Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Αύγουστος, 2012

"Ουδείς αναμάρτητος" και το καλαμπούρι με τον Γιώργο Παπανδρέου

Χτες ήταν η αίτηση άδειας για να ταξιδέψει στο εξωτερικό. Σήμερα νοικιάζεται για διαλέξεις σε σεμινάρια. Αύριο άραγε τι;
Στο Γιώργο Παπανδρέου αναφέρομαι και στον τρόπο που «ενημερωτικές» διαδικτυακές σελίδες φρόντισαν να προσφέρουν άφθονο υλικό στα socialmedia για να εκφραστούν οι χρήστες.
Είναι προφανές, ότι κάποιοι που έχουν γωνιακά καταστήματα ενημέρωσης συντηρούν επιμελώς την εικόνα που δημιούργησαν και πάσαραν επί χρόνια γι’ αυτόν και δεν παραλείπουν ν’ αξιοποιούν το τίποτα κι απ’ το ανύπαρκτο να κατασκευάζουν ειδήσεις και γεγονότα.
Αντιδιαστέλλοντας, πόσο στάθηκαν τα Μέσα στο «ουδείς αναμάρτητος» του Αντώνη Σαμαρά και τις επιπτώσεις που είχε η στάση του τα δυο αυτά χρόνια για την κατάσταση που έχουμε φτάσει;
Ο Παπανδρέου ως πρωθυπουργός ένα σαρδάμ έκανε και γινόταν ο χαμός από τις σάτιρες και την καζούρα. Οι τηλεοράσεις και τα facebook είχαν να ασχολούνται για μέρες. Σήμερα, ένας άλλος πρωθυπουργός παραδέχεται ότι ακολούθησε αντιπολιτευόμενος λάθος πολιτική κι εντούτοις τα Μέσ…

Οι βάσεις και τα βασικά.

Η εφήμερη φωτοβολίδα της ανακοίνωσης των βάσεων έλαμψε κι φέτος στο δημόσιο χώρο της πατρίδας μας.
Τα χαμογελαστά πρόσωπα, οι λαχανιασμένες δηλώσεις, τα κλάματα και τα σκυμμένα κεφάλια, οι πρωτιές κι όλα αυτά που έχουμε συνηθίσει να συνθέτουν παραδοσιακά πλέον το σκηνικό που συνοδεύει την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, βρίσκονται στο επίκεντρο της επικαιρότητας.
Είναι πράγματι εκπληκτικό, πώς ως κοινωνία έχουμε χρόνο με το χρόνο συμβάλει στη δημιουργία αυτού του κορυφαίου μνημείου υποκρισίας και κοινωνικού αποπροσανατολισμού. Είναι ακόμα απορίας άξιο, πώς ενώ είναι πασίγνωστες οι αδυναμίες κι οι αγκυλώσεις του εκπαιδευτικού συστήματος, φροντίζουμε να τις παραβλέπουμε τόσο συστηματικά κι επίμονα, όσο συστηματικά κι επίμονα έχουμε συνηθίσει να θεωρούμε πως η όποια «εκπαιδευτική μεταρρύθμιση» αφορά μόνο τον τρόπο εισαγωγής στα πανεπιστήμια.
Εν μέσω οικονομικής κρίσης τι ποιο αυτονόητο να αντιμετωπιστεί επιτέλους το μεγάλο ψέμα της «δωρεάν παιδείας…

Παράταση ίσον "ξαφνικός θάνατος"

