκαετίας του περασμένου αιώνα. Πού; (Τι ειρωνεία!) Πάνω στο τζάμι του αυτοκινήτου, τοποθετημένο διακριτικά και με φροντίδα περισσή θαρρείς ανάμεσα στους υαλοκαθαριστήρες. Γιατί η ειρωνεία; Μα, γιατί ο Καβάφης κυκλοφορεί στις μέρες μας φαρδύς πλατύς πάνω στα τζάμια σε τρόλεϊ και λεωφορεία, πηχυαίος και κραυγάζων σπαραχτικά –θαρρείς και πάλι– σπαράγματα από κατασπαραγμένα του ποιήματα. 
Χίλιες δυο αιτίες κι αφορμές βρεθήκανε για σχόλια και κριτικές, δεν είναι δα κι η εποχή η πλέον πρόσφορη για να εκτίθεσαι μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου. Είναι κι ο τρόπος, όσων ευθύνη πήραν να γυρίζουνε τις λέξεις του πηαίνοντάς τες από τη στάση στην αφετηρία, μέσα στο καυσαέριο και τη σκόνη, …

Ελιές και κορν φλέικς.

«Με το ζόρι παντρειά δε γίνεται», λέει η παροιμία.

Η κυοφορία του τελευταίου διαστήματος είχε αίσιο, επιτέλους, τέλος με την έκδοση της σχετικής πρόσκλησης. Προσωπικότητες γνωστές κι αναγνωρίσιμες, όπως επιβάλει η περίσταση, με ιδιότητες και προσόντα αναμφισβήτητα. Καταξιωμένοι επιστήμονες, καλλιτέχνες κι άνθρωποι των γραμμάτων, σμίξανε σαν μια χαλαρή παρέα και καλούν στο νέο εγχείρημα απευθυνόμενοι «στους πολίτες, στα κόμματα, στις συλλογικότητες, στα πολιτικά πρόσωπα, στις συνδικαλιστικές, τις αυτοδιοικητικές και τις πνευματικές δυνάμεις που κινούνται στον χώρο της σοσιαλδημοκρατίας, της δημοκρατικής αριστεράς, του φιλελεύθερου κέντρου, της πολιτικής οικολογίας, του προοδευτικού ευρωπαϊσμού».
Εξ ορισμού, λοιπόν, τα «άκρα» του χώρου είναι καθορισμένα και η φιλοδοξία του εξαντλείται στο να λειτουργήσει συνεκτικά και σαν καταλύτης για τη σύμπηξη ή έστω σύμπραξη κατ’ αρχήν πολιτικών δυνάμεων του εν πολλοίς κατακερματισμένου στις μέρες μας «κέντρου». Του χώρου με άλλα λόγια που, μετά την κ…

Οι ουρές του φασισμού.

Γεμίσανε τα σπίτια σβάστικες και φασιστικά σύμβολα. Πλημμύρισε η καθημερινότητα με τατουάζ και ξυρισμένα κεφάλια. Καταλήφθηκε με μιας η ζωή ολόκληρη από το «μόρφωμα» της χρυσής αυγής. Όσο φως έρχεται από τις «αποκλειστικότητες» και τις «καλά πληροφορημένες πηγές», τόσο μαυρίζουν οι μέρες κι όσο πληθαίνουν οι «αποκαλύψεις» τόσο οι νύχτες γίνονται περισσότερο σκοτεινές. Οι επελάσεις των «ταγμάτων εφόδου» της ενημέρωσης αλλεπάλληλες και κατά κύματα δεν αφήνουν δευτερόλεπτο τηλεοπτικού χρόνου ανεκμετάλλευτο και στιγμή τηλεθέασης να πάει χαμένη. Παρακολουθήσεις και συνομιλίες, μαρτυρίες και μάρτυρες, ομολογίες και παραδοχές όλα εκτίθενται στο πάνελ της ανευθυνότητας και καταναλώνονται σαν διαφημιστικά μηνύματα. Σόου.
Κι ενώ όλα αυτά θα εξελίσσονται και θα επαναλαμβάνονται προβλέψιμα κι αναμενόμενα, ενώ τα γεγονότα θα ξεφουσκώνουν κι οι εντυπώσεις θα ξεφτίζουν, ενώ αυτή η «ενημέρωση» του σόου θα εξακολουθεί να μας κατακλύζει, κάτι λείπει μέχρι στιγμής, κάτι το ουσιώδες και κρίσιμο, κάτι ση…