Ουαί κι αλίμονο αν Μέρκελ κι Ολάντ ξεγελαστούν και μας δώσουν παράταση, τότε είναι που, με συνοπτικές διαδικασίες, από το φλερτάρισμα με τη χρεοκοπία θα έρθουμε μάνι – μάνι σε γάμου κοινωνία μαζί της. Με άλλα λόγια, «θα βαρέσουμε κανόνι» με μαθηματική ακρίβεια και με όλη μας τη μεγαλοπρέπεια.
Δεν νομίζω πάντως πως ο πρωθυπουργός περίμενε ν’ ακούσει κάτι διαφορετικό απ’ αυτά που άκουσε επισκεπτόμενος τη Γερμανία. «Εμπιστοσύνη», «προσδοκίες», «τήρηση δεσμεύσεων» και κοινός παρανομαστής η «Έκθεση της τρόικα». Ούτε κάν σε «έργο» ή «αποφάσεις» δεν αναφέρθηκε η Γερμανίδα καγκελάριος, αλλά μόνο σε «δραστηριότητες» της ελληνικής κυβέρνησης. Στο ίδιο μήκος κύματος θα κινηθεί κατά τα φαινόμενα κι ο Γάλλους πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ.
Θα ‘ναι θετική η έκθεση της τρόικα. Θα μας εξασφαλίσει την επόμενη δόση και μια γερή ανάσα για να βγάλουμε τη χρονιά. Όμως το «μπαλάκι» των αποφάσεων θα εξακολουθήσει να βρίσκεται στο γήπεδό μας. Αυτό θα τονίζεται στη σχετική έκθεση κι αυτό θα είναι το «μαχαίρι στο λαιμ…

Χίος, ευλογημένος τόπος.

Ούτε ανάμνηση δεν πρόλαβαν να γίνουν καλά – καλά οι όμορφες μέρες των διακοπών στη Χίο και καταβροχθίστηκαν από τις αχόρταγες φλόγες της φωτιάς που για έναν ακόμα Αύγουστο χόρεψαν στο ρυθμό του φορτσάτου αιγαιοπελαγίτικου βοριά.
Η μισή νοτιοδυτική Χίος έχει παραδοθεί στις φλόγες. Ελιές και μαστιχόδεντρα, πεύκα και μαζί μ’ αυτά κι η θαμνώδης βλάστηση της περιοχής εκτίθενται, όχι στις αχόρταγες διαθέσεις κάποιου μανιώδη φυσιολάτρη, αλλά στην αδηφάγο και καταστροφική μανία της πύρινης λαίλαπας.
Βλέπω τις φωτογραφίες και ξέρω ότι κάποιες απ’ αυτές τις υπέροχες και καταπράσινες μεριές θα είναι τώρα πλέον στάχτη.
Φαινότανε. Λίγο προσεκτικότερα αν παρατηρούσες πίσω απ’ την πρώτη εντύπωση της εικόνας που σου χάριζε απλόχερα η φύση, διέκρινες ολοκάθαρα μέσα στο πλάνο και πίσω στο φόντο τις εγκαταλειμμένες περιουσίες, τα ξερόχορτα στις άκρες των επαρχιακών κι αγροτικών δρόμων, τα σκουπίδια και τα μπάζα στις πλαγιές και τις χαράδρες.
Γύρισα στο Λαύριο ξημέρωμα Παρασκευής με πολύ όμορφες στιγμές στο …

Δεν ξαναλέω τ' όνομά σου.

Οι σελίδες ανάμεσα στα δάχτυλα ξεφυλλίζουνε αφηρημένα τ’ όνομά σου.
Οι στίχοι σ’ όλους τους σταθμούς μες στα ραδιόφωνα τραγούδια λεν μελωδικά με τ’ όνομά σου.
Τζιτζίκια στην κάψα του καταμεσήμερου μονότονα τσιρίζουν τ’ όνομά σου.
Τα λάστιχα του αμαξιού απότομα στριγγλίζουν σταματώντας τ’ όνομά σου.
Θρύψαλα τα παγάκια κροταλίζουνε στο σέικερ ρυθμικά το όνομά σου.
Σε κάθε κλικ όλα τα πλήκτρα κι όλα τα γράμματα συλλαβίζουν σιωπηλά το όνομά σου.
Οι ανάσες -όπως ξεφυσάει το αιρκοντίσιον- σβήνουν τη λάβα απ’ το κορμί με τ’ όνομά σου.
Κάποιο κορνάρισμα ή θόρυβος έξω, του δρόμου, πετάει άξαφνα μέσα στ’ αυτιά μου τ’ όνομά σου.
Όποια συζήτηση, κουβέντα ή συνέντευξη γίνεται λόγος ή αφορμή ν’ αναφερθεί το όνομά σου.
Δεν είπες λέξη, γύρισες κι έφυγες.Κι εγώ δεν ξαναλέω τ' όνομά σου.

Ευχάριστες και ξένοιαστες μέρες σε όσους φεύγουν, σε όσους μένουν και σε όσους συνεχίζουν!